Word abonnee

Kies nú voor een abonnement met korting

Abonneer nú met korting

Persoonlijk

Hartekreet: ”Mijn man heeft extreem overgewicht”

425974c40a806899889ee85bdd29e6bc.jpg

Helga (49):“Mijn man en ik zijn alweer bijna 20 jaar getrouwd. We kregen wat met elkaar toen ik 23 was, eindelijk, want ik was al jaren verliefd op hem. Hij was echt de hunk van de stad met zijn gespierde lichaam, gebronsde huid, lengte en blonde lokken. Niet voor niets had hij altijd vrouwen om zich heen. Toen ik uiteindelijk een keer met hem zoende en in bed belandde was ik door het dolle. Gelukkig bleef het niet bij een one night stand, maar bloeide er echt iets tussen ons. Hij was op dat moment bijna 28 en had zijn wilde haren wel verloren. We kregen een relatie en zeven jaar later trouwden we.

De eerste vijf jaren van ons huwelijk gingen top. We kregen twee mooie dochters en hadden af en toe nog hevige vlinders. Ook over de seks had ik niet te klagen. De jaren daarna veranderde er iets. Mijn man verslonsde steeds meer,  ook het goddelijke lichaam dat hij had. Hij kreeg een bierbuik en werd steeds dikker. Ik heb hem toen meerdere malen aangespoord om weer actief te gaan sporten, maar daarop kreeg ik geen respons. Inmiddels is het zo uit de hand gelopen, dat hij meer dan 150 kilo weegt. Als hij thuiskomt van zijn werk, ploft hij neer op de bank of kruipt hij achter de computer. En dan doet hij ook nog zittend werk…

Persoonlijk vind ik het belangrijk dat je – ook als je getrouwd bent – je best moet blijven doen om er goed voor elkaar uit te blijven zien. Maar ik maak me vooral zorgen om zijn gezondheid, hij krijgt door zijn overgewicht zelfs gezondheidsklachten. Hoe hij erover denkt? Heel anders… dat is ook het probleem. Ik heb een aantal jaren geleden voorgesteld om in relatietherapie te gaan. Hier ging hij – na wat tegenstrubbelingen – mee akkoord. Daarna ging het opvallend beter, mijn man viel zelfs weer wat kilo’s af, maar een half jaar later verviel hij weer in zijn oude patroon. Ik vind op de raarste plekken snoepzakken. Ik heb hem hiermee geconfronteerd, maar hij wil zijn problemen, waarschijnlijk een eetverslaving, niet onder ogen zien. Hulp weigert hij. En als ik daar over begin, dan word ik genegeerd.

Ik ben nu ten einde raad en heb besloten dat ik van hem wil scheiden. Zijn ongezonde toestand houdt me al jaren bezig, het vreet energie. Ik ga hier echt aan kapot. Moet ik voor mezelf kiezen of toch nog een poging doen om ons huwelijk te redden, ook voor onze dochters?

Ook interessant