Claire was dolblij toen er eindelijk 'vrouw' in haar paspoort stond. Beeld Marloes Bosch
Beeld Marloes Bosch

PREMIUM

Claire (60) over de nieuwe Transgenderwet: ‘In mijn paspoort stond al die tijd ‘man’, maar dat wás ik helemaal niet’

De nieuwe Transgenderwet zorgt voor veel commotie in Nederland. Voor de Margriet-podcast Mijn verhaal spraken we vorig jaar juni met Claire Mylène Slingerland (60) over hoe gelukkig ze is sinds ze uit de kast is gekomen als transvrouw. We vroegen haar waarom het zo belangrijk is voor transgender personen dat deze nieuwe wet wordt aangenomen.

De Tweede Kamer voert momenteel een debat over de nieuwe Transgenderwet. Daarmee wordt het gemakkelijker voor transgender personen om je gender te laten aanpassen op je paspoort. Maar of die wet er ook echt moet komen, daarover zijn de meningen in Nederland behoorlijk verdeeld. Sommige feministen zijn bang voor de veiligheid van vrouwen, anderen vinden dat het niet zo makkelijk moet zijn om je gender aan te laten passen op je paspoort. Claire snapt alle commotie niet zo goed. “Het gaat over transgender personen, dus het klopt niet dat deze wet iedereen zou treffen. Er leeft de angst dat mannen hierdoor toegang kunnen krijgen tot vrouwelijke domeinen zoals kleedkamers en hen daar begluren. Maar daar vraagt niemand naar een paspoort, dus dat is eigenlijk een gek argument.”

Angst in kleedkamers

Claire denkt bovendien dat de angst in kleedkamers eerder andersom geldt. “Sommige vrouwen zeggen bang te zijn om zich om te kleden in een gedeelde kleedkamer als er een transvrouw binnenkomt die nog niet is geopereerd. Maar hoe denk je dat het voor transvrouwen zélf is? Die gaan echt niet pontificaal met hun lichaam dat niet bij hen past en nog niet in transitie is geweest door zo’n kleedkamer rondlopen.”

Ook de zogenaamde angst voor het ‘gluren’ is volgens Claire nergens op gebaseerd. Zelf gaat ze graag naar de sauna, maar toen ze nog geen operatie had gehad, ging ze daar juist helemaal nooit naartoe. “Ik had het wel gewild, maar ik voelde me daar totaal niet fijn bij. Het voelde voor mezelf al niet goed dat er iets aan mijn lichaam zat waarvan ik niet wilde dat het er zat. Laat staan dat ik zou willen dat anderen dat zouden zien. Het is dus echt een misvatting als mensen denken dat je dan voor zo’n transitie met je lichaam te koop gaat lopen of naar anderen gaat zitten gluren.”

Niks om op terug te vallen

Dat de wet er komt, is erg belangrijk volgens Claire. Zelf vond ze de periode waarin er nog geen 'vrouw’ in haar paspoort stond erg lastig. “Voorafgaand aan het traject ging ik al door het leven als vrouw, maar in mijn paspoort stond nog ‘man’. Ook kreeg ik steeds post die gericht was aan ‘de heer Slingerland’. Maar dat wás ik helemaal niet. Op mijn paspoort stond bovendien een oude foto die niet paste bij mijn identiteit. Dat is pijnlijk en onhandig.

Het is fijn als je identiteit past bij wat er op je paspoort staat. In de periode voor je transitie heb je als transgender persoon namelijk niks om op terug te vallen. Toen er destijds een keer iets naars gebeurde, wilde ik eigenlijk aangifte doen bij de politie, maar dat heb ik toch niet gedaan. Ik zag ertegen op om zo veel over mezelf uit te moeten leggen. Het is een enorme drempel als je identiteit niet past bij wie je bent. Toen ik eindelijk de wijziging kon laten doorvoeren in mijn paspoort was ik dus ontzettend blij.”

Lange bedenkperiode

Dat er misbruik zou kunnen worden gemaakt van deze wet, daar maakt Claire zich geen zorgen over. “Mensen die hun gender willen laten aanpassen in hun paspoort zullen daar niet lichtzinnig over denken. Er zit een wekenlange bedenkperiode aan vast en je paspoort en rijbewijs worden dan ongeldig verklaard. Er zijn veel consequenties en het is dus niet één, twee, drie aangepast. Als je in transitie bent, krijg je te maken met veel onbegrip. Ik had graag gewild dat deze wet er al was toen ik al lééfde als vrouw, maar nog moest wachten op de officiële transitie. Ik was niet als vrouw geregistreerd en dus wist geen enkel bedrijf wie Claire was. Het is een verademing om het niet meer te hoeven uitleggen: nee ik ben geen meneer, maar een mevrouw.”

Saskia WinkensMarloes Bosch

Op alle verhalen van Margriet rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven. Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@margriet.nl.
© 2022 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden