Word abonnee

Kies nú voor een abonnement met korting

Abonneer nú met korting

Persoonlijk

Hij van Mart Visser: ‘Ik ben weleens jaloers op zijn innerlijke rust’

hij-van-mart-visser-ik-ben-weleens-jaloers-op-zijn-innerlijke-rust.jpg

Hoe is het om de partner van een bekende Nederlander te zijn? Deze week: Bedrijfsadviseur Job van Dooren (60), echtgenoot van modeontwerper/beeldend kunstenaar Mart Visser (52).

“Ruim zevenentwintig jaar geleden ging ik in mijn eentje, mijn relatie was net uit, naar een Oudejaarsfeestje bij een vriend. ‘Wauw, die is leuk!’, dacht ik toen ik Mart daarbinnen zag komen. Hij was in het gezelschap van een vriendin. Wat het voor mij lastig maakte, was dat zij al snel een oogje op me had en me herhaaldelijk de dansvloer opsleepte.”

Goede vrienden

“Hoe pijnlijk ook, er zat niks anders op dan haar duidelijk te maken dat mijn interesse meer naar Mart uitging. Hij wilde modeontwerper worden, maar werkte op dat moment nog als barman in een hotel. Om financieel het hoofd boven water te houden, terwijl hij stageliep bij Frans Molenaar. Na die avond werden Mart en ik goede vrienden die met elkaar uit eten gingen, tentoonstellingen bezochten en veel lol hadden samen.”

Passie

“Pas nadat ik een aantal weken in Hongkong zat en we elkaar echt misten, sloeg na mijn terugkomst de vlam over. We zijn vrijwel direct gaan samenwonen. Er is veel dat ik aan Mart aantrekkelijk vind. Om te beginnen is hij buitengewoon energiek. Dankzij de passie waarmee hij zijn vak uitoefent, is zijn werkterrein enorm verbreed.”

“Ooit was het alleen haute couture, nu is het ook confectie, meubels en tapijten. Daarnaast heeft hij ook als begenadigd beeldend kunstenaar veel succes. Hij is vrijwel voortdurend geïnspireerd door wat hij hoort, ziet en voelt. Ja, hij is fijngevoelig, maar niet overgevoelig zoals je dat soms bij kunstenaars ziet.”

Op eigen benen

“Ook zakelijk is hij succesvol. Mensen denken vaak dat ik daaraan heb bijgedragen, maar ik denk dat hij dit ook zonder mij bereikt zou hebben. Ja, ik mag zelf ook terugkijken op een succesvolle carrière. Als jongste van zes kinderen was ik de enige die zijn studie niet afmaakte. Tot ongenoegen van mijn vader die onmiddellijk mijn toelage introk.”

“Dus moest ik op mijn tweeëntwintigste zelf aan de bak. Ik ben nogal eigengereid en kwam al vlot tot de conclusie dat ik het beste voor mezelf kon beginnen. Dus startte ik mijn eigen adviesbureau. Met een typemachine en een grote bek als startkapitaal.”

Lees ook: Zij van Arjan Postma: ‘Dankzij hem ben ik met andere ogen naar de wereld gaan kijken’

Congres Kunstsponsoring

“Wat nu heel gewoon is, stond toen nog in de kinderschoenen: sponsorwerving in de culturele sector. Mijn eerste opdrachtgever was het Holland Festival waarvoor ik drie belangrijke sponsors binnenhaalde. Ik heb het eerste congres Kunstsponsoring in Nederland georganiseerd. Dat werd een groot succes. Er staan nu in ons land zeker vijfhonderd gebouwen waarvan wij de financiering hebben geregeld.”

“Onder meer de nieuwe vleugel van het Stedelijk Museum. Van Dooren Advies bestaat nog, er werken nog twaalf mensen voor grote opdrachtgevers, maar zelf ben ik drie jaar geleden gestopt. Wel ben ik nog commissaris van een aantal bedrijven, waaronder het bedrijf van Mart.”

Innerlijke rust

“Ik ben niet in een zwart gat gevallen, maar vind het wel ingewikkeld om een nieuwe balans te vinden. Als eigenaar van een bedrijf sta je voortdurend onder hoogspanning. Zelfs op zondagochtend onder de douche denk je nog aan je klanten. Dat hebben Mart en ik allebei jarenlang gehad en Mart heeft dat nog steeds.”

“Ik moet er nog aan wennen dat ik nu twee uur met de hond door het bos kan wandelen zonder dat ik me daar schuldig over hoef te voelen. Terwijl Mart het superdruk heeft, beschikt hij over een innerlijke rust waar ik weleens jaloers op kan zijn.”

Burn-out

“Aan het begin van zijn carrière heeft hij een burn-out gehad. Sindsdien kiest hij bewust waaraan en aan wie hij zijn tijd besteedt. Hij weet dat heel knap te doseren, waardoor hij veel tegelijkertijd aan kan. Ik ben veel onstuimiger. Onenigheid? Natuurlijk hebben we wel meningsverschillen, maar slaande deuren, ik denk dat dát in al die jaren misschien twee of drie keer is voorgekomen.”

‘Ik ben wat rauwer dan Mart’

“Mijn interesses botsen soms met hoe Mart ernaar kijkt. Zo houd ik van hard autorijden, jagen en wedstrijdzeilen. Ik heb wel zeilraces meegemaakt waarvan je weet dat als je overboord kukelt, je het niet overleeft. Ik ben uit een vliegtuig gesprongen boven de Grand Canyon en vorig jaar van een ladder afgevallen, waardoor ik nog last heb van mijn enkel. Toch ben ik daar niet voorzichtiger door geworden. Ik ben wat rauwer dan Mart.”

‘De man van’

“Dat hij een bekende Nederlander is, vond ik niet altijd even handig. Omdat ik een eigen carrière en een eigen bedrijf had, vond ik het vervelend als ik te boek stond als ‘de man van…’ Dus bij premières ging hij de rode loper op en liep ik achter de fotografen langs. Dat hebben we een kleine twintig jaar zo gedaan. Het was zelfs een keer zo dat we bij een opening in een grote auto werden voorgereden en dat ik toen niet wilde uitstappen, omdat ik een klant van me zag lopen.”

“Onze v.i.p- behandeling leek me niet goed voor mijn reputatie. Tot ik er op een gegeven moment vrede mee had dat ik ‘de man van’ was. We hebben een huis in Amsterdam, in Frankrijk en op de Veluwe. Mart is veel in Amsterdam, ik breng de meeste tijd door in ons jachthuis in Garderen. Altijd als hij hier weer binnenkomt, vind ik het heerlijk om hem te zien. Wanneer hij naast de modellen op de catwalk staat bij de presentatie van zijn nieuwe collectie denk ik nog net als in het begin: wauw!”

Artikelen van Margriet ontvangen in je mailbox?
Schrijf je in op margriet.nl/nieuwsbrief.

Dit artikel verscheen in Margriet 2021-08. Je kunt deze editie nabestellen via magazine.nl.

Tekst | Mieke van Wijk
Fotografie | Marloes Bosch

Ook interessant