Word abonnee

Kies nú voor een abonnement met korting

Abonneer nú met korting

Achter de schermen Persoonlijk

Alexandra: ‘Fietsend naar het station zie ik er altijd wel eentje: een Vrouw in de Overgang’

woman-walking-with-bicycle.jpg

Fietsend naar het station zie ik er altijd wel eentje, een Vrouw in de Overgang. Iedereen in dikke jassen en sjaals, zij met d’r jas open of zelfs uit: veel te warm en je zal maar net ook nog een opvlieger krijgen, dan lopen de zweetdruppels helemáál over je rug. 

Al een tijdje ben ik ook een van hen. Terwijl ik het vroeger al snel koud had, moet ik nu echt zorgen dat ik niet te warm gekleed ben, want al snel breekt me letterlijk het zweet uit.

Opvliegers en nachtzweten

En als je dan nog een opvlieger erbij krijgt wordt het helemáál erg! Heel lang ben ik verschoond gebleven van die opvliegers en dat nachtzweten. De eerste jaren nadat ik merkte dat ik in de overgang zat, had ik van veel dingen last, maar nou níét daarvan gelukkig. Scheelde toch weer! Maar helaas, na een paar jaar kwamen die ongemakken er ook gewoon bij. 

Hormoontherapie tegen overgangsklachten

Uiteindelijk ging ik aan de hormoontherapie en halleluja! Alles ging over, of althans, werd onderdrukt. Drie jaar lang slikte ik Femoston en wat voelde ik me er goed bij. Geen pijn meer in gewrichten en andere ongemakken en nauwelijks moodswings, ik voelde me gewoon mijn sterke en vrolijke zelf. Ik voelde me zelfs zó goed dat ik dacht: ik stop met de hormoonpil en sluit dat hele hoofdstuk van de overgang lekker af. Mag ook weleens, het begon al toen ik een jaar of 48 was!

Fluitend door de overgang?

Tja, de één heeft amper ergens last van, de ander zit er zomaar tien jaar aan vast. Nu vrees ik dat ik in die laatste categorie val. Want na het afbouwen van de Femoston begon ik opvliegers te krijgen. Meerdere keren per dag zo’n flush. En zweten! Het duurt maar even, maar toch. Ik besloot die overgangsklachten te negeren. Klaar, ik ben niet meer in de overgang, nu is het afgelopen hoor! Totdat ik ook ‘s nachts telkens wakker werd van zo’n flush. Pfff… dekbed opzij, even opdrogen en dan maar weer proberen in te slapen. 

Toch weer medicijnen

Na ook weer de nodige huilbuien om werkelijk niets kan ik het niet meer ontkennen: ik zit er gewoon nog in, ik hoopte dat het over zou zijn maar het is niet zo. Oké, twee keuzes: ermee leven en er niet zo veel aandacht aan besteden of maar weer iets van medicatie nemen tegen de overgangsklachten. De eerste optie heb ik een paar maanden geprobeerd, totdat ik besloot tot de tweede optie over te gaan. Tien keer per dag een opvlieger en telkens ‘s nachts wakker worden, ik heb er gewoon geen zin in. En het hoeft dus ook niet, er is iets aan te doen! Vandaag begin ik met bio identieke medicijnen tegen overgangsklachten en over een jaar of twee zien we wel weer. Dan zit ik bijna op tien jaar. 

Over Alexandra

Alexandra Holscher (54), eindredacteur, is getrouwd en moeder van drie kinderen (17, 20 en 22). Naast haar werk is ze mantelzorger voor haar moeder van 94. Om te ontspannen doet ze aan yoga, bootcamp en zingt ze in een koor. Ze houdt van films kijken en ‘met haar handen bezig zijn’.

Meer lezen over de overgang?

Margriet deed onderzoek naar hoe Nederlandse vrouwen omgaan met de overgang. De één blijkt fluitend die periode door te komen, terwijl de ander – net als Alexandra – niet dat geluk heeft. Hoe kan dat, en hoe kun je de overgang wat makkelijker maken voor jezelf? Dat en meer vroegen we aan experts. Je leest het in Margriet 46 – 2021. Haal ‘m snel in de winkel of bestel zonder verzendkosten via lossebladen.nl.

Beeld | Getty Images

Ook interessant