Edwin Spee Beeld Margriet
Beeld Margriet

Edwin Spee: ‘Hoe mooi is het als je stiefzoon je beetpakt en troost als je zijn moeder mist?’

Op 10 maart 1999 werden mijn dochters geboren. Laila en Bella kwamen bijna drie maanden te vroeg. Ik voelde als vader meteen de verantwoordelijkheid, de onvoorwaardelijke liefde groeide in de jaren daarna.

Elk jaar weer dacht ik: leuker dan dit jaar kan het niet meer worden. De babytijd, waarin ik mijn vrienden maar niet kon uitleggen waarom het ondanks de poepluiers en slapeloze nachten toch zo mooi was. De peutertijd, waarin ze hun eerste stapjes deden en Laila en Bella naast hun eerste woordjes een eigen taal hadden ontwikkeld. Onverstaanbaar gebrabbel leek bij hen onderling compleet begrijpbare taal.”

‘Het tijdperk waarin ik meer en meer leerde van mijn dochters’

De boefjes die het waren in de kleutertijd, waarin mij uitdagen een onderlinge sport leek te zijn. Maar ook het tijdperk waarin ze harder liepen dan hun voeten konden bijhouden en ze dan huilend als baby’s weer in mijn schoot wegkropen. En dan de periode van zes tot twaalf jaar, waarin Laila en Bella zich begonnen te ontwikkelen als twee aparte individuen. Het tijdperk waarin ik elk jaar meer en meer leerde van mijn dochters.

‘Ik ben van hem gaan houden als mijn eigen zoon’

Door met Bibian te trouwen, kreeg ik er een stiefzoon bij. Veel mensen vinden stiefzoon een naar woord, maar als Julian je stiefzoon is, dan klinkt het woord als muziek in je oren. Julian was net twee jaar toen ik voor het eerst bleef slapen. Ik zal die nacht nooit vergeten. Julian lag met grote open ogen te kijken wie die vreemde man was in de slaapkamer. Bibian stond nog in de badkamer, dus ik vroeg aan Juul waar ik mocht liggen. Na even te hebben nagedacht kroop hij naar het voeteinde, wees naar de grond en zei: “Daar.” Gelukkig wist Bibian hem over te halen en vanaf die nacht groeiden Juul en ik elk jaar meer naar elkaar toe en ben ik van hem gaan houden als mijn eigen zoon. En nog steeds denk ik elk jaar: leuker dan dit kan het echt niet worden.

Lees ook:
Edwin Spee: ‘Te vroeg voor een nieuwe liefde? Voor Bibian waarschijnlijk veel te laat’

‘Pas op dat je agenda niet te vol loopt met dagelijkse zaken’

2021 is voor mij een jaar waarin ik vooral dankzij mijn kinderen minder diep het dal in ben gegleden dan ik vooraf had verwacht. Hoe mooi is het als je dochter aanschuift bij het gesprek met de uitvaartbegeleider, je in slaap kunt vallen op de muziek van je dochter, je tijdens een lunch of diner advies kunt vragen aan je kinderen en je stiefzoon je beetpakt en troost als je zijn moeder mist?

Tijdens een van mijn laatste gesprekken met Bibian zei ze tegen mij: ‘Ed, ik weet dat jij alles overhebt voor onze kinderen en voor ze door het vuur gaat, maar pas op dat je agenda niet te vol loopt met dagelijkse zaken.’ Bibian wist wat het belangrijkste was in haar leven. Niet de 128 gouden medailles, maar de liefde met onze kinderen. Mocht ik ooit ergens onverwachts wegrennen of niet komen opdagen, weet dan dat mijn kinderen me nodig hebben.

Deze column van Edwin staat in Margriet 49 – 2021. Dit nummer bestellen kan via lossebladen.nl.

Edwin Spee

Edwin Spee Beeld Margriet
Beeld Margriet

Edwin Spee (53) verloor zijn vrouw Bibian. Hoe ga je om met zo’n enorm verlies? Voor Margriet schrijft hij wekelijks over rouw, het gemis en de invulling van zijn leven zonder Bibian.

RedactieMargriet

Op alle verhalen van Margriet rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven. Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@margriet.nl.
© 2022 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden