Persoonlijk

Aaf: ‘Ik vind een hoop mooi, bijvoorbeeld alles van David Hockney, maar dat hangt bepaald niet bij de kunstuitleen’

aaf-brandt-corstius.jpg

Aaf Brandt Corstius is schrijfster. Ze woont samen met Gijs, hun zoon Benjamin (7) en dochter Rifka (6).

Ik was mijn geldzaken weer eens op orde aan het brengen, iets waar ik erg slecht in ben en van tevoren al stressvlekken en zweet- en woedeaanvallen van kan krijgen. Een onaantrekkelijke bezigheid, dus. Ooit gaf ik een interview aan een blad over geld en beleggen, en daarbij was de kop: ‘Ik ben een idioot met geld.’ Die kop kun je op twee manieren uitleggen, waar mijn gezin erg hard om moest lachen, maar het is dus vooral die ene manier die geldt. Voor mij. Qua geld.

Ik ben een idioot in de, zeg maar, omgang met geld. Enfin, ik kwam er tijdens mijn uitzoekerij ineens achter dat ik al jaren geld betaalde aan de kunstuitleen. Ooit had ik daar een leuk kunstwerk geleend, een fotocollage getiteld Welterusten, en ik verkeerde in de veronderstelling dat ik die al had afbetaald en dus geen geld meer overmaakte aan de kunstuitleen. Hij hangt al jaren aan de muur van onze slaapkamer. Voordat mijn tante stierf – zij was een enthousiaste huurder van kunst – gaf ze me haar spaartegoed bij de kunstuitleen, en ik betaalde daarmee Welterusten af. Dat vonden we allebei wel wat hebben.

Maar wat bleek: ik was blijven betalen aan de kunstuitleen, dus ik had nu ineens een flink overschot. Ze zijn daar wel zo aardig dat ze dat gewoon voor je vasthouden, dus ik had ineens een soort spaarrekening waarmee ik een nieuw kunstwerk kon aankopen. (Kunst koop je niet, dat koop je aan. Ik weet ook niet waarom, maar het klinkt wel beter.) Nu ben ik niet zo’n kenner van kunst, en daardoor ook niet zo’n koper. Ik vind een hoop mooi, tuurlijk, bijvoorbeeld alles van David Hockney, maar dat kost triljarden euro’s en hangt ook bepaald niet bij de kunstuitleen maar meer bij Tate Modern in Londen.

Ik besloot eerst maar eens door de digitale catalogus van de uitleen te bladeren om iets te zoeken. Die catalogus is op nitwits zoals ik gericht, want behalve op naam van de kunstenaar, of op het materiaal waarmee het werk is gemaakt, kun je ook gezellig zoeken op thema. Ik zocht op ‘bloemen’. Ik zocht op ‘planten’. Ik zocht op ‘stadsgezichten’. Ze hadden nog net niet de zoekoptie ‘leuk boven m’n bank’, anders had ik die zeker aangevinkt. Al zoek ik niet echt iets voor boven mijn bank, want het andere luxeprobleem rondom deze hele gedwongen kunstaankoop is: er is bijna geen leeg stukje muur over in ons huis.

Alles hangt al vol met leuke schilderijen, foto’s, kindertekeningen, zelfs de gehele wc is een galerie vol Artisfoto’s. Dus ik moet én een kunstwerk vinden én een plek om het op te hangen. Misschien ga ik voor een beeldhouwwerk. Beeldhouwwerkje. Een zittend aapje zag ik. Dat moet ik ergens op de vloer nog kwijt kunnen.

Fotografie | Ester Gebuis
Styling | Odette Simons en Nicky Groenewoud (assistent)
Visagie | Tirzah Waasdorp

Deze column is afkomstig uit Margriet 2017-47. Je kunt deze editie nabestellen via Magazine.nl.

Margriet nummer 47

 

 

 

 

Lees nog meer leuke verhalen

Aaf: ‘Als ik merk dat Gijs niet op mijn grap reageert, maak ik hem gewoon nog een keer. Maar dat werkt averechts’
Tips van een topfotograaf: de mooiste familiefoto maak je zo
Aaf: ‘En zo zaten we alweer een half uur in trance naar kunst en kitsch te kijken en alles wat zich daartussen bevindt’

Artikelen van Margriet.nl ontvangen in je mailbox? Schrijf je in op Margriet.nl/nieuwsbrief

Bekijk ook

Op de koffie bij Aaf

 

Ook interessant