Word abonnee

Kies nú voor een abonnement met korting

Abonneer nú met korting

Persoonlijk

Mijn verhaal: ‘Ik raak steeds beter bevriend met mezelf’

mijn-verhaal-ik-raak-steeds-beter-bevriend-met-mezelf.jpg

Deze week vertelt Henriette in Mijn verhaal over de nieuwe fase in haar leven als ze vijftig wordt. Altijd heeft ze gedacht dat ze er dan wel uit zou zijn, hoe het leven werkt en dat je er dan niet meer bijhoort. Dat blijkt toch anders in elkaar te zitten: “Ik raak steeds beter bevriend met mezelf.”

“Ik raak steeds beter bevriend met mezelf. Ik doorzie meer en vertrouw beter op mijn gevoel.”

‘Eruit zijn’

“Vrouwen van vijftig, daar had ik vroeger wel een beeld bij. Als je vijftig was, zo dacht ik, was je er wel zo’n beetje uit. Met ‘eruit zijn’ bedoelde ik dat je dan vast wel zou begrijpen hoe het leven in elkaar zit. Je zou ook volledig in balans zijn, soort van ‘klaar en af’ en niets meer aan (te) doen.”

“Maar ‘eruit zijn’ had ook iets weg van: er niet meer bij horen. ‘Zie het als de overgang naar een nieuwe fase,’ zei een goede vriendin eens over vijftig worden, toen ze zelf net die grens was gepasseerd. Alleen het woord ‘overgang’ bleef toen bij mij hangen.”

Reflectie

“En nu sta ik zelf op het punt om vijftig jaar te worden. Tijd voor reflectie, merk ik, en vooral voor het bijstellen van allerlei verwachtingen en beelden. Ook het beeld in de spiegel. Ik zie nu lijnen die er voor mijn gevoel een jaar geleden echt nog niet waren. En mijn nek heeft volgens de kinderen nu meer weg van een boomstam.”

“Klaar en af? Ja, als ik daarmee bedoelde dat ik soms van het pad af lig en er klaar mee ben, klopt dat wel. En in balans? Misschien soms wel minder dan ooit. Alsof juist in deze fase oude thema’s en nieuwe vragen opborrelen.”

Lees ook: Mijn verhaal: ‘Ik nam de afslag en koos voor het onbekende’

‘Beter bevriend met mezelf’

“Dat ik ‘eruit’ ben kan ik dus nog niet zeggen. En gelukkig ook maar! Ik sta op het punt aan een nieuwe baan te beginnen en heb een agenda waarin de lége plekken nog altijd in de minderheid zijn. Natuurlijk is het wennen dat een rondje hardlopen opeens pijn doet aan spieren die zich bijna vijftig jaar lang koest hielden, maar eigenlijk ben ik nu sportiever dan ooit.”

“Fijn vind ik dat de eerlijkheid met de jaren toeneemt en daarmee het relativeren en accepteren, zelfs van de dingen waaraan ik wil blijven werken en waarvan ik wil leren. Ze maken mij wie ik ben. Ik raak als het ware steeds beter bevriend met mezelf. Ik doorzie meer, vertrouw beter op mijn gevoel en de dingen die belangrijk zijn geef ik steeds meer ruimte.”

Kwetsbaarheid

‘Huil niet omdat het voorbij is, maar lach omdat het is gebeurd’ las ik laatst ergens en dat zette me aan het denken. Vooral dat lachen mag nooit overgaan! Meer dan ooit ben ik me bewust van de kwetsbaarheid van het leven, wat me héél dankbaar maakt dat ik binnenkort de slingers mag ophangen. Zeker, het zal wennen worden om geen veertiger meer te zijn, maar laat de vijftig maar komen. Deze vrouw is er klaar voor.

Beeld | Getty Images

Ook interessant