Word abonnee

Kies nú voor een abonnement met korting

Abonneer nú met korting

Persoonlijk

Nog nooit verteld: ‘Corona kostte mij mijn vriendschap’

nog-nooit-verteld-corona-kostte-mij-mijn-vriendschap.jpg

De ideeën over corona van haar beste vriendin stuitten Yvette (48) al langer tegen de borst. Toch koesterde ze de vriendschap. Tot het haar te ver ging.

Geen appje

“Volgende week wordt Annelies vijftig. We werden beste vriendinnen toen we zeven waren. Van haar verjaardagen van dat moment tot nu heb ik er maar één gemist. Dat was toen ze een paar maanden door Azië reisde. Precies op die dag haalde ze haar post op in Bangkok en vond mijn verjaardagkaart, dus ik was er toch een beetje bij. Dit keer ga ik ‘m voor het allereerst overslaan. Geen taart, geen bezoek en zelfs geen appje. Dit had ik begin vorig jaar nog niet kunnen denken. Maar toen kwam corona en dat heeft ons volledig uit elkaar gedreven.”

‘Behoorlijk verschillend’

“Eerlijk is eerlijk, we zijn altijd al behoorlijk verschillend geweest. Zo ben ik van huis uit erg nuchter. Eerst zien, dan geloven, is altijd mijn motto geweest. Annelies was anders. Zij hield zich bezig met tarotkaarten en astrologie. ‘Zo ben ik als waterman nu eenmaal,’ kon ze bloedserieus zeggen.”

“Toen Annelies haar man ontmoette, wist ze zeker dat hij haar enige ware was, terwijl ik ervan overtuigd ben dat er legio mannen zijn die goed bij mij passen. En de spirituele reizen die zij maakte, daar had ik ook niet veel mee op. Maar dit is allemaal nooit een probleem geweest. We accepteerden elkaar, respecteerden elkaars mening en konden er zelfs hartelijk om lachen.”

Bill Gates

“De eerste keer dat we op een nare manier tegenover elkaar kwamen te staan, was vorig voorjaar. Tijdens een wandeling begon ze verontwaardigd over dat ze had gehoord dat het coronavirus was ontwikkeld in een laboratorium. Het was met opzet de wereld in gebracht. Bill Gates zat erachter. Ik keek haar stomverbaasd aan. Wat was dit voor gekkigheid?”

“We kregen er een felle discussie over. Zij vond dat ik klakkeloos achter de meute aanhobbelde. Ik was toch altijd zo kritisch? Dan mocht ik mij nu ook wel eens achter de oren krabben, want een kind kon zien dat dit coronazaakje stonk. Het was een naar gesprek waar ik ontdaan van thuiskwam.”

Niet gevaarlijk

“Het duurde niet lang voordat Annelies aankondigde zich niet langer aan de regels te houden. We werden onnodig bang gemaakt, beweerde ze: het virus was helemaal niet zo gevaarlijk. Ze stuurde mij artikelen en filmpjes door die haar mening onderschreven. Ik kreeg daar echt de rillingen van. Natuurlijk was er nog veel onduidelijk, maar dit sloeg nergens op. En de ziekenhuisbeelden logen toch niet? Zij beweerde met droge ogen dat die grotendeels in scène waren gezet om ons bang te maken. Ik wist gewoon niet wat ik hoorde.”

Lees ook: Nog nooit verteld: ‘Vanwege corona ga ik niet weg bij mijn man’

Afstand

“Ik nam afstand van haar, in de hoop dat zowel haar denkbeelden als corona vlug zouden overwaaien. In de zomer leek het daar ook even op. We spraken af en toe weer af en door het onderwerp corona zoveel mogelijk te ontwijken, hadden we het zelfs gezellig. Al reageerde ze altijd chagrijnig als ik bij het afscheid weigerde om haar een knuffel te geven. Tijdens de tweede golf werd ze weer fanatieker. Corona was niet meer dan een griep, herhaalde ze maar steeds.”

‘Ons viruswappie’

“En ondanks mijn protesten bleef ze me filmpjes doorsturen van idiote complottheorieën. Ik vind het vreselijk dat zij daar zo in opging én dat ze het mij zo opdrong. Waar was haar respect voor mij gebleven? Maar ja, ik kon zelf ook amper nog respect opbrengen voor haar. Alle filmpjes gingen zo de prullenbak in en haar appjes over ‘de idioten die ons land besturen’ beantwoordde ik niet meer.”

“Ik was trouwens niet de enige die gek van haar werd. Andere vriendinnen van ons benaderden me over hoe Annelies aan het doorslaan was en noemden haar spottend ‘ons viruswappie’. Dat vond ik dan toch weer rot en nam het altijd voor haar op.”

Ver-van-mijn-bed-show

“Tot mijn zus ziek werd. Tot dat moment was corona een ver-van-mijn-bed-show geweest. Ik kende wel mensen die het hadden gehad, maar enkel in milde vorm. Maar mijn zus, net veertig, werd binnen enkele dagen zo ziek dat ze in het ziekenhuis belandde. Ook haar man en kinderen werden ontzettend ziek. Onze hele familie was in paniek, mijn ouders hadden kort ervoor nog opgepast en zaten in grote angst dat ook zij besmet waren. Ondertussen belandde mijn zus op de IC.”

De limit

“En juist in die week liet Annelies weer van zich horen. Ik had haar natuurlijk links moeten laten liggen. Ik was op van de stress en de allerlaatste met wie ik nu in gesprek moest gaan was Annelies. Maar ik snakte naar het medeleven van de vrouw die ik altijd als mijn beste vriendin had beschouwd. En dit kon wel eens het moment zijn dat ik haar weer kon bereiken.”

“Ze kende mijn zus heel goed, was dol op haar. Als ze hoorde dat wij voor haar leven vreesden, zou ze toch wel tot bezinning komen? Maar ze toonde amper emotie. Ze haalde aan dat mijn zus natuurlijk wel behoorlijk overgewicht had. ‘Als je slecht voor jezelf zorgt, dan vraag je er ook om,’ waren haar letterlijke woorden. Dit was de limit.”

‘Dierbare kwijtgeraakt’

“Ik had veel van haar kunnen verdragen en haar lang verdedigend maar met deze vrouw wilde ik niets te maken hebben. Ik heb haar een lange mail gestuurd waarin ik al mijn gal van het afgelopen jaar heb gespuwd en ik onze vriendschap opzegde. Daarna heb ik haar overal geblokkeerd. Hoewel ik dit in een emotionele opwelling deed heb ik er nog altijd geen spijt van.”

“Meningen mogen verschillen maar als er zoiets ergs gebeurt, dan ben je er voor elkaar. En sowieso vind ik het onbegrijpelijk dat zij zo het spoor bijster is geraakt. Mijn zus is gelukkig weer beter en ook met ons land gaat het weer langzaam de goede kant op. Maar corona heeft veel slachtoffers gemaakt. Ook ik ben op een bepaalde manier een dierbare kwijt. En al sta ik erachter, het doet me wel veel verdriet dat het zo heeft moeten gaan.”

Nog nooit verteld

Ook (anoniem) een geheim delen? Er wordt integer en vertrouwelijk met je bericht omgegaan. Mail naar Lydia van der Weide op redactie@margriet.nl o.v.v. ‘Nog nooit verteld’. De namen in deze tekst zijn vanwege privacyredenen gefingeerd.

Tekst | Lydia van der Weide
Beeld | Getty Images

Margriet 16 ligt nu in de winkel! Daarin lees je deze week een dossier starten als zzp’er, drie vrouwen over hun uiterlijk toen en nu, dé modetrends van dit voorjaar, een interview met Adriaan van Dis en natuurlijk nog véél meer. Haal het nummer snel in huis of bestel ‘m online zonder verzendkosten.

Ook interessant