Persoonlijk

Vraag van de week: wat doe je als je huiselijk geweld vermoedt?

depressed-woman-at-home.jpg

Brenda (49): “Ik ben bang dat mijn zus wordt geslagen door haar man. Wat kan ik het beste doen?”

Irma Stavenuiter: “Aan fysiek geweld, is vaak al een periode van psychische mishandeling vooraf gegaan. Het gaat vaak van schelden naar duwen, naar slaan of intimiderende vernielingen in huis. Huiselijk geweld stopt niet vanzelf, ook al lijkt er een lange periode rust te zijn. Door een trigger zoals jaloezie, stress of bijvoorbeeld een verslaving kan het ineens weer oplaaien. Het is daarom belangrijk dat je toch iets doet.

Om te weten of er sprake is van mishandeling kijk je eerst naar de symptomen, die naast blauwe plekken heel uiteenlopend kunnen zijn. Heeft je zus een terugtrekkende houding? Vraagt ze als het ware goedkeuring aan haar man voordat ze iets zegt? Vermijdt ze vragen? Zegt ze afspraken af? Draagt ze veel make up of een zonnebril? Gebruikt ze smoesjes over verwondingen? Luister daarnaast naar je eigen gevoel: ken je haar niet op deze manier en maak je je zorgen? Kom dan in actie. Vanwege schaamte, schuldgevoelens en een lage eigenwaarde door het geweld zullen slachtoffers er zelden zelf mee komen.

Probeer haar één op één te spreken op een veilige plek en praat in de ik-vorm. De intentie van een gesprek moet zijn: ik ben er voor je, ik wil je steunen. Zorg dat je geen oordelende houding hebt en neem ook geen oplossende houding aan alsof je een hulpverlener bent, want dat kan bemoeizuchtig, aanvallend of vernederend overkomen. Ga het wel serieus aan. Vraag niet algemeen hoe het gaat, want dan zegt ze ‘goed’. Zeg: ‘Ik maak me zorgen want ik zag dat je weer een blauwe plek had. Ik maakt me zorgen over of jij wel veilig bent thuis.’ Geef aan dat je er voor haar bent en wilt helpen. Helpen kan zijn dat je de kinderen opvangt zodat zij het gesprek met haar man aangaat. Of dat je samen naar de huisarts gaat of samen Veilig Thuis belt. Zegt ze nee, dan antwoord je: ‘Goed, ik spreek af dat je zelf binnen twee weken hulp zoekt, maar ik laat het niet los, ik ga zelf ook anoniem advies vragen bij Veilig Thuis’.

Zij geven op maat advies, en als je wilt kun je anoniem blijven. Je kunt hen ook vragen hoe je het gesprek in jouw specifieke geval het beste kunt aangaan. Je kunt met je zus ook een noodplan doornemen met noodnummers. Zorg dat ze weet dat ze bij escalatie niet moet aarzelen om 112 te bellen, of iemand die ervan af weet. Je kunt ook aanbieden dat je altijd een logeerbed klaar hebt staan.
Dit zijn tijdelijke oplossingen. Uiteindelijk moet het structureel opgelost worden. De huisarts en Veilig Thuis kunnen helpen om de weg te vinden naar de juiste hulpverlening, zoals opvang, ambulante hulp of een tijdelijk huisverbod.”

Irma Stavenuiter is maatschappelijk werker. Ze is medewerker van Veilig Thuis Amsterdam-Amstelland. www.veiligthuis.nl 0800 – 2000, 24/7

Tekst | Bianca Bartels

Cover M35Dit artikel verscheen eerder in Margriet 2019-35
Je kunt deze editie nabestellen via MAGAZINE.NL >

Artikelen van Margriet ontvangen in je mailbox?
Schrijf je in op margriet.nl/nieuwsbrief

Ook interessant