Word abonnee

Kies nú voor een abonnement met korting

Abonneer nú met korting

Persoonlijk

12x horrorvakanties: ‘Al in de bus zag ik mijn man vallen voor de reisleidster’

12x-horrorvakantie-al-in-de-bus-viel-hij-voor-de-reisleidster.jpg

Ze hadden er zo naar uitgekeken, naar die lekkere vakantie. Zon, zee en strand of juist avondtuur; ze konden niet wachten. Maar toen het eindelijk zover was, viel die reis tóch enorm tegen. Twaalf vrouwen vertellen over hun horrorvakantie.

Van sekstoerisme tot een ongeluk of een man die vreemdgaat: deze dames hadden een echte horrortrip.

1. ‘Daar lag ik dan, doodziek en helemaal alleen’

Inge (56): “Een jaar na mijn relatiebreuk verwende ik mezelf met een reis naar Zanzibar. Mijn ex wilde nooit verder dan de Middellandse Zee, terwijl ik al jaren van iets exotisch droomde. En na alle stress rondom de scheiding, plus een loodzwaar project op mijn werk, had ik dit wel verdiend, vond ik. Vol verwachting zat ik in het vliegtuig. Kort na aankomst kreeg ik migraine. Dat heeft tien dagen aangehouden. Wat ben ik beroerd geweest, ongelooflijk, ik kon amper mijn kamer uit komen. Daar lag ik dan, doodziek, helemaal alleen, door alles en iedereen verlaten. Wat een hel. Het was het begin van een burn-out die lang heeft aangehouden. Twee jaar geleden ben ik terug geweest naar Zanzibar, met mijn nieuwe liefde. Toen heb ik wél genoten.”

2. ‘Mijn zoon was elke dag rond de lunch al dronken’

Helga (73): “Voor ons veertigjarig huwelijk wilden we onze zoon, schoondochter en de kleinkinderen trakteren op een weekje weg. Wij dachten aan een vakantiepark in Nederland, maar onze zoon drong aan op een all-inclusive hotel in Turkije. Ik slikte mijn vooroordelen weg en boekte voor de hoofdprijs een, zo dacht ik, fantastisch resort. Dat viel tegen: het was er lang niet zo mooi als op de foto’s, het zat stampvol en bovendien werd er verbouwd. En als die herrie eindelijk stopte, begon er luide muziek tot één uur ’s nachts. Mijn man was al snel niet meer te genieten. Ook tussen mijn zoon en zijn vrouw kwamen er spanningen: hij zat elke dag al om tien uur aan de wijn – want ja, gratis – en was rond de lunch al dronken. De enigen die genoten waren de kleinkinderen. Voor hen was er zó veel te doen, dat ze continu de hort op waren. Wat was ik blij toen we weer naar huis gingen!”

3. ‘Wist ik veel dat Gambia bekendstaat om het sekstoerisme..’

Isabel (58): “We waren al tien jaar goede vriendinnen. En wat hadden we zin in onze eerste reis samen. Naar Gambia gingen we, voor een strandvakantie. Mijn vriendin bleek heel andere plannen te hebben dan zonnebaden. Ze liet zich binnen een dag versieren door een jongen die haar zoon had kunnen zijn. Terwijl ze thuis een fantastische man had zitten, die ik ook nog eens goed kende. Wist ik veel dat Gambia bekendstaat om het sekstoerisme voor vrouwen en dat zij dacht dat ik dat ook wel zag zitten. Ik heb haar amper gezien en voelde me erg eenzaam op mijn strandbedje, waar ik continu werd belaagd door jonge beachboys die met me uit wilden. Toen ik mijn echtgenoot op Schiphol terugzag, vloog ik hem huilend in de armen. Gambia: voor geen miljoen ga ik er nog eens heen. Mijn vriendin heb ik na thuiskomst nooit meer gezien.”

Lees ook:
Wat zijn de gevolgen voor je vakantie als Nederland rood kleurt?

4. ‘De sfeer werd zó afschuwelijk, dat we naar huis zijn gereden’

Monique (52): “Het was de laatste proef voordat mijn nieuwe liefde en ik met onze pubers zouden gaan samenwonen. Iedereen had veel zin in de vakantie. Maar op dag twee dag kreeg mijn dochter ruzie met zijn zoon. Mijn vriend en ik probeerden de boel te sussen, maar er kwam steeds meer heibel. Na een week waren het mijn kinderen tegen de zijne, nog een dag later stonden ook mijn vriend en ik tegenover elkaar. De sfeer werd zó afschuwelijk, dat ik en mijn dochters voortijdig naar huis zijn gereden. Ik heb de hele reis gehuild. Mijn droom lag aan duigen. We waren nog geen week thuis of de kinderen legden het bij. Bij ons duurde het langer, maar met een jaar vertraging zijn we toch een patchworkgezin geworden. Natuurlijk is er nog weleens wat geweest, maar zo extreem als die eerste vakantie is het gelukkig nooit meer geweest.”

5. ‘Al in de bus zag ik hen vallen voor de reisleidster’

Carla (49): “Wat een romantische reis had moeten worden, werd de doodsteek voor ons huwelijk. We hadden de kinderen bij opa en oma gedropt om weer eens onbekommerd aandacht aan elkaar te geven. Het ging al een tijdje niet zo lekker tussen ons en deze trip naar Griekenland moest de liefde een nieuwe boost geven. Nou, de liefde bloeide wel degelijk op; maar níét tussen ons. Al in de bus van het vliegveld naar ons appartementencomplex zag ik mijn man vallen voor de charmes van onze reisleidster. Daarna had hij telkens smoesjes om haar op te zoeken. Zij deed ook opvallend enthousiast tegen hem. Tegen het einde van de vakantie was ik hem een hele middag kwijt. In het vliegtuig naar huis bekende hij waar hij was geweest. Juist, bij haar. Inmiddels zijn ze zes jaar getrouwd.”

6. ‘De politie denkt dat het om een overval met gas ging’

Melissa (53): “Wat waren we blij toen we de grote camper van mijn zus mochten lenen. Opgetogen gingen we op weg naar Spanje: mijn man, onze twee kinderen en de hond. Vier dagen hebben we genoten, tot we de stomme fout maakten te overnachten op een parkeerplaats. De campings in de buurt waren vol en we waren te moe om nog verder te rijden. De volgende ochtend werd ik wakker met hoofdpijn. Ik tastte naar mijn telefoon. Die bleek niet naast me te liggen. Ik zocht op de grond: nergens. Toen hoorde ik dat de deur naar buiten stond te klepperen. Paniekerig heb ik mijn man wakker gemaakt. Ook zijn telefoon was verdwenen. Net als zijn portemonnee, mijn handtas, onze dure camera en de tablets van de kinderen. En we hadden niets gemerkt! Zelfs de hond was niet aangeslagen. De politie is gekomen, zij meenden dat het om een overval met gas ging. Dat verklaarde meteen ons katerige gevoel. Nou, een kater hadden we zeker. We zijn direct terug naar huis gereden. Als ons plezier was in één klap weg.”

7. ‘We lagen uit ellende al om negen uur in onze slaapzak’

Maria (71): “Mijn man en ik gaan elke zomer zes weken met de tent naar Zuid-Europa. Fietsen mee, dorpjes bezoeken, eindeloos lezen voor de tent, zalig. Tot mijn man zei dat hij eens naar Engeland wilde, naar aanleiding van een bijzonder boek. En ik dacht: prima, eens wat anders. Ik kan er kort over zijn. Engeland is prachtig, echt. Maar het weer! We hebben vrijwel elke dag regen gehad. Zaten we daar met een boek in onze krappe voortent: echt niets aan. Meestal lagen we uit ellende al om negen uur in onze slaapzak. Op de fiets was het fris of we stonden te schuilen voor regen. Wat miste ik de zon, de warme lome avonden, de krekels. Op een avond, we waren drie weken onderweg, zat ik dik ingepakt aan onze campingtafel die was volgeplakt met stickers van campings uit Zuid-Europa. Ik kreeg zó’n heimwee, dat de tranen over mijn wangen stroomden. Mijn man zei: ‘Nu is het genoeg.’ De volgende dag hebben we koers gezet naar Frankrijk.”

8. ‘Ik was doodongeluk tijdens de sapkuur’

Xandra (55): “Ik droomde al jaren van een sapkuur in het buitenland. Na lang sparen boekte in een week in Portugal. Detoxen, yoga, meditatie en wandelen: dat zou me vast goed doen. Ik bleek de oudste van de groep. Ook op andere vlakken was ik een buitenbeentje. De enige met flink overgewicht en nog niet bekend met yoga. Kennelijk kwam ik nogal onhandig over. Er werden grappen gemaakt, er werd gelachen en ik werd zelfs nagedaan als de yogajuf niet keek. Zó kinderachtig. Ik kroop in mijn schulp en viel steeds meer buiten de groep. Terwijl de anderen voortdurend gezellig bij elkaar zaten, lag ik in mijn eentje bij het zwembad, te doen alsof ik las. Ik heb me doodongelukkig gevoeld. Toen ik op het vliegveld eigenlijk aan de blik van mijn groepsgenoten wist te ontsnappen, ging ik me uit frustratie te buiten aan een hamburger. En zat de hele vliegreis met buikkrampen op het toilet…”

9. ‘De koffer met medicatie kwam niet aan’

Marieke (61): “Ik dacht al een tijdje: ik moet stoppen met die slaapmedicatie. Dus toen mijn koffer niet aankwam na onze vlucht dacht ik: het moet zo zijn. Ik ging ontspannen nieuwe kleding shoppen en lekker uit eten met mijn man. Lang leve de vakantie! Maar in de nacht die volgde sliep ik nog geen twee uur. Nou ja, dat zou vast wel goed komen, meende ik. Vergeet het maar. Ik lag elke nacht zo gespannen als een veer naar het plafond te staren en overdag was ik niets waard. Ik raakte zó gestrest, dat ik naar een dokter wilde voor een nieuw recept, maar mijn man zei steeds: ‘Die koffer, die komt nog wel.’ Hij kreeg gelijk. Op de laatste dag. Toen ik volledig over mijn toeren was van het slaapgebrek.”

Lees ook:
Goed om te weten: dit mag je niet mee terugnemen vanaf je vakantie-adres

10. ‘Ons vliegtuig was 24 uur eerder al vertrokken..’

Carolien (58): “Het was al geen topvakantie geweest. Het weer viel tegen, er was weinig te doen en tussen mijn man en mij ging het ook niet geweldig. Ik was dan ook blij toen het erop zat en we naar huis konden. Ik verheugde me erop om de kinderen weer te zien. Op het vliegveld stond ons een vervelende verrassing te wachten. We vlogen ’s nachts, na twaalven, en hadden ons in de datum vergist. Ons vliegtuig was 24 uur eerder al vertrokken. Mijn man kon er nog wel om lachen, tot bleek dat we pas over vijf dagen een fatsoenlijk geprijsde terugvlucht kon nemen. Eén nacht zijn we nog naar een hotel geweest, toen hield ik het niet meer uit. We moesten tweeduizend euro aan nieuwe tickets uitgeven. Doodzonde. Maar wat was ik blij toen we weer in Nederland waren.”

11. ‘Ik hoor het hem nog zeggen: ‘blaffende honden bijten niet”

Diane (52): “Ik hoor het mijn man nog zeggen: ‘Rustig maar Lisa, die hond doet niets. Blaffende honden bijten niet.’ We reden met de auto door de Provence en stopten even om van het mooie uitzicht te genieten, toen er een grote zwarte hond naar ons toe kwam gerend. Pal na de geruststellende woorden van mijn man hing het beest aan het been van mijn dochter. Ze schreeuwde alles bij elkaar. Ik wil er niet aan denken wat er was gebeurd als de eigenaar van de hond, een Franse boer, niet in de buurt was geweest. Pas toen hij ingreep liet de hond los. Er was zó veel bloed, dat ik bijna flauwviel. Mijn dochters been zit nog altijd onder de littekens. Ook de psychische littekens zijn niet verdwenen: al is al acht jaar geleden, ze is nog altijd panisch voor honden. En ik ook.”

12. ‘Ineens viel hij twee meter naar beneden’

Yvette (48): “In de eerste week van onze vakantie in Italië gingen we ’s avonds nog even wandelen. De kinderen renden vooruit, mijn man en ik genoten van de stilte en de natuur. Toen we langs een vervallen huisje kwamen, stapte mijn man nieuwsgierig naar binnen. Omdat het al vrij donker was, zag hij het open luik naar de kelder niet en viel twee meter naar beneden. En onze telefoons lagen nog op de camping… Toen er eindelijk hulp kwam, lag hij al een halfuur beneden te kermen. Ik heb doodsangsten uitgestaan. Uiteindelijk viel het mee, hij had ‘alleen’ zijn arm en sleutelbeen gebroken. Toen hij weg mocht uit het ziekenhuis zijn we toch nog een week op de camping gebleven, omdat de kinderen zich zo hadden verheugd. Mijn man kon niets en zat onder de schaafwonden. Gelukkig is alles weer goed gekomen, maar deze rampvakantie schrap ik liever uit mijn geheugen.”

Tekst | Lydia van der Weide
Beeld | Getty Images

Margriet Podcast Onder Artikelbeeld

Nu op Margriet.nl: ‘Mijn verhaal’ de podcast. In deze indrukwekkende tiendelige podcastserie gaan we in gesprek met vrouwen met een bijzonder verhaal. Gesprekken over verlies, bijzondere liefdes en eindelijk jezelf kunnen zijn. Beluister iedere woensdag een nieuwe aflevering op Margriet.nl/podcast.

Ook interessant