Persoonlijk

Nog nooit verteld: ‘Ik chat met andere mannen’

cyberseks.jpg

Laura’s man is voor zijn werk vaak lang van 
huis. Vreemdgaan wil Laura (49) niet, maar 
erotisch chatten met mannen blijkt ze wel érg 
spannend te vinden. Maar niet als zichzelf.

“Al sinds we getrouwd zijn, zit mijn man voor zijn werk een paar dagen per week in het buitenland. Ik ben 
altijd tevreden geweest met ons ‘weekendhuwelijk’. Vond het 
niet erg om in mijn eentje voor de 
kinderen te zorgen. En ik vond het zelfs wel prettig om ’s avonds alleen bij 
te komen van de drukke dag en 
niet te hoeven onderhandelen over tv-programma’s. En als mijn man weer thuiskwam, waren we altijd erg blij om elkaar weer te zien. Het hield de romantiek en passie levend. Sinds de kinderen op zichzelf wonen, vind ik het minder prettig dat mijn man 
zo veel weg is.”

Afleiding zoeken

“Overdag gaat het wel, dan werk ik. Maar ik vind het niet leuk om na afloop in een leeg en koud huis te komen en dan de hele avond alleen te zijn. Mijn man snapt dat en kijkt rond naar een andere baan, maar door zijn leeftijd – hij is 55-plus – is dat niet zo simpel. De laatste tijd zet ik er minder druk op. Ik heb namelijk iets gevonden waarmee ik mijn tijd 
alleen heel goed kan doorkomen. Iets wat er ook nog voor zorgt dat ik mijn man enthousiast en opgewonden opwacht als hij terugkomt, net als toen we net getrouwd waren.”

Blond haar, blauwe ogen

“Ik chat met andere mannen. Eerst op een datingsite voor gebonden mensen. Ik had daar jaren geleden al eens wat over gehoord. Toen keurde ik dat 
nog af. Maar toen ik er een half jaar
 geleden weer een artikel over las, 
kon ik het niet laten om eens naar die site te surfen. Het was op een dinsdagavond. Eén van mijn kinderen zou komen eten, maar had afgebeld.
 Ik voelde me eenzaam en had geen zin in de zoveelste HBO-serie. Na enige 
aarzeling meldde ik mij aan. Ik zag 
het als een spelletje, wilde ontdekken wat het was. Uit mijn foto’s koos ik er één waarop ik bijna niet te herkennen was en vulde mijn profiel verder zo eerlijk mogelijk in.”

Bang om herkend te worden

“Nog dezelfde week had ik verschillende contactverzoeken. Ik vond het spannend dat er mannen waren die mij wilden leren kennen. Maar echt leuk vond ik ze niet. Niet aantrekkelijk ook. Belegen mannen, vaak wat ouder. Daarnaast zat ik flink in de rats omdat ik bang was dat iemand mij toch zou herkennen. Ik verwachtte niet dat mijn echtgenoot op de site zou 
inloggen, maar wie weet zouden
 partners van vriendinnen mij wel zien staan? Dat voelde heel onveilig. 
Ik besloot het anders aan te pakken.”

Elvira

“Ik hief mijn account weer op en maakte een ander account aan: op een 
gewone datingsite. Daar noemde ik mezelf Elvira. Ik jokte dat ik 36 was. En single. Ik zocht op internet naar een foto van een mooie blonde vrouw met blauwe ogen. Precies zoals ik er het liefst uit zou willen zien. Toen ik een geschikte foto vond – van een Amerikaanse – voegde ik die toe aan mijn profiel. Een fake-mailadres deed de rest. Daar stond ze, Elvira, met een uitdagende tekst. Hierna zette ik vlug de computer uit en probeerde wat te ontspannen voor de tv. Anders zou ik vast geen oog dichtdoen, want ik vond het doodeng allemaal.”

De dag erna kwam mijn man thuis

“Pas toen hij weer weg was, logde ik in op mijn fake datingaccount. Daar trof ik meer dan tweehonderdjes mailtjes. Wat was ik overdonderd! Maar het was erg leuk om ze door te lezen.
 De serieuze reacties wiste ik meteen, ik wilde geen spelletjes met mannen spelen. Maar er waren ook een hoop berichten die seksueel getint waren. En juist die spraken mij aan. Al was ik heel selectief: ze moesten ook weer niet te plat zijn. Maar net een tikje stout, precies zoals Elvira was. Ik ben gaan chatten en mailen met 
een aantal mannen. Mooie types, maximaal veertig.”

Pikant contact

“Met sommigen liep het snel mis, omdat ze erop aandrongen te bellen of af te spreken, en dat is voor mij vanzelfsprekend een no-go. 
Maar met ene Erik, 38, accountant, ontstond leuk contact. Pikant contact. We vertelden elkaar wat we fijn 
vonden in bed, wat onze fantasieën waren. Diezelfde week had ik voor het eerst in mijn leven cyberseks, waarbij Erik en ik elkaar naar een hoogtepunt tikten. Na afloop was ik totaal van 
de kaart. Ik had hiervan gehoord, 
vanzelfsprekend. Maar dat ik het nu deed, dat kon ik bijna niet geloven. Beschaamd en verward zei ik Erik gedag – om de volgende avond te 
kijken of hij weer online was. En of 
we het weer konden doen.”

Altijd zin

“Erik spreek ik allang niet meer, 
maar ik heb een heleboel andere 
chatvriendjes. Als Elvira dus, die veel losser en vrijer is dan ik. Zij durft alles te zeggen, alles te vragen. Ze is heel 
brutaal – en is altijd in de stemming. Ik vind het heerlijk om ’s avonds, na het eten en na het bellen met mijn man, achter de computer te gaan 
zitten en in haar huid te kruipen.
 Het voelt als een dubbelleven – en
 dat is het natuurlijk ook. De mannen met wie ik praat, hebben geen idee 
dat ik niet de vrouw ben van de foto. Net zoals ik niet zeker weet of zij wel zijn wie ze beweren te zijn.”

Geen behoefte aan face-to-face contact

“Ik ben 
altijd duidelijk in mijn bedoelingen:
 ik wil alleen digitaal contact. Als mannen aandringen op een ontmoeting is het voor mij direct afgelopen. Als ik iets van verliefdheid begin te voelen, óók. Want ja, dat kan, weet ik inmiddels: soms maakt iemand zó’n indruk, dat ik er vlinders van krijg. Maar het moet een spel blijven. En spel waar mijn man ook wat aan heeft: als ik hem in het weekend weer zie, heb ik altijd zin. Dan sluit ik mijn ogen en ben ik Elvira. En doe ik in het echte leven waar ik doordeweeks alleen maar van droom.”

Tekst |  Lydia van der Weide
Beeld | iStock

De namen in deze tekst zijn vanwege 
privacyredenen gefingeerd.

Dit interview verscheen eerder in Margriet 2018-43. Je kunt deze editie nabestellen via magazine.nl.

 

 

 

 

 

 

 

Ook interessant