Persoonlijk

Gordon: ‘Ik begrijp als geen ander hoe het is om eenzaam te zijn’

gordon-ik-begrijp-als-geen-ander-hoe-het-is-om-eenzaam-te-zijn.jpg

Gordon Heuckeroth (52) is ambassadeur van het Ouderenfonds. Een rol die de entertainer past als een handschoen, want hij heeft een diepe connectie met de ouderen. Hij begrijpt hoe het is om eenzaam te zijn. En hij mag dan die beruchte BN’er zijn, de ouderen geven daar niks om. Die begrijpen hem, respecteren hem. En andersom.

Het interview in Margriet met Gordon vond plaats voor de rampzalige overval in zijn huis op 26 september. Wij wensen Gordon veel sterkte!

Vader

“Ik heb al op mijn 29ste mijn vader verloren. Heel jong. Dus als ik met Wim van 102 praat, denk ik: ik zou willen dat je mijn vader was. Het bloed kruipt waar het niet gaan kan. Ik ben gewoon zanger, klaar. Als ik me zo beroerd voel als nu is er letterlijk niemand die me belt om te vragen hoe het is. Dat is toch verschrikkelijk?”

Een maagballon

Het is zijn dag niet. Gordon ziet er vermoeid uit. Het is een maagballon die hem al weken dwarszit; een medisch hulpmiddel om gewicht te verliezen. Hij is er inderdaad van afgevallen, zijn lichaam ziet er beeldig uit, al zegt hij het zelf, maar hij wordt er doodziek van. Misselijk, futloos, ellendig. “Ik heb totaal geen honger meer. Ik eet omdat het moet. Als jij weg bent, eet ik een half kopje soep, that’s it. Frustrerend. Ik ben wel blij dat ik niet zo’n gastric bypass heb gedaan, want dan kun je helemaal nooit meer eten. Dat zou ik verschrikkelijk vinden, want ik houd zo van lekker eten. Nee hoor, dan maar dik in de kist.” Wat ook niet helpt is dat Blushing, Gordons eerder zo succesvolle koffieketen, een fikse dreun heeft opgelopen door de coronacrisis.

Een jaar zonder drugs en drank

Hij heeft meer dan twintig mensen moeten ontslaan. En dan zijn er nog de uitgebreide interviews die hij daags voor ons gesprek heeft gegeven aan de Telegraaf en Shownieuws. Hij legde daarin voor één keer uit hoe zijn eerste jaar zonder drugs en drank is verlopen. In juli 2019 liet de entertainer zich opnemen in een Zuid-Afrikaanse afkickkliniek omdat het genoeg was. Hij gebruikte te veel coke, hij was op, kon niet meer verder zo. Het moest maar eens over zijn. En dat lukte. Nou ja, bijna dan. In de coronatijd kreeg hij een terugval en hoewel hij ontzettend trots is op zichzelf, voelt het toch ‘klote’. Zoals alles deze dag een beetje klote is. “Maar goed, schat,” zegt de inmiddels 52-jarige Gordon, “ik wil het daar niet meer over hebben. Laten we over leuke dingen praten. Waar gaan we het over hebben vandaag?”

Ambassadeurschap

Met name over je ambassadeurschap en waarom jij zo goed klikt met oudere mensen. “Ik heb dat altijd gehad, die klik. Ik heb respect voor ze. Neem die honderdjarigen uit het programma 100 jaar jong dat ik afgelopen jaar maakte… Die mensen zijn gewoon levende geschiedenisboeken. Die hebben de Hindenburg, die zeppelin, zien overvliegen of de eerste KLM-vlucht meegemaakt. En ze zijn gelukkig ook lang niet allemaal eenzaam. Ze zijn in veel gevallen al hun vrienden en familie kwijt, maar hebben toch weer nieuwe vrienden gemaakt. Niemand was eenzaam. Koosje van 103 zei tegen mij: ‘Eenzaamheid is ook een keuze. Je hoeft niet eenzaam te zijn, je kunt naar buiten, mensen ontmoeten.”

Lees ook: Margriet Belbuddy’s: er is altijd iemand om mee te praten

Was het Leerzaam voor jou?

“Heel leerzaam, al kan ik natuurlijk minder makkelijk naar buiten dan de gemiddelde persoon. Weet je wat het ook is? Ik heb al op mijn 29ste mijn vader verloren. Heel jong. Dus als ik met Wim van 102 praat, denk ik: ik zou willen dat je mijn vader was. Ik heb het gemist, een vader, en ik denk dat ik mede daarom die connectie heb met ouderen.”

Wat heb je nog meer van ze geleerd?

“Dat er geen handboek is voor oud worden, maar dat je in elk geval moet blijven bewegen. Ik heb de afgelopen weken niks gedaan, terwijl ik hier een gym en een zwembad heb, maar ik had er de puf niet voor, geen energie. Toch moet dat. Als je niet beweegt, ga je dood. Al die oudjes zitten op een hometrainer of bewegen in bed hun armen en trappelen met hun voeten. Annie van 105 zit elke dag twintig minuten op haar hometrainer. Zo goed.”

Wat hebben die ouderen aan jou?

“Zij moeten kunnen rekenen op aandacht als hun situatie daarom vraagt. Want zoals ik zei, zijn niet alle ouderen eenzaam of alleen. Dus als het nodig is, zal ik de politiek aanspreken en ervoor proberen te zorgen dat voor ouderen belangrijke zaken op de agenda komen. Ik bied ze vooral een luisterend oor. En ze kunnen mij vertrouwen, ze voelen het respect dat ik voor ze heb. Door corona hebben we niet zo veel kunnen doen, maar we gaan evenementen organiseren en ik ben al in Den Haag geweest om op het ministerie van Volksgezondheid te kijken wat we voor elkaar kunnen betekenen.”

Je komt door dit werk in contact met mensen die richting het eind van hun leven gaan. Dat lijkt me verdrietig.

“Ja, drie van de honderdjarigen die ik in mijn programma sprak, zijn inmiddels overleden. Heel heftig. Vooral bij Corry moest ik ontzettend huilen. Kijk, dit is haar rouwkaart. ‘De dood is slechts het doven van de kaars, omdat de morgen is aangebroken’, staat erop. Zo mooi. Ik heb haar een week voor haar dood nog gebeld. Ze klonk heel ziek, maar ze vond het zo leuk dat ik belde. Ze was gevallen, lag in bed, kon niks meer zien en ik kon alleen maar huilen. ‘Niet doen,’ zei ze, ‘hup, jij moet nog een tijdje.’ Een week later was ze dood. Ik wist dat van tevoren, dat dit erbij hoorde, maar het raakt me elke keer weer.”

Geloof jij in een leven na de dood?

“Haha, nee, ik geloof niet in God. Wel in een soort energie, een hogere macht. Ik ben trouwens wel met een meneer van 103 mee geweest naar een klooster. Dat vond ik heel mooi. Hij ging daar elke zondag nog heen, een klooster in the middle of nowhere. Ik voelde me daar heel erg op mijn gemak. Er werd zo mooi gezongen ook. Die meneer vertelde dat ik me net als hem aan het geloof moest vasthouden, omdat het leven hierna nog zo veel mooier zou worden. Ik geloof dat alleen niet, helaas.”

Heb jij het gevoel dat ouderen jou serieuzer nemen?

Je minder afrekenen op alle chaos en rumoer om je heen? “Ja, zij zijn daar totaal niet mee bezig. Sommige mensen wisten niet eens wie ik was. Fantastisch. Die zeiden dan: ‘Wat een leuke man ben jij eigenlijk,’ haha. Maar ik heb er niet meer zo veel moeite mee, wat mensen van me vinden. Minder dan voorheen. Ik heb bijvoorbeeld nog nooit zo veel shit over me heen gekregen als in de periode dat ik mijn biografie uitbracht. Dat werd echt vervelend, maar nu trek ik me nergens meer iets van aan.”

Heb je spijt van dat boek?

“Nee, geen spijt, maar ik weet niet of ik het zou hebben gedaan als ik zo nuchter en helder was geweest als ik nu ben. Ik denk het niet. Ik zat toen in een moeilijke tijd in mijn leven. Niet dat ik dingen anders had verteld, hoor, het is wat het is.”

Eigenlijk is het grappig dat je zo veel met ouderen hebt, maar altijd jonge vriendjes wil.

“Haha, ja, sorry ik zoek geen vaderfiguur, als je dat bedoelt. Ik had dus laatst een oudere man, eentje van 52. Harstikke leuke vent en ik heb het echt geprobeerd, maar nee, ik voelde het uiteindelijk gewoon niet met hem. Ik ben toch meer van het verzorgen.”

Was het door je verslaving en corona een extra eenzaam jaar voor jou?

“Ik heb me inderdaad nog nooit zo eenzaam gevoeld. Ik heb me daardoor ook serieus afgevraagd of ik nou echt wel zo ongelukkig was met mijn cokegebruik. Het klinkt misschien gek als ik het zeg, maar volgens mij was ik gelukkiger toen ik gebruikte. Dat is de keiharde realiteit. Door de coke voelde ik me in elk geval nog weleens happy. Ik wil niet meer terug naar hoe het was, laat dat vooropstaan, maar als ik me zo beroerd voel als nu is er letterlijk niemand die me belt om te vragen hoe het is. Dat is toch verschrikkelijk? Alleen al daarom ben ik ambassadeur van het Ouderenfonds: omdat ik als geen ander begrijp wat is het is om eenzaam te zijn. Kijk, ik heb gelukkig nog wel mijn vaste vriendengroep om me heen, onder wie mijn ex-vriend Patrick, maar die ouderen zijn vaak ook nog eens helemaal eenzaam en alleen. Dat heb ik gelukkig nog niet.”

Maar je nuchterheid heeft je feitelijk niks opgeleverd?

“Mijn psoriasis is verminderd, maar ik voel me niet per se gezonder. Ik had er meer van verwacht, eigenlijk. Nou ja, ik kan misschien wat beter relativeren. Ik ben anders over dingen gaan denken. Over het belang van vrienden, mijn vaste vriendengroep. Maar waar er eerder veel dieptepunten waren, waren er ook heel veel hoogtepunten en die zijn er nu niet meer. Alles is vlak. En dat past niet bij me, maar wat moet ik anders?”

Zeg jij het maar

“Ik weet het niet, schat, maar ik heb wel besloten dat totale onthouding niets voor mij is. Dat ga ik niet doen. Ik heb het bijna een jaar lang gedaan, maar het past niet bij mijn leven, bij mijn persoonlijkheid. Dat wil niet zeggen dat ik me vanaf nu weer vol op de poeder of de alcohol ga storten, maar ik wil naar een modus dat ik een wijntje kan drinken bij het eten, dat ik gezellig kan meedoen op een verjaardag. Ik heb het afgelopen jaar alles vermeden. Dus ik werd nóg eenzamer dan ik al was.”

Waar word je wél blij van?

‘Ik begrijp als geen ander hoe het is om eenzaam te zijn’

“Ik heb afgelopen jaar een nummer met Tino Martin opgenomen, dat een enorme hit werd en ik heb prachtige nummers geschreven, vorig jaar in de kliniek. Die ga ik opnemen, dat gaat gebeuren. Ik zing dus weer, ja, want mijn stem is hersteld. Ik heb een hele zanginstallatie, daar in de woonkamer, alles. Het wordt niet een of andere moeilijke comeback, maar het bloed kruipt waar het niet gaan kan. Ik ben gewoon zanger, klaar. Voor de rest mag ik toch niks, want ik mag niet snuiven, drinken en eten. Wat ik wel heel mooi en fijn vind, is dat ik veel mensen heb geïnspireerd met mijn verhaal. En ik word gelukkig van mijn programma’s over honderdjarigen en mijn ambassadeurschap voor het Ouderenfonds, dat is de bekroning op mijn werk.”

‘Ik begrijp als geen ander hoe het is om eenzaam te zijn’

Eenzaamheid komt veel voor in Nederland. Maar hoe ga je hier het beste mee om? Wij geloven dat het begint met een goed gesprek. Met iemand die je begrijpt en een luisterend oor biedt. Daarom zijn we de Margriet Belbuddy’s gestart. De hele maand oktober zitten onze Margriet Belbuddy’s klaar om naar je te luisteren wanneer je eenzaam bent. Waar je ook mee zit, onze Belbuddy’s zijn er voor je! Je kunt ze van maandag t/m vrijdag tussen 18.30 en 22.00 uur bereiken via 088 076 77 00. Speken we je later?

Tekst | Marcel Langedijk
Fotografie | Ester Gebuls

Ook interessant