Persoonlijk

Do neemt je mee naar haar ‘huis’

do-neemt-je-mee-naar-haar-huis.jpg

Eerst was er bij zangeres Do (38) de verwondering dat in het Nederlands zingen eigenlijk heel leuk is, toen kwam er een Nederlandstalig album en nu tourt ze door het land met haar voorstelling Mijn kleine huis waarin ze al die mooie, prachtige, liedjes zingt. 

De aanloop naar haar album Momentum en de daaruit voortkomende theatervoorstelling kun je best lang noemen. Vijf jaar geleden trok ze met negen man naar een Franse kasteelboerderij om daar, afgesloten van alles, liedjes te schrijven. Of zoals ze het zelf zegt: ‘Om daar de mooiste Nederlandstalige liedjes te maken’. Een productieve week, want ze kwamen terug met maar liefst elf pareltjes.

Rustig aan doen

Toch kon niet meteen haar album worden uitgebracht. Een tikje eerder dan gepland bleek ze zwanger van haar jongste. ‘Niet gepland, maar wel gewenst, natuurlijk. En hoewel het niet goed uitkwam, ik zou immers een album uitbrengen, nam ik me voor om het rustig aan te doen.’ Twee jaar later was het zo ver. Dochter Loulou was geboren, ze had genoten van alle tijd die er was met de baby en nu kon haar album, gekscherend haar derde kind genoemd, de wereld in. En weer twee jaar later zingt ze die liedjes in het theater.

Even terug naar vijf jaar geleden. Wat zorgde ervoor dat je dacht: vergeet dat Engels, ik ga gewoon in het Nederlands zingen?

“In 2011 was ik Maria in The Passion en deed ik mee aan Beste Zangers. In beide programma’s zong ik, uiteraard, Nederlandse nummers. Ik had tot die tijd in het Engels gezongen, omdat dat nu eenmaal de taal was waarin ik was begonnen. En omdat mijn carrière eigenlijk al meteen internationaal ging, was zingen in het Nederlands voor mij nooit een optie geweest, op een uitstapje met Marco Borsato na.”

“Toen ik in Beste Zangers ‘Zij gelooft in mij’ van André Hazes zong realiseerde ik me hoe mooi het eigenlijk is om in je eigen taal te zingen. Het was eigenlijk een openbaring. Mensen begrijpen wat je zingt, het komt meteen binnen. De emotie in een nummer is ook meteen voelbaar. Ik merkte het ook aan het publiek, die zaten vanaf de eerst zin geboeid en ademloos te luisteren.”

Is een liedje schrijven in het Nederlands makkelijker omdat het je eigen taal is?

“Dat zou je misschien denken, maar ik vond het best een uitdaging. Ik wilde er ook meer van maken dan ‘ik hou van jou en blijf je trouw’. En om dat te doen moet je echt elk woord afwegen om er een mooi, poëtisch geheel van te maken. Die schrijfsessies in Frankrijk waren dan ook intens. We dachten over elk woord na.”

Lees ook: Selma overleefde een concentratiekamp: ‘Ik kroop door het oog van de naald’

En dan nu pas je theatertournee, dat moet fijn zijn om alles in je eigen tempo te doen.

“Ja, ik laat me niet meer zo gek maken door dingen die ogenschijnlijk ‘nu’ moeten. Ik vind het fijner om zelf te bepalen wanneer ik iets wil doen. Nadat mijn zoon Jip in 2014 was geboren deed ik alles tegelijk: moeder zijn, zingen, televisie programma’s presenteren, verbouwen; ik stond soms op een set en dacht: wat ga ik hier ook al weer doen vandaag? Dat was dus te veel.”

“Daarna ben ik mijn keuzes beter gaan afwegen. Vandaar dat ik ook de tijd heb genomen om mijn album te maken en uit te brengen en ook de tijd heb genomen om deze theatertour te doen. Ik wil er namelijk van kunnen genieten en niet ergens staan en denken: maar ik moet straks nog dit doen en dat doen. Bovendien kun je in rust ook dichter bij jezelf blijven, ik maak nu muziek die echt uit mijn hart komt.”

Als je je voorstelling Mijn kleine huis in een woord zou moeten omschrijven, welk woord popt dan het eerst in je op?

“Liefde! Over liefde voor jezelf, voor het leven, voor de mensen om je heen. De voorstelling is autobiografisch, het is een beetje mijn coming of age-verhaal. Hoe ik als kind bepaalde verwachtingen van het leven had en eenmaal volwassen dacht: ‘het is alles wat het niet is, maar het is oke.’ Ik dacht als kind dat als ik dertig zou zijn ik echt wel alle antwoorden zou hebben. Nou, ik kan je vertellen, die weet ik nog steeds niet. Ik vertel en zing ook over mijn leven. Dat ik bijvoorbeeld onverwacht beroemd werd. Ik speelde namelijk tennis op hoog niveau en wilde graag prof worden. Maar door een blessure en mentale zwakte heb ik die droom maar laten varen.”

“Zingen was mijn andere passie en dat ben ik gaan doen. Meteen na mijn eerste optreden werd ik eruit gepikt en had ik een paar maanden later een wereldwijde hit. Ik heb dus jong gepiekt. Op mijn 25ste was ik getrouwd, had ik een groot huis, genoeg geld, en stond ik op nummer 1 in veel landen. Maar dat betekent niet dat dan álles per definitie goed gaat. Marc en ik hadden het heel druk, groeiden uit elkaar en gingen uiteindelijk ook uit elkaar. Dat was een heel heftig moment. Het kwam gelukkig ook weer goed, we hadden het ook wel nodig om even niet bij elkaar te zijn. Ik heb veel geleerd in de twee jaar dat we uit elkaar zijn geweest. Dat ik niks nodig heb om gelukkig te zijn bijvoorbeeld. In het leven kunnen dingen je overkomen en dat kan een gevoel van machteloosheid geven, maar de manier waarop je ermee omgaat kan je ook handvaten geven om verder te gaan. En ook daarover zing ik.”

Mijn Kleine Huis

Je bent onlangs zelf naar een eigen klein huisje verhuisd.

“Nou, het is niet een heel klein huisje, maar wel een heerlijk eigen huis. Mark en ik hebben een oude boerderij gekocht. Een lang gekoesterde wens van ons. Ik vind het heerlijk. Het feit dat ik een weiland zie als ik uit mijn keukenraam kijk, daar word ik heel blij van. Het was best een hele verandering. We woonden middenin de stad, in een levendige buurt met veel winkel en een drukke weg. En nu wonen we een soort van in the middle of nowhere. Geen winkels in de buurt, geen directe buren en vooral geen verkeer. Het is er rustig en heel stil.”

Ben jij iemand die dan meteen een moestuin aanlegt?

“We hebben een behoorlijk stuk grond om ons huis heen en ik heb een hoekje waar ik het één en ander probeer. Het is leuk om te zien hoe je een zaadje plant en dan maar hopen dat er iets gebeurt. Dat is een beetje mijn manier van tuinieren.”

Zorgt zo’n huis buiten ook niet voor een aangename innerlijke rust?

“Enorm! Het is een intensief leven met onze kinderen, drukke banen en volle levens. In de stad merkte ik dat ik onrustig werd van alle prikkels die er nu eenmaal in een stad zijn. Daar werd ik steeds gestrester van, ik heb namelijk een bepaalde rust nodig om niet overspannen te raken. Nu is het heel anders, waar we wonen is het eigenlijk prikkelloos, haha.”

“Ik merkte ook dat ik de natuur had gemist. Ik hoor nu de vogels in de tuin, heb planten en bomen om me heen, de hond en kat kunnen hier lekker rondscharrelen. Ik heb meer energie en inderdaad een innerlijke rust wat heel goed is voor een creatief proces. Ik heb het gevoel dat ik mijn horizon hier kan verbreden, omdat ik ook een horizon kan zien.”

Mijn Kleine Huis

Mijn Kleine Huis is t/m 27 maart in het theater te zien. Kijk voor meer informatie en speellijst op de site van Do.

Tekst | Saskia Smith

Artikelen van Margriet ontvangen in je mailbox?
Schrijf je in op margriet.nl/nieuwsbrief.

Ook interessant