Word abonnee

Kies nú voor een abonnement met korting

Abonneer nú met korting

Persoonlijk

Mijn verhaal: ‘Ik heb met de scheiding ook iets gewonnen wat ik niet zo snel wil opgeven’

mijn-verhaal-ik-heb-met-de-scheiding-ook-iets-gewonnen-wat-ik-niet-zo-snel-wil-opgeven.jpg

Maaike (44): “Joost en ik waren allebei zó moe. Moe van het harde werken voor ons gezin, voor onze relatie, voor onze werkgevers, ons sociale leven. Het leek alsof we alleen nog maar dingen deden die van ons werden verlangd, om ze daarna te kunnen afvinken.”

Dat vreselijke to-dolijstje. Ellenlang was dat van mij altijd.

Herkenbaar voor ouders

Buiten de afspraken voor mijn werk stonden daarop actiepunten als: ‘vriendin A. vragen naar haar vakantie’, ‘ortho bellen over losgelaten bracket’, ‘met jongste naar wrattenspreekuur’, ‘boeken terug naar de bieb’, ‘met mam naar ziekenhuis’, ‘nieuwe jassen inslaan kids’, ‘boven stofzuigen’, ‘achterstallige rekeningen betalen’, ‘cadeautje kopen voor vriendin B’ en zo kan ik eindeloos doorgaan.  Herkenbaar, denk ik, voor veel ouders/moeders.

Elkaar kwijt raken als geliefden

Door al het racen en ‘moeten’ raakten Joost en ik elkaar volledig kwijt als geliefden. We waren eerder teamgenoten geworden die elkaar snelle ballen toespelen en in het vluchtig passeren een schouderklopje geven. Onze kinderen waren ondertussen niet de beste maatjes. Wij hebben de pech dat vooral onze oudste dochter van nu zestien en onze zoon van nu vijftien – daarna volgen nog twee meisje, een tweeling – van kleins af aan als water en vuur zijn, wat naarmate zij ouder werden steeds meer de stemming drukte in huis.

Lees ook: Mijn verhaal: ‘Ik ben blij dat ik m’n zus nog een kans heb gegeven’

Akkoord gegaan met scheiding

Uitkomst: een ingeslapen relatie en twee overbelaste ouders. En toen Joost voelde dat hij verliefd was geworden op een nieuwe collega was dat de druppel die de emmer deed overlopen. We hadden niet meer de energie om te vechten, dachten echt dat het nu voorbij was en zijn misschien te gemakkelijk allebei akkoord gegaan met een scheiding, inmiddels anderhalf jaar geleden.

Vrijheid

Joost en ik wonen beiden nog in hetzelfde dorp en delen een co-ouderschap. Ik mis hem. Hij heeft nooit iets gedaan met zijn vermeende verliefdheid, dat speelt mee, en ik hou nog steeds van hem. Máár, ik heb met de scheiding ook iets gewonnen wat ik niet meer zo snel wil opgeven: een stuk vrijheid, omdat er nu ook dagen en weekenden zijn waarop ik de kinderen niet heb.

Rust en ruimte

Daardoor ontstaat ruimte, in mijn agenda én in mijn hoofd, voor andere – lees: ontspannende – dingen. Het voelde destijds alsof ik verdronk in al mijn rollen en met name het moederschap, nu voelt het alsof ik weer zwem in kalmer water en het hoofd prima boven water houd. Misschien is dit de situatie die ons allemaal goed doet op dit moment – omdat er overall meer rust is, zijn de kinderen ook oké.

En ik sluit niet uit dat Joost en ik over vijf jaar als geliefden de draad weer oppakken…”

Dit artikel verscheen eerder in Margriet 2019-42
Je kunt deze editie nabestellen via MAGAZINE.NL >

 

 

 

Artikelen van Margriet ontvangen in je mailbox?
Schrijf je in op margriet.nl/nieuwsbrief

Ook interessant