‘Mijn tripjes met de camper zijn altijd te kort’ Beeld Eigen foto
Beeld Eigen foto

PREMIUM

Caroline (58): ‘Mijn tripjes met de camper zijn altijd te kort’

Drie jaar geleden kocht Caroline Hoek (58) een camper. In de winter staat die in de stalling, maar vanaf de lente brengt ze er het liefst iedere vrije minuut in door.

“Het oude gebakje, zo noemden wij de camper waarin we vroeger de familievakanties doorbrachten. Samen met mijn toenmalige man en onze twee kinderen heb ik er heerlijke reizen mee gemaakt. Zes jaar geleden gingen mijn man en ik na een huwelijk van vijfendertig jaar uit elkaar. Dat was voor mij een omslagpunt. Ik verlangde naar ademruimte, de mogelijkheid om te vertrekken en de boel te ontvluchten. Een plekje voor mezelf. Ik besloot weer een camper te kopen. Helaas duurde het nog bijna een jaar voordat ik ermee op pad kon: de elektriciteit bleek het niet goed te doen dus er moest nieuwe bedrading komen. Een tegenvaller, maar het was het allemaal waard.

Altijd een eigen bed

Ik gebruik mijn camper heel vaak. Bijvoorbeeld om een dagje naar zee te gaan – ik woon een half uurtje van Westkapelle af. Of als ik een vriendin opzoek die geen logeerplek voor me heeft in haar huis. Met de camper heb ik altijd mijn eigen bed bij me. Ook ga ik weekendjes naar Friesland of Limburg. Soms werk ik ook gewoon als ik op pad ben. Dat gaat makkelijk, omdat ik online coaching geef. Voor corona ging ik vaak naar het buitenland met de camper. Zo heb ik in mijn eentje vijf weken door Spanje getrokken. Een van mijn mooiste momenten heb ik daar beleefd. Voordat ik op reis ging, waarschuwde iedereen mij dat ik voorzichtig moest zijn, als vrouw alleen. Maar ik dacht: ik doe het gewoon. Ik vond een mooie plek bij een stuwmeer in het hooggebergte. Dat was altijd mijn droom geweest, om in mijn eentje aan een meer te staan. Ik huilde tranen met tuiten, zo dankbaar was ik dat ik daar mocht zijn.

‘Mijn tripjes met de camper zijn altijd te kort’ Beeld Privéfoto
Beeld Privéfoto

Vrijheid en ongebondenheid

De camper geeft mij een gevoel van vrijheid en ongebondenheid. Hij staat altijd voor me klaar. Ik hoef de motor maar te starten en ik ben weg. Onveilig heb ik me nog nooit gevoeld, ik ontmoet alleen maar leuke mensen. Zoals die keer in het Zuid-Spaanse Tarifa, waar ik mijn camper tussen de busjes van de kitesurfers parkeerde en spontaan op een feestje in een strandtent belandde. Daar heb ik de hele nacht gedanst en kreeg ik weer een uitnodiging voor een ander feest de volgende dag. Zo komt er steeds weer iets leuks op mijn pad. Dat komt ook doordat ik een open uitstraling heb, en als vrouw achter het stuur van een camper val ik wel op. Meestal zijn het toch de mannen die rijden. Er wordt aan de lopende band met mij geflirt op de weg – mannen die expres lang naast me blijven rijden en oogcontact zoeken. Daar moet ik wel om lachen.

Spannende weersomstandigheden

Pech onderweg heb ik gelukkig nog nooit gehad. Het enige spannende zijn soms de weersomstandigheden, zo ben ik ooit in de Pyreneeën in een sneeuwstorm beland. Op die smalle bergwegen begon mijn camper te glijden, het zweet stond op mijn voorhoofd. Gelukkig kwam ik er heelhuids doorheen. Tuurlijk moest ik in het begin wennen aan de hoogte en de breedte van het voertuig, maar inmiddels parkeer ik ’m probleemloos achteruit in. Het grote verschil met mijn leven voordat ik de camper had, is de onafhankelijkheid die ik nu ervaar. Ik hoef niets te regelen, niets te boeken en ik ga waar ik heen wil. Altijd als ik terugkom van een tripje, denk ik met spijt dat het eigenlijk weer te kort was. Ik ben dan opgeladen en energiek. In die paar vierkante meter van mijn camper heerst vooral zorgeloosheid.”

Dit artikel verscheen eerder in Margriet Extra 5-2021.

Anne BroekmanEigen foto

Op alle verhalen van Margriet rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven. Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@margriet.nl.
© 2022 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden