Word abonnee

Kies nú voor een abonnement met korting

Abonneer nú met korting

Persoonlijk

Doorwerken na je pensioen? Willy (71) doet het: ‘Thuiszitten is niets voor mij’

doorwerken-na-je-pensioen-willy-71-doet-het.jpg

Sommige mensen kunnen niet wáchten tot ze eindelijk mogen stoppen met werken, anderen zien er als een berg tegenop en blijven liever doorwerken na hun pensioen. Voor Willy (71), die als gastvrouw in de uitvaartbranche werkt, lijkt het in ieder geval het geheim voor de eeuwige jeugd.

“Laatst was ik met mijn kleindochter op stap, en dan wordt er gevraagd: ‘Vind je moeder dat wel goed?’. Dat vinden we prachtig.” We spraken Willy over haar actieve leven als zeventigplusser – want het is meer dan duidelijk: de geraniums zijn niets voor haar.

Ontslag genomen

Willy heeft altijd al gewerkt, en genoot daar ook met volle teugen van. Dat ze op haar zestigste daarom al ontslag nam bij haar baan, had ze zelf ook liever anders gezien. “Ik deed de technische dienst bij een plaatselijke woningcorporatie. Maar het rommelde in die tijd nogal in woonland, en toen er na de zoveelste grote fusie van alles veranderde was het werk niet meer wat ik gewend was.”

“Alles werd geregistreerd, we moesten mensen binnen een bepaalde tijd ter woord staan. Toen dacht ik: ik wil werken omdat ik het leuk vind. En ik vond er helemaal niets meer aan. Toen ben ik gestopt.”

Doorwerken na pensioen

Maar op haar zestigste al thuis op de bank zitten, dat vond ze niets. Daarom probeerde ze eerst vrijwilligerswerk in een bejaardentehuis, zonder succes. “Dan liep ik met een oudere dame – prima hoor, ik ben er zelf ook een – maar dan hadden we na twee uur nog het rondje niet gemaakt. Dat was niet mijn ding.”

Toen kwam er via de man van een vriendin een andere kans op haar pad: als gastvrouw werken binnen de uitvaartbranche. Die kans greep ze dan ook met beide handen aan. “Ik werd diezelfde avond nog gebeld met de vraag of ik een keertje wilde meelopen.”

Lees ook:
Overal kortingen en nóg 9 voordelen van ouder worden

‘Ik lig er niet wakker van’

Zo gezegd, zo gedaan. Inmiddels werkt Willy alweer tien jaar als gastvrouw, en ze is nog lang niet van plan om te stoppen. Ze vindt het werken met mensen te leuk. “Ik heb het gevoel dat ik iets doe dat ertoe doet, en dat ik mensen help”, vertelt ze. De zware emoties kan ze na een werkdag goed voor zichzelf afsluiten.

“Wat wel iets met je doet, is als het jonge kinderen zijn. Dan moet je wel slikken. Ik heb zelf kleinkinderen, en je moet er toch niet aan denken dat je daar moet lopen om een van je kleinkinderen weg te brengen. En toen mijn moeder overleden was speelde mijn broer doedelzak en liep daarmee voor de auto uit.”

“Later had ik een plechtigheid in Amsterdam van een mevrouw waar ook iemand voor de auto liep met een doedelzak. Dan projecteer je dat op jezelf. Het zou niet goed zijn als het je niets doet, maar het is niet zo dat ik er wakker van lig. Anders kun je dit werk ook niet doen.”

Dankbaar

Maar het is niet alleen werk dat Willy zo jong houdt: ze is ook nog steeds ontzettend sportief én sociaal actief. Ze wandelt en fietst veel en is regelmatig op de golfbaan te vinden. Ook is ze dol op bakken met haar kleinkinderen.

Kortom: voor de geraniums heeft Willy nog láng geen tijd. Daar is ze dan ook dankbaar voor. “Ik heb een onwijs leuk huis, ik kan doen wat ik wil, ik heb heel veel vriendinnen, ik kan ook heel blij zijn met mezelf.”

“Ik heb dat ook moeten leren, hoor. Ik was nooit tevreden, ik moest altijd afvallen. Als ik nu foto’s zie, dank denk ik: jezusmina, ik was de mooiste vrouw van de wereld. Maar nu kan ik ook in de spiegel kijken en dan denk ik: nou, kom maar op. Dat heb ik wel geleerd, gewoon waarderen wat je hebt. Niet kijken naar wat je niet hebt.”

Artikelen van Margriet.nl ontvangen in je mailbox?
Schrijf je in via margriet.nl/nieuwsbrief.  

Beeld | Getty Images

Ook interessant