MT38 M38 Psyche Beeld Petra Hoogerbrug. Styling: Ora Bollegraaf. Visagie: Astrid Timmer.
Beeld Petra Hoogerbrug. Styling: Ora Bollegraaf. Visagie: Astrid Timmer.

PREMIUM

‘Ik heb de zelfstandigheid van mijn moeder ongemerkt overgenomen’

Lucie van Vreeswijk-Schenkers (77) is geboren in Suriname en woonde van haar derde tot haar zevende in Indonesië, voordat het gezin van vijf kinderen naar Nederland kwam. Haar moeder Edmé Schenkers-Burgrust overleed in 2015, ze werd 92 jaar.

“Mijn moeder was een knappe, energieke vrouw die nergens bang voor was. Mijn vader werkte voor de Knil (Koninklijk Nederlands Indisch Leger, red.) en werd in 1947 uitgezonden naar Indonesië. Mijn moeder bleef toen met mijn zus, broertje en met mij achter in Suriname. Toen ze in 1948 naar hem toe kon gaan, aarzelde ze geen moment en reisde helemaal alleen met drie peuters naar Indonesië. Dat ze zomaar in het diepe sprong, heb ik altijd heel bewonderenswaardig gevonden. Ook zelf ben ik met onze twee kinderen mijn man achterna gereisd toen hij in Nigeria werkte. Maar dat was twintig jaar later.”

Zelfstandige moeder

“Mijn moeder kon goed voor zichzelf opkomen. Dat konden niet alle vrouwen in Suriname. Mijn moeder wel. Ze zei ook altijd dat zij en mijn vader sámen de baas waren. In huis had mijn moeder het meer voor het zeggen dan mijn vader. Dat was logisch, omdat hij soms wel een jaar in Nederland was voor zijn militaire opleiding. Als ik later ooit zat te klagen over mijn man, zei ze: ‘Ik heb je niet uitgehuwelijkt, hè! Je bent zélf de baas.’ Ik heb die zelfstandigheid ongemerkt overgenomen, denk ik. Toen een vriendin me belde om te vragen of ik meeging naar Senegal, had ik mijn koffer al gepakt voordat ze ophing. Over sommige dingen moet je niet twijfelen, die moet je gewoon dóén. Dat vond zij ook.”

“Als ik aan mijn moeder denk, zie ik nog steeds die jonge vrouw, zonder rimpels. Ze straalde altijd. En één van haar befaamde spreuken was ‘ouderdom komt vanzelf, het is maar net hoe je je voelt’. En ze voelde zich steevast achttien. Ze gebruikte trouwens overal spreuken voor en dat doe ik nu ook. Dus nee, ‘ik word niet oud, brood wordt oud’.”

Zingend in de keuken

“Zingend stond ze in de keuken. Dat was zo fijn om naar te luisteren. Ik had zo graag haar zangtalent willen hebben. Ons hele gezin kon mooi zingen. Alleen ik niet, ik mocht eigenlijk nooit meedoen. Als ik het toch deed, zei ze: ‘Lucie, als jij zingt, begint het overal te regenen.’ Ik zing tegenwoordig ook in de keuken. En echt vals, geloof ik. Maar ik doe het wel heel graag!”

“Mijn moeder heeft laten zien wat het betekent om zorgzaam te zijn. Iedereen was welkom en ze stond altijd klaar voor anderen. De laatste jaren woonde ze in een verpleegtehuis en zocht ik haar vrijwel dagelijks op. Als ik dan eens met vakantie was, zochten mijn kinderen haar op. Dat heb ik gelukkig ook weer goed doorgegeven. En dan hoor ik mijn moeder weer zeggen: ‘Behandel anderen zoals je zelf behandeld wilt worden.’”

Liesbeth Chamuleau-MoolhuysenPetra Hoogerbrug. Styling: Ora Bollegraaf. Visagie: Astrid Timmer.

Op alle verhalen van Margriet rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven. Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@margriet.nl.
© 2022 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden