Word abonnee

Kies nú voor een abonnement met korting

Abonneer nú met korting

Persoonlijk

Nog nooit verteld: ‘Corona bracht ons weer tot elkaar’

corona-bracht-mijn-man-en-mij-weer-dichter-bij-elkaar.jpg

Angelique (48) heeft al een jaar een affaire met Marc. Nu ze door corona noodgedwongen thuiszit, merkt ze dat de relatie tussen haar en haar man weer herstelt.

“De laatste keer dat Marc en ik elkaar zagen was op dinsdag 10 maart. Er was toen al behoorlijk wat aan de hand qua corona, maar daar praatten we niet over. We hadden wel iets beters te doen: gehaast trokken we onze kleren uit en doken op elkaar. Toen we lagen bij te komen van een fijne vrijpartij hadden we het over de vakantie van Marc. Hij zou veertien dagen met zijn vrouw naar Curaçao gaan. Wat zouden we elkaar missen.”

Afscheid

“Toen ik weer naar kantoor moest, kleedden we ons aan en glipten we weg uit de anonieme hotelkamer waar we elkaar wekelijks troffen. ‘Tot gauw, mijn liefste’, zei Marc toen we afscheid namen. We gaven elkaar nog een vlugge, laatste zoen. Ik had nooit kunnen bevroeden dat dit echt zijn laatste zou zijn. Hoewel ik wist dat ik niet goed bezig was met deze affaire, was ik zó verliefd op Marc dat ik geen uitweg zag. Die zocht ik ook niet meer. We hadden het in het kleine jaar dat we elkaar kenden al vier keer uitgemaakt, maar dat hielden we nooit vol, dus had ik besloten er maar gewoon van te genieten. Misschien had mijn huwelijk zijn langste tijd gehad. Dat was dan gewoon maar zo.”

Corona

“Maar toen kwam de wereld door corona op z’n kop te staan. De lunchzaak van Jaap, mijn echtgenoot, moest dicht. Onze kinderen konden niet meer naar school. En omdat ik mijn werk net zo goed vanuit huis kon doen, mocht ik niet meer naar kantoor. Ik besefte meteen dat dit een dikke streep door mijn geheime affaire betekende. Hoe zou ik Marc nog kunnen ontmoeten als ik niet meer naar mijn werk kon? Ook hij zou voorlopig thuis werken, liet hij me weten – een uur bij mij vandaan, met zijn vrouw op zijn lip. ‘Voor ons een extra quarantaine’, appten we treurig naar elkaar. ‘Maar hopelijk is het snel voorbij en dan halen we alles weer in.’”

“Dat was de eerste week, toen nog niet tot mij doordrong hoe ernstig de situatie was. Toen ik nog geloofde dat alles begin april wel weer normaal zou zijn. Ik ontsnapte aan de realiteit door veel met Marc te appen en ondeugende plannen te smeden over wat we met elkaar wilden doen als we elkaar weer zagen. Maar al snel nam de situatie thuis me zó in beslag, dat ik me extra rot voelde door dit stiekeme contact.”

Zijn praatpaal

“Jaap was in alle staten door de sluiting van zijn lunchroom. Zijn zaak had net een metamorfose achter de rug, die ervoor had gezorgd dat hij het afgelopen jaar weinig tijd voor ons gezin had gehad. Al ons spaargeld zat erin. En al zijn energie. Met als resultaat: de zaak had weer een up-to-date uitstraling, en in de twee maanden dat hij volgens de nieuwe formule draaide, had Jaap veel enthousiaste reacties gekregen en een mooie omzet gedraaid. Maar nu waren de deuren dus gesloten en zat hij thuis verdwaasd zijn achterstallige boekhouding te doen. Waar hij zich totaal niet op kon concentreren.”

“Daarom kwam hij steeds naar mij toe. Even koffiedrinken, even kletsen, vragen of ik een ommetje wilde maken. In het begin werd ik er gek van. Jaap praatte zelden over zijn werk met mij, moest ik nu opeens zijn praatpaal worden? Maar nadat hij een paar keer in tranen was uitgebarsten, verzachtte ik. Steeds vaker zaten we lang te praten. Over al zijn problemen, over de crisis, over corona. En ook over ons. Over hoe we elkaar waren kwijtgeraakt de afgelopen jaren. En hoe jammer dat dat was.”

Tijd voor elkaar

“Soms kon ik bijna niet geloven hoe open Jaap was. Vermoedelijk dacht hij hetzelfde over mij. Het was al zo lang geleden dat wij echt tijd voor elkaar hadden gehad. Nu was dat het enige dat we hadden in deze onzekerheid: tijd. En dat bleek ons veel goed te doen. Ook als gezin. In de avonduren zaten we vaak spelletjes te spelen. Wat was dat gezellig. Zo konden we alle stress even vergeten. Als de kinderen zich dan weer terugtrokken op hun kamer, kropen Jaap en ik samen op de bank. Niet zoals voorheen met onze eigen telefoon en iPad, maar met een leuke film. Liefst een beetje een vrolijke, zodat er wat te lachen viel. Wat had ik bewondering voor ons, dat we ons er zo goed doorheen wisten te slaan. En wat voelde dat vertrouwd. Soms zag ik Jaap warm naar me kijken. ‘Dit hebben we veel te lang niet gedaan hè’, zei hij dan.”

Nieuwe werkelijkheid

“Ondertussen kreeg ik nog steeds appjes van Marc. Over hoe erg hij me miste. Hoezeer hij verlangde naar een goede vrijpartij. Maar ik merkte dat dat me steeds minder deed. Hij voelde letterlijk en figuurlijk ver weg, daar in dat andere huis, in die andere stad. En vreemd genoeg leek het ook heel lang geleden dat we elkaar nog hadden gezien. Het was iets uit een ander leven. Met de nieuwe werkelijkheid had hij helemaal niets te maken.”

“Toen eind maart bleek dat alle beperkende maatregelen drie weken zouden worden verlengd, en het daarna ook nog maar de vraag was of het voorbij zou zijn, voelde ik opluchting. Ik kon in mijn veilige cocon blijven. Met mijn man Jaap. Zonder Marc. En daardoor wist ik: het moment om het uit te maken is gekomen. En deze keer ga ik het wél volhouden.”

Uitmaken

“Marc moest huilen toen ik het hem vertelde. Het kwam voor hem niet als een verrassing. Hij had al gemerkt dat ik afstand had genomen en hij besefte ook meteen het deze keer menens was. Ook ik moest huilen, want ik was echt om hem gaan geven. Maar ik was vastbesloten. Jaap is de persoon bij wie ik hoor. Bij hem, en bij onze kinderen. Ik weet dat crisis rondom corona nog lang niet voorbij is en ik kan de impact die het zal hebben nog totaal niet overzien. Grote kans dat Jaaps bedrijf failliet gaat en dat is vreselijk. Maar ik weet dat ik naast hem wil staan. Ik wil er samen met hem voor vechten. Want ons huwelijk, ons gezin, is níét failliet, nog lang niet. En dat voelt op dit moment toch als het allerbelangrijkst.”

Dit artikel verscheen in Margriet 2020-18. Je kunt deze editie hier (na)bestellen.

M18-Cover-HR-JPG-1

Artikelen van Margriet ontvangen in je mailbox?
Schrijf je in op margriet.nl/nieuwsbrief

Tekst | Lydia van der Weide
Beeld | iStock

Ook interessant