Persoonlijk

Esther Verhoef: ‘Ik geloof niet dat ik ooit volledig in balans ben geweest’

estherverhoef.jpg

Aan de vooravond van Margriet Winter Fair in háár stad Den Bosch praten we met schrijfster Esther Verhoef over onder andere haar nieuwe boek. Geen thriller deze keer, want: “de wereld komt de laatste tijd al hard genoeg binnen.” Wij geven ook tien gesigneerde exemplaren van haar nieuwe boek weg.

Midden in Den Bosch, vlak bij de bekende Sint-Janskathedraal, heeft auteur Esther Verhoef haar pied-à-terre. In een klein straatje, waar de drukte van de stad wegvalt, kan ze in alle rust schrijven. Een kleine tien minuten verderop is haar andere huis, waar ze met man Berry en hun jongste dochter woont – hun zoon en oudste dochter zijn het huis uit. Ze is geboren en getogen in deze stad, in een volkswijkje waar iedereen een oom of tante was. In haar laatst verschenen roman, Nazomer, staat zo’n volkswijk centraal. Esther: “Wat ik, terugkijkend, mooi vind aan zo’n volkswijk is de cohesie die mensen onderling kunnen hebben. Iedereen in de straat kent jou, alle vrouwen van een bepaalde leeftijd noemde je tante: tante Riek, tante Dinie, tante Thea, en hun mannen waren ooms. We gingen elke zaterdag, en het kwam niet in je op
om niet te gaan, eten bij mijn oma. Dan zaten we daar in haar keukentje. Mijn ouders, zus, ik, aanhang, iedereen schoof aan. Er werden overal krukjes vandaan getoverd en tussen de stoelen gezet. Die saamhorigheid en dat gevoel van ergens vanzelfsprekend bij te horen, dat ken ik niet meer. En dat is niet alleen in Den Bosch zo. Een vriendin groeide op in Amsterdam, in de Jordaan, en die zei dat dat vroeger daar ook zo ging. Maar dat is weg.”

Hoe was jouw jeugd in Den Bosch?
“Die was wisselend. Op school en in de wijk was het de hel. Ik had totaal geen aansluiting bij leeftijdsgenootjes. Dus dat was best moeilijk. Aan de andere kant was er thuis, waar ik een lieve vader en moeder had en waar het fijn en warm was. Het was vrij vroeg duidelijk dat ik wilde schrijven. Als kind maakte ik al boeken, over hoe je je kanarie verzorgt, of schreef ik enge scènes. Soms werd ik midden in de nacht wakker en moest ik gewoon de zinnen in mijn hoofd opschrijven. Dan kwam mijn vader om drie uur ’s nachts mijn kamer binnen om te vragen of ik wel wist hoe laat het was. Mijn vader speelde eerst Spaanse gitaar en ging later close harmony doen. Dat is een soort hogeschool meerstemmig zingen. Avonden was hij aan het repeteren om het onder de knie te krijgen. Dat herken ik wel. Ik zal nooit zomaar iets schrijven, ik wil het onderwerp me helemaal eigen maken. Voor Nazomer ben ik de wereld van de mode in gedoken omdat de hoofdpersoon modeontwerpster is. Ik wist echt helemaal niks, kon bij wijze van spreken nog geen wol van katoen onderscheiden, dus het was een hele klus om me die wereld eigen te maken. Maar het moet voor mij kloppen met de werkelijkheid. Voelt het voor mij echt, dan komt het ook voor de lezer dichtbij. Dat vastbijten deed mijn moeder overigens ook. Ze was geen doorsneehuisvrouw. Ze kleedde zich altijd mooi aan, excentriek ook wel. Ze repareerde oude klokken die ze met mijn vader op een of andere veiling op de kop tikte. Thuis haalde ze die dingen aan de keukentafel uit elkaar en pakte de soldeerbout erbij. Later deed ze dat met oude flipperkasten. Dat was echt geweldig. Dan kwam ik uit school, en speelden we samen een potje flipper. Op zolder hadden we een Elton John-flipperkast, met een enorme bril die oplichtte als je een bepaalde score had. Dat ding was constant stuk, omdat er zo’n zenuwachtige bedrading in zat. Maar mijn moeder draaide daar haar hand niet voor om. Ze had nooit iets over techniek geleerd, maar heeft het zichzelf eigen gemaakt. Net zoals ze nu met haar kleinkinderen op Snapchat zit. Ik vind het bijzonder om te zien dat zij, en mijn vader, nog altijd willen leren, en groeien.”

‘Natuurlijk ben ik ook onzeker! Ik wantrouw mensen die beweren dat ze het niet zijn’

In je roman Nazomer worstelt hoofdpersoon Claudia zich los uit dat milieu, heb jij dat ook gedaan?
“Een volkswijk is een heerlijk warm bad, een veilige omgeving waar je tegen aan kunt leunen. Maar de mensen op wie je kunt bouwen, kunnen je ook beperken. Je wordt gekaderd door de omgeving waarin je leeft. Hoe groot de invloed van je omgeving is merkte ik toen ik in 2004 naar Frankrijk verhuisde. Daar moesten mensen mij opnieuw leren kennen, maar ik mezelf ook. Alle stempels waaraan ik in Nederland gewend was – de vrouw van, de moeder van, de schrijfster van – vielen daar weg. Dat is heel bevrijdend. Alles lag open, alles was mogelijk.”
Zijn er keuzes in jouw leven waarvan je denkt: had ik maar..?
“Ik heb het lang heel jammer gevonden dat ik niet heb doorgestudeerd. Ik ben na mijn middelbare school snel gaan werken omdat ik zelfstandig wilde zijn. Maar nu terugkijkend denk ik dat de universiteit een fijn nest voor mij was geweest. Ik zat als kind voor de lol Latijn te leren en ik was geïnteresseerd in geschiedenis, ik las me helemaal suf aan studieboeken in de bibliotheek. Ik heb het jarenlang heel vervelend gevonden, maar nu denk ik: ik ben er toch ook gekomen zonder die studie. Ik heb er inmiddels geen spijt meer van, maar ben wel heel blij dat mijn kinderen studeren. Ik vond het ook een tijdje jammer dat we na vier jaar terug naar Nederland zijn gegaan, ik had het enorm naar mijn zin in Frankrijk. Maar voor oudere kinderen is het leuker in Den Bosch. Het wemelt hier van de opleidingen, sportclubs en festivals en alles is lekker dichtbij. Wij zaten in Frankrijk op twee uur rijden van de dichtstbijzijnde grote stad. Bussen rijden er niet. Jongeren vervelen zich er te pletter.”

Kom je nog veel in Frankrijk?
“We hebben gelukkig ons huis kunnen houden. Dat voelt voor ons allemaal ook echt als ons gezamenlijk thuis. De kinderen zijn daar opgegroeid, die hebben daar een deel van hun roots liggen, vrienden wonen, en ze spreken de taal. Elke zomer willen ze er nog naartoe. Onze oudste dochter zei laatst dat als ze een gezin heeft, ze ook een aantal jaar in een ander land wil gaan wonen. Ik vond dat een mooi compliment.”

Je pendelt vaak tussen twee werelden. Tussen die van romans en thrillers, van gefocust schrijven en een druk huishouden, van Frankrijk en Nederland. Is dat lastig of juist heel aangenaam?
“Ik geloof niet dat ik ooit in mijn leven volledig in balans ben geweest. God verhoede dat het ook een keer gaat gebeuren. Die afwisseling heb ik nodig, zowel in mijn werk als privé. Daarom schrijf ik ook verschillende genres en heb ik het geluk dat ik de hectische Bossche binnenstad kan afwisselen met het rustige Franse platteland. En loop ik de ene dag in joggingbroek en de andere dag op hoge hakken. Ik vind het heel fijn dat ik mijn leven zo heb kunnen indelen, zo blijf ik ook geestelijk en lichamelijk gezond. Ik vond het vroeger als kind afschuwelijk dat ik elke dag naar school moest. Niet omdat ik moest leren, dat vond ik leuk, maar dat dwingende dat ik daar elke dag op een bepaalde tijd moest zijn.”

Margriet geeft 10 gesigneerde exemplaren van Nazomer weg. Vul onderstaand formulier in om kans te maken! (verlopen)

Lees het hele interview met Esther Verhoef in Margriet nr. 45. Je kunt het hele interview ook online lezen via Blendle.

Tekst | Saskia Smith
Beeld | Dutch and famous
Styling | Brigitte Kramer
Visagie | Nicolette Brondsted.

Esther zien?
Esther komt dit jaar naar Margriet Winter Fair. Op 21, 22 en 23 november is ze in het Margriet Huis en zal ze onder meer haar boeken signeren. Esther: “Ik vind het ontzettend leuk dat Margriet Winter Fair dit jaar in de Brabanthallen is. Dat is bij mij om de hoek. Nu kan iedereen meteen zien hoe mooi Den Bosch is, een heerlijke stad met veel historie en middeleeuwse straatjes om doorheen te zwerven, volop fijne horeca, cultuur en leuke winkels. En met Bosschenaren maak je heel makkelijk contact; een bekend gezegde is dat Bosschenaren niet onder water kunnen zwemmen omdat ze hun mond niet dicht kunnen houden! Vanuit het slaapkamerraam van mijn schrijfhuisje kijk ik ’s avonds naar de verlichte kerktoren van de Sint-Janskathedraal. Prachtig! En een mooi beeld om bij in slaap te vallen.”

Lees ook

Artikelen van Margriet.nl ontvangen in je mailbox? Schrijf je in op margriet.nl/nieuwsbrief.

Ook interessant