MT33 M33 Praat Mee Beeld Getty Images
Beeld Getty Images

PREMIUM

‘Daar zat ik dan: alleen, in een nieuw huis met een lege agenda, een zwaar hart en hoofd vol rouw’

Elke week delen Margriet-lezeressen ontroerende gebeurtenissen, bijzondere momenten en persoonlijke verhalen met ons. Deze week het verhaal van Kathelijne (54) die op haar veertigste weduwe werd.

MT33 M33 Praat Mee Beeld

Kathelijne (54):

“Op mijn veertigste werd ik weduwe. Het was zwaar, in mijn eentje onze drie kinderen opvoeden én leren omgaan met het verdriet en gemis. Een paar jaar hield ik het vol, maar stortte toen in. Ik kreeg anorexia en moest worden opgenomen in een eetstoorniskliniek. Maar het verdriet bleef en daarmee de anorexia ook. Toen ook mijn jongste het huis uit ging, besloot ik te verhuizen naar een appartement. Het huis en de tuin, het was gewoon te veel werk voor mij alleen.”

Hoofd vol rouw

“Toen begon het opruimen waarbij eindeloze herinneringen en dozen vol rouwpost door mijn handen gingen. De verhuizing vond plaats tijdens de lockdown, waardoor niemand naar mijn nieuwe plek kon komen kijken. De concerten die gepland stonden, verdwenen één voor één. Daar zat ik dan: alleen, in een nieuw huis met een lege agenda, een zwaar hart en hoofd vol rouw. Ik kreeg geen hap meer door mijn keel en na een buikgriep belandde ik in het ziekenhuis aan het infuus en sondevoeding. Deze keer was er geen plaats in de kliniek, dus ik werd met slangen in mijn neus en al naar huis gestuurd, waar de thuiszorg twee keer per dag kwam. Netflix was in deze periode mijn grootste vriend.”

null Beeld

Weduwencafé

“Tot ik door iemand van Netwerk Hemelrijk, een platform voor en door jonge weduwes, werd gevraagd voor het weduwencafé, waar lotgenoten wekelijks online via Zoom samen zijn. Dat doe ik nu al anderhalf jaar, elke zondagavond. We hebben een heel diverse, hechte groep van vijf vrouwen. Ieders verhaal en achtergrond is anders, maar we delen ons grote verlies en hebben veel steun aan elkaar. Ze waren er voor me toen ik na een halfjaar thuis alsnog met sondevoeding naar de kliniek ging en we hebben zelfs in een weekend dat ik naar huis mocht een vakantiehuisje gehuurd met elkaar.”

Zoeken naar balans

“Inmiddels ben ik weer gezond thuis, al blijft het voor mij altijd zoeken naar balans. Maar nu kan ik op mijn beurt ook anderen weer steunen. Iedereen zit weleens op de bodem en daar hoef je je niet schuldig over te voelen. Weten dat je het niet alleen hoeft te doen, geeft al zo veel houvast en dan kan het leven ook zo veel moois brengen. Ik kan mijn geliefde harplessen weer geven, er staan nieuwe concerten in mijn agenda en die vier lieve vrouwen – we noemen onszelf ‘de wilde weduwen’ – zijn mijn beste vriendinnen geworden.”

Wil je reageren op een artikel van Margriet, of een grappige quote van je (klein-)kind insturen? Wil je een bijzonder verhaal kwijt of heb je iets ontroerends meegemaakt?
Hier kun je een reactie naar Margriet sturen.

Laura KraegerGetty Images
Meer over

Op alle verhalen van Margriet rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven. Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@margriet.nl.
© 2022 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden