ilona op huizenjacht funda pauze Beeld Getty Images
Beeld Getty Images

Ilona op huizenjacht: ‘Om nou een huis te kopen puur op de volière van de buren…’

In Ilona op huizenjacht neemt Margriets Ilona Oerlemans ons mee in, jawel, de zoektocht naar een nieuw huis. Een zoektocht die in de huidige tijd nogal wat voeten in aarde kan hebben. In haar maandelijkse column houdt ze ons op de hoogte van alle frustraties en teleurstellingen die haar zoektocht met zich meebrengt, wachtend op dat ene moment waarop ze het perfecte, zoals ze het zelf noemt, ‘grotemensenhuis’ heeft gevonden.

Vorige maand vertelde Ilona dat ‘die bezichtigingen in ‘een wijk in opkomst’ behoorlijk deprimerend zijn’ en deze keer is het niet echt rooskleuriger: na het bezichtigen van een huis vol houtrot vraagt Ilona zich af of emigratie misschien een optie is.

Huisje met charmante details

De wijk in opkomst die voor mij vooral een wijk met een garantie voor een gevoel van neerslachtigheid bleek te zijn, gaat niet mijn nieuwe leefomgeving worden. Zo veel is duidelijk na een week met drie bezichtigingen in die wijk. Hoewel… Twee weken later krijg ik nóg een te koop staand huis in datzelfde buurtje in mijn mailbox. Het huis staat in een soort dorpje binnen die wijk. Omgeven door veel groen en water. Lekker licht en met charmante details, zo lijkt het op de foto’s. En met een, voor Amsterdamse begrippen, redelijke vraagprijs. Aanvankelijk besluit ik er niks mee te doen, maar omdat het huis vervolgens de hele week in mijn hoofd blijft zitten, besluit ik het tóch een kans te geven.

Van vreugde naar wantrouwen

Dat ik, nadat het huis al een paar dagen op Funda staat, überhaupt nog een bezichtiging kan inplannen, vervult me aanvankelijk met vreugde. Tot nu toe zijn zo’n beetje alle bezichtigingsplekken namelijk al vergeven voordat een huis via de netwerkjes en mailboxen van de aan- en verkoopmakelaars voor het grote publiek zichtbaar wordt. Niet veel later snap ik dat ik mijn vreugdegevoel had moeten vervangen door een gezonde portie wantrouwen. Het begint op zich nog wel leuk, hoor, in dat huis. De omgeving is heel fijn en in de tuin van de achterburen staat een volière vol puttertjes (één van mijn lievelingsvogeltjes). Maar ja, om nou een huis te kopen puur op de volière van de buren…

De truc met de groothoeklens

Als ik met mijn aankoopmakelaar naar boven loop en zij haar bedenkingen plaatst bij de staat van het huis, komt de verkoopmakelaar in een soort Max Verstappen-tempo de trap op. De termen ‘achterstallig onderhoud’ en ‘houtrot’ vallen. En alsof dat nog niet genoeg is, blijkt boven ook de befaamde ‘truc met de groothoeklens’ uit de kast te zijn gehaald. In het echt zijn de kamers aanmerkelijk kleiner dan ze op de foto’s leken. De badkamer is op zich wel heel creatief ingedeeld, maar je moet er niet met z’n tweeën tegelijk in willen, want dat past eenvoudigweg niet. Lang verhaal kort: ik heb deze wijk nu echt meer dan genoeg kansen gegeven. Hoog tijd om m’n zoekstrategie maar weer eens iets te gaan aanpassen.

Misschien toch maar emigreren

Volgens de vooroordelen krijgt de gemiddelde Amsterdammer al heimwee naar de stad als hij of zij zich buiten de ring begeeft. Nou ben ik geboren en getogen buiten die ring, maar verder voldoe ik wel aan flink wat van de vooroordelen, geloof ik. Ik krijg geen heimwee buiten de ring, maar bij wijze van spreken wél als ik het bruggetje naar Badhoevedorp passeer. Hoewel dat nog geen tien minuutjes fietsen is van waar ik nu woon en het kengetal gelijk is aan dat van Amsterdam voelt het letterlijk als een brug te ver om dáár te gaan zoeken. Tegen een ex-collega die naar Badhoevedorp is verhuisd, zeg ik dan ook nog steeds dat ze is geëmigreerd. Dé grote vraag is nu: ben ik ook bereid om te emigreren en zo m’n zoekkansen weer wat te vergroten…?

Ilona OerlemansGetty Images

Op alle verhalen van Margriet rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven. Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@margriet.nl.
© 2023 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden