MT22 M22 Beeld Redactie
Beeld Redactie

‘Dat ik de man, die ik als meisje voor het eerst in mijn armen hield, weer tegen me aan voelde, was zo bijzonder’

Larissa (62) was gewoon nieuwsgierig naar hoe het hem zou zijn vergaan. Enkel om die reden zocht ze haar oude vlam op op social media. Ze had niet verwacht dat ze weer verliefd zou worden.

“Ik had jarenlang niet meer aan hem gedacht. Decennialang. Maar bij het uitruimen van onze zolder, waarmee ik de leegte probeerde te vullen toen de kinderen net het huis uit waren, vond ik mijn oude dagboeken terug. Ik nam ze mee naar beneden en op een avond dat mijn man niet thuis was, ging ik zitten lezen. Al snel kwam alles terug. Richard, mijn eerste liefde. Vijftien was ik, toen hij bij ons in de straat kwam wonen. Een jaar was ik in stilte verliefd, durfde hem amper gedag te zeggen. En toen, op een warme zomeravond, raakten we in gesprek in de soos vlakbij, en kreeg ik mijn eerste zoen.”

“Ik was zo opgetogen, las ik in mijn dagboek, dat ik de hele nacht geen oog dichtdeed. En wat was ik blij toen we verkering kregen. Alles stond tot in detail beschreven: onze eerste vrijpartij, hoe erg ik hem miste toen hij een maand ging interrailen en hoe we elkaar in de armen vlogen de dag dat hij daarvan terugkwam. Maar ook hoe pijnlijk het was dat zijn interesse voor mij na anderhalf jaar afnam. Hij woonde toen net op kamers en bleef het weekend steeds vaker weg. Toen hij het uitmaakte, was mijn hart gebroken. Ook nu, op de bank met mijn dagboe­ken, kon ik dat weer zó goed voelen dat mijn tranen op de pagina’s drupten. Een paar dagen later kon ik het gewoon niet laten: ik tikte Richards naam in op Google. Ik kreeg allerlei hits, hij had een mooie carrière gemaakt, zag ik. In een opwelling stuurde ik hem een bericht via LinkedIn. Zou hij zich mij nog herinneren?”

Elke dag mailen

“Hoe kon ik dat nu vragen, schreef hij een dag later. Natuurlijk, hij had dierbare herinneringen aan mij. Hij vroeg me van alles, ook ik wilde weten hoe het hem was vergaan. Er ontspon zich een mailwisseling die al snel verslavend werd. Eerst haalden we herinneringen op aan vroeger, daarna begonnen we steeds meer persoonlijke dingen te delen. Na een tijdje biechtte ik hem op dat mijn huwelijk niet zo goed was als ik hem op de eerste dag van ons hernieuwde contact had voorgespiegeld. De man met wie ik jaren gelukkig was geweest, was steeds verder van me afgedreven. Ruzie was er niet, maar we leefden zonder veel belangstelling voor elkaar in hetzelfde huis. Als hij er al was, ging hij op in zijn werk. Maar nee, scheiden had ik nooit overwogen, vertelde ik Richard desgevraagd. Daarvoor was het toch te gemoedelijk. Al kon niet ontkennen dat ik me vaak eenzaam voelde.”

MT22 M22 Beeld

“Die eenzaamheid herkende Richard, schreef hij. Zijn vrouw had een chronische ziekte en die had haar erg veranderd. Hij zorgde voor haar, omdat ze zo’n lange geschiedenis deelden. Maar zijn ei kon hij al heel lang niet meer bij haar kwijt. En dat konden we wel bij elkaar. We mailden dagelijks naar elkaar en mijn jeugdliefde kroop helemaal onder mijn huid. Nog voordat we een afspraak maakten om elkaar weer te zien, was ik alweer tot over mijn oren verliefd. We ontmoetten elkaar in een natuur­gebied en het voelde meteen vertrouwd. Het was echt zo’n Memories-weerzien: we renden op elkaar af en vlogen elkaar in de armen; net zoals vroeger, na die lange interrailvakantie van hem.”

“Pas toen we allebei weer veilig achter onze computer zaten, vertelden we elkaar hoeveel indruk de ontmoeting op ons had gehad. En dat bij ons beiden de gevoelens terug waren. Dat was fantas­tisch, maar ook ingewikkeld. Ik wist al dat Richard absoluut niet bij zijn vrouw weg wilde. Ze ging de laatste tijd flink achteruit en had vermoedelijk nog maar een paar jaar te leven. Hij wilde de moeder van zijn kinderen niet in de steek laten. Dat begreep ik, ik had er veel respect voor.”

Onze eerste echte date

“Vier jaar hebben we in het geheim contact gehouden. Voornamelijk via mailtjes en de telefoon. Elke dag waren we elkaars steun en toeverlaat, we deelden álles. Hoewel het pijnlijk was dat het alleen op die manier kon, was ik zo blij met ons contact. De eenzaamheid waar ik al jaren mee worstelde was weg. Omdat ik me bij Richard zo veilig en zo gewenst voelde. Dit gaf mij de kracht om mijn scheiding in gang te zetten. Hoe hechter mijn band met Richard werd, hoe beter ik besefte dat mijn huwelijk op was. Zelfs al zou Richard nooit van mij worden, dit was niet de manier waarop ik oud wilde worden.”

“Het heeft heel wat voeten in de aarde gehad, maar mijn man en ik zijn uit elkaar gegaan en ik ging alleen verder. Met op de achtergrond natuurlijk Richard, die me door alle emoties heen sleepte. Ik was er op afstand ook voor hem toen het steeds slechter ging met zijn echtgenote. Ik was blij dat ik hem tot steun kon zijn, want het was een zware en verdrietige weg.”

Eerste date

“Vijf maanden na de dood van zijn vrouw hadden wij onze eerste echte date. In de vier jaar ervoor hadden we elkaar nog geen tien keer gezien. En hoewel we dan wel knuffelden, was er verder nooit iets gebeurd. Een bewuste keuze, want al was het verlangen er, het zou alles alleen maar moeilijker maken. Nu kon het. Nu kon het eindelijk wel. En dat was erg spannend, eng zelfs. Zou het inderdaad zo goed voelen als we nu alweer zo’n tijd dachten? Daar kan ik kort over zijn: het was nog vele malen beter.”

“Na ons etentje, waarbij we niets anders deden dan elkaar verliefd in de ogen kijken, is hij mee naar mijn huis gegaan. Daar vielen veertig jaar in één klap weg. Dat ik de man, die ik als meisje voor het eerst in mijn armen hield, nu weer tegen me aan voelde, was zo bijzonder. Hierna is het snel gegaan. Nadat we zolang in het geheim op elkaar hadden gewacht, konden we elkaar niet meer missen. We hebben het heel goed samen. Wat ben ik blij dat ik vroeger dagboeken schreef. Anders was ik nooit op het idee gekomen om Richard nog eens op te zoeken.”

Lydia van der WeideRedactie

Op alle verhalen van Margriet rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven. Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@margriet.nl.
© 2022 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden