null Beeld Privébeeld.
Beeld Privébeeld.

PREMIUM

‘Ik ben al die jaren bezig geweest om me te gedragen als iemand die ik niet ben’

Na haar hele leven het gevoel te hebben gehad dat er iets niet klopte, ging Marvy Olboeter Verhoeven zes jaar geleden in transitie: Marvin werd Marvy. “Als ik dit niet had gedaan, was ik er nu niet meer geweest. Dan had ik er een eind aan gemaakt.”

“Ik ben echt een kind van de jaren zestig. Op de lagere school vond ik het leuk om in jurken te lopen en in die tijd van seksuele revolutie vond niemand dat toen raar. Maar in de puberteit dacht ik: er is iets goed mis met mij. Wát, dat wist ik niet. Rond mijn achttiende kwam ik ervoor uit dat ik op mannen viel. Ik verhuisde van het dorp Wormer naar een kamer in Amsterdam om die homoseksualiteit verder te onderzoeken. Pas toen ik vele jaren later optrad als dragqueen viel het kwartje: ik zit in een verkeerd lichaam!”

Eenzaam gevecht

“Het was een eenzaam gevecht met mezelf, al die jaren. Ik nam niemand in vertrouwen, ik liep de hele tijd met een groot geheim. Zelfs mijn man met wie ik zestien jaar getrouwd was, wist van niets. Ik ging mij steeds verder afzonderen en uiteindelijk resulteerde dat in een scheiding. Pas op mijn 52ste kwam ik terecht bij de Genderpoli van de VU in Amsterdam. Eén van de vragen op de vragenlijst om in aanmerking te komen voor transitie was: ‘Moet je moeite doen om je als man te gedragen?’ Ik schreef volmondig: ‘Ja!’ Ik ben al die jaren bezig geweest om me te gedragen als iemand die ik niet ben.”

Kwestie van leven of dood

“Het traject met onder andere hormoon­behandelingen en operaties heeft zo’n vier jaar geduurd. Mijn familie wilde er niet over praten. Mijn beste vriendin moest heel erg wennen aan mijn transitie, de vriendschap stond een poosje op een laag pitje. Inmiddels snappen ze dat het voor mij een kwestie was van leven of dood, dat ik niet anders kón. Toen mijn moeder er eenmaal aan gewend was, zei ze dat ze er een dochter bij had. En mijn beste vriendin en ik delen weer lief en leed.”

Bevrijding

“Ik ben wel ‘af’ nu. Als ik de deur uit loop, hoef ik mezelf niet meer te corrigeren. Ik dacht altijd: zie ik er niet te vrouwelijk uit, loop ik wel mannelijk genoeg, is mijn stem wel laag genoeg? Nu hoeft dat niet meer, ik ben wie ik ben. Echt een bevrijding.”

Tussen wal en schip

“Wat ik wel mis, is een partner. Ik had me niet zo gerealiseerd dat ik tussen wal en schip val. Homomannen vallen niet meer op mij, hetero’s haken af als ze horen dat ik een transgender ben. Een theatervoorstelling over mijn transitie is in de maak, daarmee wil ik het onderwerp bekender en bespreekbaarder maken. Wie weet levert dat nog een leuke vent op, haha!”

Sandra NiewegPrivébeeld.

Op alle verhalen van Margriet rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven. Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@margriet.nl.
© 2023 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden