MT53 M53 Persoonlijk Beeld Marloes Bosch, Mariel Kolmschot, Getty Images. Visagie: Nicolette Brøndsted, Tirzah Waasdorp.
Beeld Marloes Bosch, Mariel Kolmschot, Getty Images. Visagie: Nicolette Brøndsted, Tirzah Waasdorp.

PREMIUM

‘De relatie met mijn man is gelijkwaardiger geworden nu ik weer mijn eigen geld verdien’

Vorig jaar vertelde Nazmiye Yigit Karaduman in Margriet 54-55 hoe zij slachtoffer werd van de toeslagenaffaire en ten onrechte werd opgezadeld met een schuld van € 32.000. Hoe gaat het nu met haar?

MT53 M53 Persoonlijk Beeld

“Soms hoor ik mensen zeggen dat geld niet gelukkig maakt. Dan denk ik: nee, maar het betekent wel veel. Geld maakt het leven makkelijker. Als je geld hebt, kun je namelijk kiezen. Met maar één euro op zak koop je het goedkoopste brood. Je denkt alleen maar aan hoe je de dag doorkomt. Met tien euro in je portemonnee kun je kiezen waar je zin in hebt: volkoren, tarwe of spelt. Kiezen is een luxe. En dat besef je pas als je geen keuze meer hebt.”

“De grootste verandering sinds vorig jaar is dat ik weer een fijne baan heb. Toen we zo diep in de schulden zaten, kreeg ik een zware burn-out. Werken lukte niet meer, hele dagen lag ik in bed. Nu werk ik bij de gemeente als projectmedewerker op de afdeling toeslagen en kinderopvang. Ik werp als ervaringsdeskundige een kritische blik op projecten die voor ouders worden opgezet. Het doet me goed om me op deze manier nuttig te maken voor de maatschappij. En ik ben heel blij dat ik weer mijn eigen geld verdien. Daarmee heb ik een stukje emancipatie terug, iets wat voor mij heel belangrijk is. Ik wil van niemand afhankelijk zijn, ook niet van mijn man. Hij werkte in zijn eentje keihard om de schulden af te betalen. Door de geldstress hadden we vaak ruzie om kleinigheden. Nu is de sfeer veel vrolijker in huis. Onze relatie is gelijkwaardiger geworden nu ik weer mijn eigen geld verdien.”

Mee in de maatschappij

“Het is zo heerlijk om geen geldzorgen meer te hebben. De eerste keren dat mijn salaris werd gestort, voelden heel gek. Was dat geld echt voor mij? We hebben nu een compleet andere manier van leven. Alles is weer ‘normaal’, ineens draai je weer mee in de maatschappij. Als je schulden hebt, sta je aan de zijlijn en kijk je toe hoe de rest leeft. Ik werd emotioneel toen ik eindelijk weer verjaardagscadeautjes voor de kinderen kon kopen van mijn eigen verdiende geld. Hè, ik ben er weer, dacht ik toen. Het is zo fijn om in de stad te lopen, een lekker geurtje te ruiken en dat parfum gewoon te kunnen kopen. Al blijf ik in mijn hoofd altijd dingen drie keer berekenen, die gewoonte gaat er niet meer uit. Net zoals ik bang blijf voor schulden. Ik spaar redelijk veel, omdat ik een buffer wil voor slechte tijden.”

MT53 M53 Persoonlijk Beeld

“Vorig jaar was ik al gecompenseerd, maar durfde ik amper geld uit te geven. Daar ben ik nu iets makkelijker in geworden. Zo ga ik weer naar de kapper, een luxe verwennerij die ik me jarenlang niet kon veroorloven. En we zijn afgelopen zomer met ons gezin op vakantie naar Turkije geweest. We hebben mooie plekken bezocht, heerlijk in de zee gezwommen en lekker gegeten zonder op elke cent te hoeven letten. Verder is een groot deel van de compensatie naar de verbouwing van ons huis gegaan. We hadden flink achterstallig onderhoud door een lekkage in de badkamer en wc. De muren waren doorgelekt en het laminaat was beschimmeld. Eindelijk konden we dat laten opknappen, eerder kon ik niet eens een monteur laten komen om te kijken waar het probleem precies zat.”

Nog steeds afwachten

“Hoewel het dus beter met me gaat, blijven er zware dagen tussen zitten. Zoals vorige week, toen een rapport van het College voor de Rechten van de Mens bevestigde dat er bij de toeslagenaffaire etnisch is geprofileerd. Oftewel: er werd gekeken naar buitenlandse achternamen. Nou vermoedde ik al langere tijd dat er sprake was van racisme, maar om dit zwart-op-wit bevestigd te hebben vond ik heel pijnlijk. Het is bizar dat ik blijkbaar niet gewenst ben in het land waar ik ben geboren. Die gedachte geeft me buikpijn.”

“Helaas ben ik nog steeds geen stap verder wat betreft mijn geschil met de Belastingdienst. Ik ben integraal beoordeeld en heb dezelfde Catshuis-regeling van dertigduizend euro gekregen als iedereen, maar deze compensatie is bij mij niet goed berekend. Ik heb recht op meer geld en de Belastingdienst moet dit corrigeren. Vijf maanden geleden heb ik een bezwaar ingediend, ik wacht nog op de datum voor een hoorzitting. Alsmaar afwachten… Ik ben het inmiddels gewend, maar het blijft frustrerend.”

“Vorig jaar was ik alleen maar aan het knokken voor mijn eigen rechten en die van andere gedupeerden. Ik zat vast in een vechtmodus. Ik hoorde veel verhalen aan en gaf adviezen, terwijl ik geen hulpverlener ben. Bijna ging ik er zelf aan onderdoor. De afgelopen tijd heb ik geleerd mijn grenzen aan te geven. Ik geef mijn strijd niet op, maar heb wel besloten dat ik mijn leven niet meer laat bepalen door mijn problemen met de Belastingdienst. Voor ik het weet ben ik vijftig en ben ik alleen maar hiermee bezig geweest. Dat wil ik niet. Ze hebben al genoeg jaren van mij gestolen. Nu is het tijd om weer te gaan genieten.”

Tara BeckAnne Broekman en Nathalie de GraafMarloes Bosch, Mariel Kolmschot, Getty Images. Visagie: Nicolette Brøndsted, Tirzah Waasdorp.

Op alle verhalen van Margriet rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven. Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@margriet.nl.
© 2023 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden