Word abonnee

Kies nú voor een abonnement met korting

Abonneer nú met korting

Persoonlijk

Dubbelinterview met Isa Hoes en Medina Schuurman: ‘Diëten? Dat is dus funest op deze leeftijd’

interviewisa1.jpg

Hun eerste boek samen, Te lijf, over de overgang en hun zoektocht om ‘gezond en knetterknap ouder te worden’, werd een groot succes. Voor hun tweede, het I’M lijfboek, verdiepten ze zich in gezonde voeding en beweging voor de 40plus-vrouw. We lieten Isa en Medina reageren op acht stellingen over de overgang, leeftijd en de liefde.

Stelling 1

De overgang is een mooie tijd om je leven onder de loep te nemen. Waar 
sta je, waar ga je heen?
Medina: “Een dikke vette ja. Want als je dat níét doet, kun je zuur worden en gaan lamenteren: ‘Vroeger was alles beter’, of: ‘Ik kan niks meer’. Nee, je krijgt juist een tweede kans. Als je in de twintig of dertig bent groei je op, je bent ambitieus en allerlei doelen aan het nastreven. Maar op een gegeven moment heb je dat wel gezien. Dan heb je heel veel levenservaring en wat ga je dán doen om het kersje op de taart van je leven te zetten?”
Isa: “Je kunt de overgang heel makkelijk als iets naars zien, want er komen veel klachten bij kijken. Je bent uit je vruchtbare fase. Vrouwen zeggen vaak dat er niet meer naar hen wordt gefloten, maar naar het meisje achter hen. Voor je het weet denk je: ik ben gewoon niet meer interessant. Je gaat voor je gevoel ineens bij de ‘ouderenclub’ horen en dat geeft paniek. Want vroeger had je het idee dat je hele leven nog voor je lag en alles kon. Het zou fijn zijn als je in deze fase van je leven net zo los kan laten als toen je jong was en dacht dat alles nog mogelijk was.”
Maar de overgang hééft natuurlijk ook veel niet-leuke kanten…
Isa: “Zeker, en daar moet je heel eerlijk over kunnen zijn. Juist in deze fase moet je elkaar daar ook in ondersteunen.”
Medina: “We geven lezingen door het land naar aanleiding van ons eerste boek en daar staan we echt als onszelf. Als ik even geen fijne dag heb, grap ik: ‘Nou Isa gaat het doen vanavond, hoor.’ Of als zij niet uit haar woorden komt, zegt ze: ‘Ja, dit is het dus hè, die overgang.’ We merken dat onze verhalen veel herkenning oproepen bij de vrouwen in de zaal.”
Isa: “Wij zijn bezig met een platform wat IM (spreek uit I am, red.) gaat heten. 
Een breed concept waar de veertigplusvrouw centraal staat. We gaan haar 
informeren, inspireren en entertainen, maar we blijven altijd realistisch. Ouder worden is fantastisch, maar soms ook helemaal niet.”
Medina: “We willen graag de boodschap uitdragen er als vrouwen onderling voor elkaar te zijn. Want in de overgang ben je gewoon een beetje in de war. Bied 
elkaar een schouder. Want dat is ook een gevaar van de overgang, dat je je terugtrekt. Ik ken dat heel erg: ik ga maar niet uit of iets leuks doen, want ik voel me niet zo lekker. Isa heeft me geleerd dan juist wél de deur uit te gaan. En zij heeft bijvoorbeeld een kort lontje. Dan kan ik denken: jeetje Ies, lekker bezig. Maar 
inmiddels zeg ik: ‘Liefje, gaat het?’ Omdat ik snap waar het vandaan komt.”

Stelling 2

Ouder worden is hartstikke leuk, 
maar die rimpels en verzakkingen zijn 
verschrikkelijk.
Isa en Medina: “Ja, klopt!”
Isa: “Je weet dat je het moet accepteren. Want het wordt niet minder, het wordt erger. Dat is wel even een gevecht. Maar ik denk steeds: dat gevecht zal over tien jaar wel klaar zijn. En je kunt natuurlijk dingetjes aan jezelf laten doen, zoals botox. Ik doe dat af en toe, maar wij 
vinden wel: sla er niet in door. Al moet iedereen natuurlijk zelf weten hoe ver 
ze daarin gaat.”
Medina: “Maar vraag je eens af waaróm je helemaal glad zou willen zijn. De hele wereld is gebaseerd op de jeugd, op knap en fris en fruitig zijn. Dus wij…”
Isa (lachend): “Wij staan al met één been in het graf.”
Medina: “Misschien kom je er wel achter dat jij zelf helemaal geen problemen hebt met je rimpels, maar dat je door alles wat je ziet in de media – jong, jong, jong – geïndoctrineerd bent. Ga terug naar jezelf: wat vind ík eigenlijk?”
En, wat vind jij?
“Ik denk weleens als ik ’s ochtends mijn hoofd in de spiegel zie: o help, dit kan echt niet meer. Maar ik voel ook al dat ik er meer met afstand naar kan kijken. Ik ben veel liever voor mezelf geworden. Gewórden, want dat was ik vroeger nooit, ik was superstreng. Door het ouder worden kijk ik met een soort zachtheid naar mezelf.”
Isa: “Maar die rimpels blijven stom.”
Medina: “Hedy d’Ancona zei: Ik vind het zo leuk om te kijken hoe ik oud word. Dat vind ik een interessante gedachte. Ik heb twee keer botox gedaan, maar ik onderhoud het nu niet. Maar waarom niet? Ik weet het niet precies…”
In jullie nieuwe boek gaat het ook veel over het belang van voeding en beweging.
Isa: “Ja, want dat bepaalt ook voor een belangrijk deel hoe je je voelt en hoe je eruit gaat zien. Ik sportte een tijd steeds minder en merkte gewoon dat dat niet goed was. Je móét bewegen. Het ouder wordende lichaam heeft ondersteuning nodig.”
Medina: “Tot je veertigste draagt je 
lichaam jou, daarna moet jij je lichaam gaan dragen.
Ik merk dat ik nu altijd wel wat heb: mijn knieën die pijn doen, mijn schouders. Mijn ogen gaan snel achteruit.”
Isa: “Ja, het gaat snel, dat is heel heftig. Je kan dat voorkomen of in elk geval ondervangen door goede voeding en door goed te blijven bewegen. Je spiermassa neemt af, daar kan krachttraining erg bij helpen. In ons boek hebben we allemaal leuke oefeningen die je thuis kunt doen, omdat wij ook wel weten dat veel vrouwen geen puf meer hebben om ook nog naar de sportschool te gaan.”
Medina: “Wat voeding betreft is het belangrijk dat je echt volwaardig gaat eten, dagelijks vitamine D en calcium neemt en wat koolhydraatarmer eet. Ik eet veel bewuster nu. Tussen de twintig en dertig is een vrouw bijna standaard bezig met diëten: je lichaam mínder geven.”
Isa: “Nou, dat is dus funest op deze leeftijd.”

Stelling 3

Deze leeftijd is zo veel relaxter dan toen ik dertig was.
Medina: “We hebben nog steeds een heel druk leven, maar we zijn intern relaxter. We hebben vrij lang vanuit ons hoofd geleefd, wilden controle over alles 
uitoefenen. Die controle kunnen we nu meer loslaten. We leven meer vanuit onze intuïtie.”
Isa: “Soms als we heel druk zijn, kijken we elkaar aan en zeggen: ‘Zullen we het gewoon niet doen?’ Dan stoppen we eerder of gaan zelfs naar de sauna. Dat was vroeger niet in ons opgekomen, dan waren we stug doorgegaan.”

Stelling 4

Het tweede deel van ons leven wordt minstens net zo leuk als het eerste.
Medina: “Leuker!”
Waar kijken jullie naar uit?
Medina: “Ik heb niet meer een bepaald plaatje waar ik naartoe wil, zo van: dan is het gelukt, dan ben ik succesvol. Dat had ik vroeger veel meer. Ik wil nu elke dag opstaan en denken: nou, ik ben 
benieuwd. Ik laat het meer gebeuren.”
Isa: “Merlijn is nu negentien en die zal over niet al te lange tijd uitvliegen. Dat zal natuurlijk een grote verandering zijn. Vlinder is twaalf, daarmee ga ik ook een nieuwe fase in. Weet je – en dan haal ik Antonie er weer bij – ik heb zeven jaar gevochten om dit gezin in mijn eentje te leiden. Het voelt een beetje alsof het vechten wel voorbij is. Ik kan het meer gaan loslaten, hoewel ik het wel lekker zou vinden als ik daar nóg meer in kan ontspannen. Daar verheug ik me op: er meer voor mezelf zijn. Ik ben wel sterk geworden door alle gebeurtenissen in mijn leven. Vroeger vond ik mezelf heel niksig, ik was onzeker en afhankelijk van Antonie.”
Medina: “Zij is zo veel sterker geworden.”
Isa: “Er zijn zeker momenten geweest in de afgelopen jaren dat ik dacht: kijk mij nou, ik doe het gewoon! Of dat ik ineens in paniek raakte, en dacht: waarom ben ik nou in paniek, ik doe het al een paar jaar alleen. Maar dat waren dan oude overtuigingen: ik kan het niet, ik ben maar alleen, ik moet een man. Terwijl: waarom móét ik een man? Waar moet die man dan nog tussen passen? Ik heb het al zo druk!”

Stelling 5

Vijftig en weer verliefd, dat is net alsof je weer zestien bent.
Isa: “Ja, ik zag die vraag al aankomen, daarom sorteerde ik er al een beetje op voor. Het antwoord is: geen idee. Ik ben sinds ik vijftig ben nog niet verliefd 
geweest.”
Jullie zijn senang zo zonder man?
In koor: “Ja.”
Medina: “Maar ik sluit het niet uit, hoor.”
Isa: “Het is niet zo van: die feministische vrouwen willen geen man meer.”
Missen jullie het niet, een relatie?
Medina: “Ik weet: er zal voor mij nog een verbinding komen. Maar ik heb ook een enorme verbinding met Isa. Het voelt bijna als een relatie. Alleen vallen we allebei niet op vrouwen. We zien 
elkaar dagelijks en appen veel. Het zou best raar zijn als er ineens een man in een van onze levens komt.”
Isa: “Maar als dat gebeurt, voegen we ons daar ook wel naar.”
Medina: “We zitten in een fase waarin we heel veel aan het creëren zijn: onze boeken, ons platform. Ik merk dat ik dan soms liever alleen ben. En zeker als ik me rot voel door de overgang, dan ben ik zo blij dat ik geen man heb. Want die krijgt het allemaal over zich heen: de opvliegers, het nachtzweten, dat is toch lullig?”
Isa: “Dat korte lontje…”
Medina: “Soms ben je heel happy en dan ineens down. Dat is niet leuk voor een man, die rollercoaster. Ik heb ook niet echt veel zin in seks nu. Maar ja, dat krijg ik wel weer als ik verliefd ben.”

Stelling 6

Als je ouder wordt, gaat opvoeden een stuk makkelijker.
Medina: “Ja en nee. Ik ben een oudere moeder, kreeg mijn zoon toen ik 41 was. Aan de ene kant heb ik meer levenservaring en ben ik minder snel uit mijn evenwicht. Maar ik ben ook soms 
overbewust. Ik denk bij veel dingen: 
dit of dat wil ik niet aan hem doorgeven. In opvoeden mag ik wel wat losser 
worden.”
Isa: “Als je het over de overgang hebt, dan is dát denk ik heftig voor moeders – hoe oud je kind ook is. Je hebt je eigen hormonale strubbelingen en als je dan een klein kind hebt, kan je al die prikkels en dat geluid bij wijze van spreken helemaal niet aan. Maar als je kinderen hebt die aan het puberen zijn, is dat ook een pittige combinatie. Ik ben er heel open over tegen mijn kinderen. Ik kan soms uit het niks enorm uit mijn slof schieten. Maar ik roep dan meteen daarna: ‘Sorry jongens, dit is de overgang.’”
Medina: “Ik dacht altijd: ik word een oudere moeder en dat is goed, want ik heb alles meegemaakt en gedaan. Maar toen kwam ik in de overgang en boem! Met opvliegers in de speeltuin, dat is heel raar, hoor.”

Stelling 7

Ik heb geen geduld meer voor gezeur en gedoe.
Isa: “Ja, dat is echt iets van ouder worden. Jonge mensen maken zich nog heel druk en zeuren – in mijn ogen – nog veel. Maar in mijn eigen leven denk ik vaak: en dóór. Je neemt jezelf niet meer de hele tijd zo serieus. Je ziet al je patronen.”
Medina: “Dat jezelf zo serieus nemen, 
is echt iets van de jeugd. Alles is van levensbelang. En dat hoort ook echt bij die leeftijd. Als je ouder wordt, kun je iets meer afstand nemen en relativeren. En dan word je uiteindelijk dus een wijze, oude vrouw wiens taak het wordt naar anderen te luisteren. Hoe tof is dat?”

Stelling 8

Je kledingstijl verandert naarmate je ouder wordt.
Isa en Medina: “We dragen minder snel hoge hakken, verder kiezen we bewuster en kijken we naar de kwaliteit van kleding. Zo onderzoeken we nu een aantal fair trade-merken. Wat we dragen wordt minder meisjesachtig. We denken vaker: dat trek ik dus niet meer aan. En ja, we voelden ons prima op ons gemak in de kleding waarin we zijn gefotografeerd.

I’M lijfboek, de kunst van het mooi ouder worden, € 25 (Kosmos). Verschijnt 24 april.

Tekst | Charlotte Latten
Productie & styling | Sandra Kissels
Assistent styling | Elle Raangs
Fotografie | Yvette Kulkens
Assistent fotografie | Pauline Wiersma
Haar en make-up | Elles Nijkamp

Dit interview stond in Margriet 2018-13. Je kunt deze editie nabestellen via magazine.nl.

Lees ook eens

Artikelen van Margriet.nl ontvangen in je mailbox? Schrijf je in op margriet.nl/nieuwsbrief.

Ook interessant