Marion Beeld Fotografie Petra Hoogenbrug, Styling Ora Bollegraaf, Visagie Astrid Timmer
Beeld Fotografie Petra Hoogenbrug, Styling Ora Bollegraaf, Visagie Astrid Timmer

PREMIUM

Hoe ouder, hoe vrijer: Marion (67) was 62 toen ze een beugel nam

Marion, Albertina en Betty waren dik in de zestig, zeventig en zelfs tachtig toen ze dachten: en nú ga ik het doen. Marion wilde haar gebit weer mooi krijgen, Betty besloot eindelijk iets aan haar flinterdunne haar te doen en Albertina nam een tatoeage. In deze serie: Hoe ouder, hoe vrijer, vertellen zij hun verhaal.

Marion van der Schaft (67) woont alleen en heeft twee dochters en een kleindochter. Ze is gepensioneerd en geeft Nederlandse les aan anderstalige volwassenen. Marion was 62 toen ze een beugel nam.

“Als kind had ik al een scheve mond. Ik wist niet beter dan dat dat zo was. Rond mijn 18de heb ik er door een arts naar laten kijken, maar hij vond het eerder charmant dan een probleem. Gaandeweg, ongeveer vanaf mijn 25ste, viel het me op dat naast mijn mond ook mijn gebit steeds schever begon te staan. Maar welke deskundige ik er ook over sprak, er was nooit iets aan te doen. Ik moest er dus maar mee leren leven. Ik kon echter geen spiegel voorbijlopen of foto zien of ik keek als eerste naar mijn mond. Niet dat ik er ooit opmerkingen over kreeg – dit was gewoon hoe ik eruitzag – maar mij stoorde het altijd. Het gaf een vaag gevoel van spijt. Nee, lelijk vond ik mezelf niet, ik vond het gewoon erg jammer. Steeds als ik een foto van mezelf zag, dacht ik: dit ben ik niet. Die mond en dat gebit hoeven niet zo lelijk.

Schots en scheef

Zoals dat gaat met het verstrijken van de jaren kreeg ik hier en daar een kroon, gevolgd door een enkele stifttand en een brug. Het ging echt mis toen ik op mijn 61ste definitief een kies verloor. Wat nu? Een implantaat? Een kunstgebit? Inmiddels stond mijn gebit van boven naar onder, van links naar rechts en van voor naar achteren scheef, terwijl ik zo vreselijk graag wilde dat alles recht zou staan. Ik vond het zonde dat mijn mond en tanden voor mijn gevoel zo detoneerden met de rest van mijn uiterlijk. Maar nu er echt een gat in mijn gebit was gevallen, moest er iets gebeuren. Want als er een gat valt in de kaak gaan de tanden en kiezen zelf aan de wandel. Bovendien kreeg ik mijn kaken niet meer goed op elkaar.

Uitdaging aangaan

Mijn tandarts stuurde me door naar een orthodontistenpraktijk, maar zij wilden zich er niet aan wagen omdat het te moeilijk zou zijn. De kaak van een kind buigt nog mee, maar bij volwassenen niet. Daarbij waren er nog complicerende factoren als een ontbrekende kies, stifttanden, kronen en een brug. Ik had nog één kans: een orthodontist die gespecialiseerd is in ‘moeilijke gevallen’ zoals het mijne. Toen hij zei dat hij deze uitdaging wel aandurfde, was ik zielsgelukkig. Eindelijk, eindelijk, na al die jaren waarin ik me áltijd stoorde aan mijn mond en gebit, zou het toch nog in orde komen. Op mijn 62ste kreeg ik een beugel. Mijn kleindochter volgde kort na mij. De hare is eruit, de mijne nog niet, ook al zijn we inmiddels vijf jaar verder.

De moeite waard

Ik wist dat het een flinke klus zou worden en daarnaast zijn er wat tegenvallers geweest. Een daarvan was toen er sprake van was dat mijn kaak doorgezaagd zou moeten worden. Toen gaf ik bijna de moed op. Dat was zó’n tegenvaller, daar was ik echt verdrietig over. Gelukkig kon het uiteindelijk anders opgelost worden. Al zal het eindresultaat geen honderd procent worden – dat was vanaf het eerste consult duidelijk – vind ik het nu al prachtig. Eindelijk zie ik er weer uit hoe ik mezelf in gedachten heb. Nog nooit in mijn leven heb ik twee zulke mooie rijen tanden gehad en dat is me alles waard. Dat mijn tanden nu zo veel mooier staan, viel anderen al snel op. Ik krijg weleens te horen dat mensen het moedig van me vinden dat ik dit doe, ze bewonderen mijn doorzettingsvermogen. Maar het is alle pijn en moeite absoluut waard ­geweest. Natuurlijk doet het regelmatig pijn, als de beugels bijgesteld worden, waardoor eten zeer doet. Ook het schoonmaken van mijn tanden en kiezen na elke maaltijd is gedoe. Dus ja, de vlag gaat uit als de beugel er na al die jaren uit is. Maar als ik opnieuw voor de keuze stond, zou ik het zo weer doen. Ik kan nog jaren mee. Aangezien ik van plan ben 125 te worden, ben ik nog maar net over de helft, haha.”

ME01_Gezond Leven banner Beeld Aangeleverd
Beeld Aangeleverd

Margriet Extra - Gezond Leven ligt nu in de winkel. Je kunt het nummer ook online bestellen op lossebladen.nl.

Christien JansenFotografie Petra Hoogenbrug, Styling Ora Bollegraaf, Visagie Astrid Timmer

Op alle verhalen van Margriet rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven. Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@margriet.nl.
© 2023 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden