Word abonnee

Kies nú voor een abonnement met korting

Abonneer nú met korting

Persoonlijk

Hartekreet: “Ik ben zwanger maar weet niet van wie”

hartekreet-jpg.jpg

1193164_silhouette_pose_36Natasja (31): “Ik ben niet graag vrijgezel. Al sinds mijn zestiende heb ik steeds een relatie gehad. Als de ene relatie over was, duurde het nooit lang voor ik een nieuw vriendje gestrikt had. In mijn tienerjaren duurden de relaties vaak niet langer dan een paar maanden. Maar hoe ouder ik werd, hoe serieuzer de relaties ook werden. Een relatie van twee of drie jaar was zeker geen uitzondering. Ik heb dus al aardig wat vriendjes versleten. De mannen lagen altijd voor het oprapen, maar sinds een jaar ben ik vrijgezel. Niet dat ik het leuk vind, maar ik kan geen geschikte partner vinden. Voorheen leerde ik via vrienden, of collega’s leuke mannen kennen, maar voor mijn gevoel heb ik alle leuke mannen al gehad. Ik ben dus niet erg gelukkig in de liefde, maar ik geef de hoop niet op.
Om toch nieuwe mannen te ontmoeten, ga ik tegenwoordig vaak uit. Ik bezoek kroegen, cafés, clubs en feestjes. Ik voel me nog begin twintig en leef ook op die manier. Ik kom genoeg aantrekkelijke mannen tegen en probeer ze stuk voor stuk aan de haak te slaan. Ik maak er ook geen probleem van om op de eerste date al het bed in te duiken. Ik ben aan de pil en vaak zorg ik ook dat ik een condoom bij de hand heb. Nu is mijn uitgaansleven (én seksleven) erg turbulent op het moment. (Bed)partners wisselen wekelijks en soms wel vaker. Alleen heb ik mezelf nu toch wel in de nesten gewerkt. De laatste maand ben ik erg wild geweest met de wisseling van mijn partners en heb ook enkele keren onveilige seks gehad. Nu ben ik wel aan de pil, dus zwanger worden zit er in ieder geval niet in. Althans, dat dacht ik. Ik ben altijd erg regelmatig ongesteld, maar toen ik laatst twee weken over tijd was, maakte ik me toch wel zorgen. Een zwangerschapstest bevestigde mijn vermoeden.
Ik ben dus al een aantal weken zwanger. Het grootste probleem is: ik weet niet van wie. Mijn eerste gedachte was om te kiezen voor abortus. Maar toch, ik ben wel al 31 en mocht ik kinderen willen, dan moet ik er nu toch wel over na gaan denken. Want wie zegt dat er een actieve vaderrol aanwezig moet zijn? Ook het idee dat er een klein mensje in mijn buik groeit vertedert me. Ik heb gevoelens waarvan ik niet wist dat ik ze had. Toch weet ik nog niet zeker wat ik wil. Het kind houden en alleen opvoeden of een abortus en weer verder genieten van mijn leven? Wie weet hoe lang het duurt voor ik weer een vaste relatie heb en hoe oud ik dan ben? Ik heb nu nog een mooie leeftijd om een kind op te voeden, toch?”

Ook interessant