null Beeld Shutterstock
Beeld Shutterstock

PREMIUM

Hoe ga je door na ontrouw?

Vreemdgaan komt voor in alle lagen van de bevolking. Wat doe je als het je overkomt? Uit elkaar gaan of er juist sámen (sterker) uit proberen te komen? Lezeressen delen hun verhaal. Relatietherapeut Jacqueline Evers geeft advies. “De eerste stap is om allebei te verwerken wat er is gebeurd.”

Jacqueline Evers, relatietherapeut, schreef het boek Vreemdgaan. In 5 stappen samen verder.

“Of de liefde nog kans heeft na ontrouw? Jazeker! Als je vreemdgaan samen kunt zien als een crisis die groeikansen biedt, kan een relatie er zelfs beter door worden. Ook als je alleen verdergaat, kun je veel over jezelf leren en er sterker uitkomen. Vreemdgaan komt voor in alle lagen van de bevolking. Bovendien is het van alle tijden. Al is het leggen en onderhouden van contacten anno 2022 wel extra makkelijk, door de mobiele telefoon en internet. Daardoor kan een vriendschap, via bijvoorbeeld de sportclub of met een oude schoolliefde, makkelijker uitgroeien tot meer. En kunnen mensen over de grens gaan. Dat betekent niet per se dat de oorspronkelijke relatie slecht is. Wel ontbreekt er in de regel iets. Er is te weinig aandacht, te weinig seks of te weinig communicatie. Als je verhouding uitkomt – en dat gebeurt bijna altijd – is het aan te raden er eerlijk over te zijn. Al blijkt dat moeilijk; je ziet dat mensen vaak nog een tijd in de ontkenning gaan.”

“Tegen degene die bedrogen is, wil ik zeggen: ga niet eindeloos door over details. Dat zorgt later alleen maar voor pijnlijke triggers, wanneer je bijvoorbeeld langs dat ene restaurantje loopt waar die ander altijd stiekem afsprak. Beter kun je vragen naar de motieven: wat er is in de relatie blijven liggen waardoor dit kon gebeuren? Het is echt een valkuil om te denken: ik ben niet mooi, niet sexy, niet goed genoeg. Want het vreemdgaan komt niet door jou, maar door de behoeftes van je partner. Die heeft driften gevolgd, verlangde naar spanning en miste niet zozeer iets bij jou, hooguit iets tussen jullie.”

“Een goed gevoel van eigenwaarde helpt om dit te doorgronden. Bij mensen die onzeker zijn en de ontrouw helemaal op zichzelf betrekken, kunnen veel angsten getriggerd worden. Vaak is er dan de behoefte om de ander te controleren, bijvoorbeeld met behulp van een tracker op de mobiele telefoon. Daarover zeg ik: doe het niet, je blijft met je angsten bezig en je houdt het rotgevoel in stand. Beter kun je hulp zoeken, het liefst samen. Het is namelijk erg lastig om inzicht in je patronen te krijgen als je er middenin zit. Dan blijf je algauw steken in een langspeelplaat van verwijten, teleurstellingen en terugtrekkende bewegingen.”

null Beeld

“Beter kun je met hulp naar de kern gaan. De eerste stap is om allebei te verwerken wat er is gebeurd. Vervolgens draait het om het herstellen van de communicatie. Om te kijken naar wat er is blijven liggen. Wanneer je daar op een gelijkwaardige manier over praat, er samen aan werkt, leidt dit tot nieuw vertrouwen. Dat kan snel gaan. Ik zie regelmatig mensen die na twee, drie maanden verbaasd zeggen: wat gaat het alweer goed met ons. Vaak hebben ze dieper contact dan ooit tevoren.”

“Dit lukt niet iedereen. Je moet er echt samen voor gaan, beiden inzet tonen. Of er op zijn minst open voor staan. En er zijn mensen die al zo uit elkaar gegroeid zijn dat ze de brug niet meer denken te kunnen of willen maken. Zelfs dan blijven stellen met mijn hulp in tachtig procent van de gevallen toch gelukkig bij elkaar. Ook wanneer je alleen verdergaat na ontrouw is het belangrijk om te verwerken wat er is gebeurd. Anders neem je het mee in een eventuele volgende relatie. Mijn tips zijn in deze situatie: verwerk alle emoties rondom het vreemdgaan, werk aan je eigenwaarde, maak lijstjes van wat je leuk vindt aan jezelf én onderzoek wat er in je relatie speelde wat het vreemdgaan uitlokte. Zo kun je ontdekken hoe je het toch weer fijn kunt gaan hebben in een volgende relatie.”

null Beeld

Anouk (62):

“Ik heb altijd gezegd: zo’n vrouw ben ik niet. Vreemdgaan, ik vond het zo not done. Maar toen ik verliefd raakte op iemand van mijn werk, werd een zoen een vrijpartij en belandde ik uiteindelijk in een affaire die vijf maanden duurde. Mijn toenmalige partner heeft het nooit geweten, toch betekende mijn ontrouw de doodsteek voor onze relatie. Ontwaakt uit de roes voelde ik me namelijk zo schuldig en vervreemd van mijn vriend, dat ik niet anders kon dan het uitmaken. Ik heb daar lang verdriet over gehad. Ik voelde me een slecht mens en dacht steeds opnieuw: hoe kón ik? Ik kwam pas in het reine met mezelf toen ik in therapie ging. Al pratende ontdekte ik dat mijn relatie niet zo goed was geweest als ik altijd dacht en dat mijn ontrouw vooral een vlucht was geweest. Ik keur mijn gedrag nog steeds niet goed, maar ik snap het inmiddels wel. Bij mijn nieuwe liefde kan ik mezelf zijn, met al mijn mooie en mindere kanten. Als mij dingen dwarszitten, dan uit ik dat, in plaats van het op te potten voor de lieve vrede. Vreemdgaan? Ik zal het nooit meer doen. Ik wil dat mijn partner niet meer aandoen, en mezelf bovenal ook niet.”

Liselotte (59):
“Wat heb ik geluk met mijn nieuwe liefde. Joost doet nooit geheimzinnig met zijn telefoon. Het scherm ligt altijd naar boven en ik heb zelfs zijn toegangscode. Ik was 32 jaar getrouwd toen ik ontdekte dat mijn toenmalige partner al vier jaar vreemdging. In plaats van spijt te betuigen, trok hij meteen bij die ander in. Doordat hij me geen uitleg gaf, veranderde ik van een goedgelovig iemand in een verbeten vrouw, die overal wat achter zocht. Gelukkig had Joost veel geduld. Hij nam alle tijd om mijn hart te veroveren. Ondertussen werkte ik aan mijn zelfvertrouwen, zocht een baan die bij me past, deed leuke dingen met vriendinnen. Tot ik me weer sterk voelde. En nu ben ik zover dat ik Joost mijn jawoord ga geven.”

Lilian (73):

“Mijn man was in tranen toen hij het opbiechtte. Het klassieke verhaal: een zakenreis, een charmante collega die laat op zijn hoteldeur klopte. Wat had hij veel spijt. Want hij wilde mij niet verliezen. En ik hem ook niet, dat wist ik meteen. Je blaast een goed huwelijk toch niet op voor één slippertje? Toch heeft het een tijd geduurd voordat we eroverheen waren. Seks lukte wel een jaar niet; ik bleef hem maar met die ander voor me zien. Gelukkig gaf hij me de tijd. Hij begreep het, zei hij, als het andersom was geweest, had hij het ook erg moeilijk gevonden. Doordat hij me telkens opving en mijn tranen droogde, is het uiteindelijk gelukt het achter ons te laten. Nu haal ik mijn schouders op om dat kleine krasje op de mooie vijftig jaar die wij al samen zijn.”

null Beeld

Yvonne (61):

“Het is nu alweer al 33 jaar geleden. We hebben het er nooit meer over. Toch blijft het een pijnpunt: zijn verhouding met een collega indertijd. Als een mollige, oververmoeide huisvrouw met vier kinderen was ik geen partij voor zijn succesvolle en slanke collega, die ook nog eens tien jaar jonger was. Maar de gouden glans die ons huwelijk had, is sinds zijn affaire voorgoed verdwenen.”

Hennie (66):
“Ik had hem best kunnen vergeven. Want het kan nou eenmaal gebeuren, wanneer je lang samen bent, dat je halsoverkop gevoelens krijgt voor een ander. Maar telkens weer die leugens: dat was wat me opbrak. Telkens weer bezwoer mijn ex dat hij alles eerlijk had verteld, en dan kwam er toch weer iets bij wat hij had achtergehouden. We waren al een halfjaar in therapie toen hij plotseling opbiechtte dat hij zijn minnares zo nu en dan nog ontmoette. En ja, dan hadden ze ook nog weleens seks. Ik zag dat ook onze therapeut er heel erg van schrok. Hij had het zó goed verborgen weten te houden. Dit was de laatste keer dat we samen in therapie zijn geweest. Terwijl onze scheiding in gang werd gezet, heb ik de gesprekken in mijn eentje voortgezet. Gelukkig maar: ik had een plek om uit te huilen, alles keer op keer te herkauwen en op te krabbelen. Toen ik eindelijk de deur achter me dichttrok, was ik helemaal klaar voor een nieuwe liefde.”

Ilse (64):

“’Praten, praten, praten. Eerlijk zijn over al je gevoelens, al zijn ze niet leuk. Samen huilen. Kijken wat er ontbreekt, kijken naar wat er beter kan. En dan samen moedig voorwaarts.’ Dit was het advies van onze relatietherapeut, toen mijn man en ik twintig jaar geleden moedeloos bij hem op de sofa zaten. Ik was het, die voor een ander was gevallen. Mijn man was daar intens verdrietig over, maar uitte dat vooral in verwijten. Hoe vaak ik ook sorry zei, het leek niet bij hem binnen te komen. We hadden zo veel ruzie. De relatietherapie was een laatste redmiddel. En wat ben ik blij dat we die stap hebben gezet. In die veilige omgeving spraken we eindelijk echt met elkaar. Mijn man toonde zijn verdriet achter zijn verwijten. En ik durfde te vertellen wat achter mijn vreemdgaan had gezeten: het gevoel dat ik thuis amper werd gezien, te veel als vanzelfsprekend werd genomen. In therapie maakten we weer echt contact. Verdere gesprekken thuis en oefeningen om elkaar ook fysiek weer te ontdekken, deden de rest. Wat een tranen zijn er nog gevloeid. Maar we weten nu nóg zekerder dat wij echt bij elkaar horen.”

Brigit (54):

“Dat Carlo vreemdging, is achteraf een zegen. We runden samen een goed geoliede bv voor onze kinderen, maar tussen ons was het op. We waren zelfs te ver uit elkaar gegroeid om nog ruzie te maken. Toch bleven we voortmodderen. Tot Carlo vertelde dat hij verliefd was. Op onze buurvrouw nota bene. Natuurlijk was ik gekwetst. Maar al snel besefte ik dat ik ook opgelucht was. Er moest gewoon iets worden opengebroken, de manier waarop was vermoedelijk onontkoombaar. Carlo en ik doen het veel beter als exen. Hij is weer gelukkig, en ik ook, met iemand die veel beter bij me past. Eind goed, al goed, echt.”

Iris (55):
“Wat mij heeft geholpen om over mijn overspelige ex heen te komen, was daten, heel veel daten. Ik genoot van de aandacht van mannen, van leuke afspraakjes, van alle vleiende appjes. Het deed me goed om te merken dat ik nog prima in de markt lag. Nu, twee jaar verder, weet ik dat het helemaal klopte wat mijn vriendinnen al zeiden: mijn ex was mij gewoon niet waard.”

Anneke (64):

“Ik weet nu dat mijn intuïtie klopt. Ik wíst dat er iets was met Marcel, ik voelde het gewoon. Maar hij ontkende het in alle toonaarden. Er speelde níéts met die collega van hem, hij vond haar niet eens aardig. Maar waarom appte zij hem dan zo vaak? Waarom deed hij zo ongemakkelijk, die keer dat we haar tegenkwamen? Achteraf snap ik niet dat ik me zo lang heb laten bedotten. Sinds onze scheiding leef ik veel meer vanuit mijn gevoel. Ik werk nu zelfs als intuïtief coach. Ik heb een nieuwe liefde die hetzelfde vak uitoefent. Voor vreemdgaan ben ik niet bang meer. Wij hebben afgesproken onze relatie open te gooien als er een hevige verliefdheid voorbijkomt. Maar de afgelopen acht jaar is dat nog nooit gebeurd.”

null Beeld

Meer informatie

  • loveworkx.nl is de site van relatietherapeut Jacqueline Evers. Of ga naar Jacquelines YouTube-kanaal Loveworkx. Haar Loveworkx-podcasts zijn onder meer te beluisteren via Spotify.
  • Vreemdgaan. In 5 stappen samen verder, Jacqueline Evers (Loveworkx).
  • Liefde in verhouding – Een nieuw perspectief op trouw en ontrouw, Esther Perel (Lev). Via estherperel.com kun je Esthers podcasts terugluisteren van echte relatietherapiesessies.
  • Verder na een affaire, Petra Deij (Kosmos Uitgevers).
Lydia van der WeideShutterstock

Op alle verhalen van Margriet rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven. Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@margriet.nl.
© 2022 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden