MT46 M46 nog nooit verteld Beeld Redactie
Beeld Redactie

PREMIUM

‘Ik heb mijn kinderen hun vader ontnomen en dat had ik nooit mogen doen’

Toen Madelon in de steek werd gelaten door de vader van haar kinderen was ze zó boos, dat ze jarenlang kwaad over hem sprak. Haar kinderen wilden daardoor geen contact meer met hem.

“Er zijn meer dingen in mijn leven waar ik spijt van heb, maar één ding zit me echt dwars. Mijn kinderen leren op dit moment hun vader opnieuw kennen, nadat ze hem twintig jaar niet hebben gezien. Al die tijd stonden ze daar niet voor open. Net als ik waren ze woedend op hem en ze wilden niets met hem te maken hebben. Voor mij voelde dat niet meer dan rechtvaardig. Dan had mijn ex het maar niet zo moeten verpesten. Eigen schuld, dikke bult, zo prentte ik mezelf in. Maar nu ik zie hoe blij mijn kinderen zijn dat ze weer contact met hun vader hebben, hoe ze opbloeien en zelfs aangeven een kostbaar stukje van zichzelf terug te vinden, denk ik: ik had het indertijd anders moeten aanpakken. In plaats van het contact tussen mijn kinderen en hun vader te dwarsbomen, had ik het moeten stimuleren... Helaas kon ik dat twintig jaar geleden echt niet.”

Een verhouding

“Ooit was ik heel gelukkig met Michel. Hij redde mij uit een slechte relatie. Nadat ik jaren letterlijk had moeten knokken voor mijn leven vond ik bij hem rust. Michel verwende me tot op het bot en had alles voor me over. Toen we eenmaal samenwoonden, duurde het niet lang tot ons eerste kind werd geboren. Twee jaar later volgde de tweede. Wat was ik gelukkig.”

Ruzie

“Maar na tien mooie jaren ging het bergafwaarts. Michel had een baan waarvoor hij vaak naar het buitenland moest. Ik stond er die periodes alleen voor. Ouderavonden, zorgen dat de kinderen op sportclubjes kwamen, ze opvangen als er iets was... Alles deed ik in mijn eentje. Als Michel thuiskwam, maakten we vaak ruzie. Ik vond dat hij veranderde, hij was zo afstandelijk. Toch vertrouwde ik hem nog steeds volledig. Michel was de oprechtste persoon die er maar bestond, dacht ik... Maar uiteindelijk ontdekte ik dat hij al een paar jaar een verhouding had met een collega. Als hij in het buitenland was, dan was zij met hem mee. Ik denk dat dit voor íédere vrouw een klap zou zijn. Maar voor mij was het onverdraaglijk dat ik na mijn eerdere ervaringen met een man die me mishandelde weer werd teleurgesteld door iemand die ik zó had vertrouwd.”

MT46 M46 nog nooit verteld Beeld

Vaderrol

“Toen bleek dat Michel met die andere vrouw verder wilde en niet met mij, niet met ons gezin, was de vernedering compleet. Ik veranderde in een furie en deed er alles aan om het Michel zo lastig mogelijk te maken. En eerlijk is eerlijk: de pijn van toen zit er nog steeds. Ik sluit niet uit dat ik alles wat ik toen deed, opnieuw zou doen. Alleen: ik zou onze kinderen er niet meer bij betrekken. Zij waren op dat moment twaalf en dertien. Ze hielden van hun vader, al was hij er dan al een tijd niet zo veel voor ze. Ik weet dat Michel zijn vaderrol heel graag wilde behouden. Hij deed daar echt zijn best voor, wrong zich in alle bochten. Maar ik was zó gekwetst, dat ik hem zijn vaderrol niet kon gunnen. Dus ik vertelde mijn kinderen na elke ruzie huilend wat een vreselijke vader ze hadden. Wat hij mij, óns, had aangedaan. Ik peperde ze in dat ook zij niet belangrijk voor hem waren. Anders zou hij toch niet bij ons weggaan? De kinderen gingen hier zó in mee, dat ze niet meer naar hem toe wilden. Ik beloonde ze door leuke dingen met ze te doen. Na veel getouwtrek, dat voor Michel verkeerd afliep, gaf hij het op en verdween uit ons leven.”

Weer contact

“Ergens wist ik wel dat ik niet zo ver mocht gaan. Maar ik was zó verbitterd. Zó teleurgesteld. En ik meende echt dat mijn kinderen beter af waren zonder een vader als Michel. Mijn blik is pas veranderd toen ik een paar jaar geleden opnieuw de liefde vond. Een lieve, wijze man, de redelijkheid zelve. Hij is opgegroeid zonder vader en heeft dat altijd gemist. ‘Hoe is het mogelijk dat jullie het verhaal van jullie vader nooit willen horen?’ vroeg hij af en toe aan mijn kinderen als ze langskwamen. De eerste keer was ik woedend. Waar bemoeide hij zich mee? Hij ving me rustig en begripvol op, maar hield zijn mond daarna niet. ‘Zoek jullie vader op,’ adviseerde hij mijn kinderen. ‘Straks is hij dood en is het voor altijd te laat.’ Ik zag dat dit indruk maakte op mijn kinderen; ze hebben hem erg hoog zitten. En toen mijn zoon vader werd, besloot hij dat hij Michel wilde zien. Toen hij me dat vertelde, enigszins opgelaten, zag ik mijn nieuwe liefde streng naar me kijken. En in plaats van ertegenin te gaan, zei ik: ‘Dat lijkt me verstandig, doe het maar.’”

Schadelijk

“De opluchting die ik zag in de ogen van mijn zoon raakte me diep. Voor het eerst besefte ik dat ik een fout had gemaakt. Het was mijn doel om mijn ex zijn kinderen te ontnemen. Maar daarmee ontnam ik mijn kinderen ook hun vader en dat is schadelijk. Inmiddels zijn mijn zoon en dochter al meermaals bij hun vader geweest, die hen met open armen heeft ontvangen. En het doet mijn kinderen goed, dat is duidelijk. Ik vind dat moeilijk, maar dat laat ik mijn kinderen zo min mogelijk merken. Want het gaat nu even niet om mij. Ik heb mijn leven weer opgebouwd, ik heb niets meer met mijn ex te maken. Maar of ik het nu leuk vind of niet, Michel is en blijft hun vader. Ze hebben het lang genoeg zonder hem moeten stellen. Overigens zeggen mijn kinderen dat ze me niets kwalijk nemen. Dat de breuk met hun vader hun eigen keuze was. Dat is lief, maar ik weet wel beter. Gelukkig voor hen is er nu weer contact. Beter laat dan nooit. Zelf hoef ik Michel niet meer te zien. Maar mijn kinderen zal ik niets meer in de weg leggen.”

Lydia van der WeideRedactie

Op alle verhalen van Margriet rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven. Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@margriet.nl.
© 2022 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden