Word abonnee

Kies nú voor een abonnement met korting

Abonneer nú met korting

Persoonlijk

Hartekreet: “Ik doe valse aangiften om de verzekering op te lichten”

hartekreet_hoofd-jpg.jpg

Vanessa: “Het begon allemaal heel onschuldig. Mijn dochter had haar fiets bij het station hartekreet
neergezet en toen ze een dag later terug kwam om haar fiets op te halen, was –ie weg.
Het was een mooie, gloednieuwe fiets – pas een paar maanden oud – en gelukkig verzekerd, dus wij wilden aangifte doen. Daar werden we meteen weer naar huis gestuurd, omdat de aangifte tegenwoordig niet meer op het bureau, maar via de website van de politie gedaan moet worden. Je hoeft dus niet eens meer oog in oog met een politieagent te verklaren dat je fiets gestolen is of je auto, je tas, portemonnee of hele inboedel, maar gewoon even van achter de computer een paar gegevens invoeren en klaar is Kees. Dus wij hebben de hele papierwinkel opgestuurd naar de verzekering en nog geen twee weken later kregen wij een tegoedbon van de verzekeringsmaatschappij en konden wij een nieuwe fiets ophalen. Eind goed al goed.
Maar twee weken later vond mijn dochter haar oude fiets terug op nog geen honderd meter afstand van de plek waar zij haar fiets had neergezet. Blijkbaar hadden een paar jolige jongens die fiets verplaatst. De sleutel erin en hop, ineens had mijn dochter twee mooie, nieuwe fietsen. En geen haan die ernaar kraaide. We hebben de oude fiets op marktplaats gezet en verkocht voor vijfhonderd euro. Dat was makkelijk verdiend.
Het ging allemaal zó makkelijk dat we tijdens een vakantie in Turkije vonden dat we best onze camera als gestolen konden opgeven bij onze reisverzekering. We betalen toch genoeg aan premies en we hebben nog nooit gebruik gemaakt van die verzekering. En ook dat was een fluitje van een cent. Op een middag even langs het politiebureau in Istanbul, verklaring in het Engels waar amper naar geluisterd werd, aangiftebewijs opsturen naar de verzekering en binnen een paar maanden hadden we het geld van het gestolen fototoestel, een portemonnee met tweehonderd euro aan kleingeld en een videocamera op onze rekening staan.
Eerst waren we nog vrij eerlijk. Dan gaven we een fototoestel op van tweehonderd euro. Maar nu hebben we wel door dat je net zo makkelijk een spiegelreflexcamera van honderden euro’s kunt opgeven; er is toch niemand die naar bonnetjes vroeg. En deden ze dat wel, dan hadden we die niet meer. Je moet wel een beetje creatief zijn en voorzichtig, niet steeds dezelfde verzekering aanspreken en een goed verhaal hebben, maar dan kun je er gewoon geweldig veel geld mee verdienen. En bovendien… we betalen genoeg premies en die verzekeringsmaatschappijen zijn rijk zat, dan maakt het toch niet uit als mensen die het goed kunnen gebruiken een beetje op hun succes meevaren?”

Ook interessant