Word abonnee

Kies nú voor een abonnement met korting

Abonneer nú met korting

Persoonlijk

Anneke van Dijk werd in 2020 belbuddy: ‘Ze gaven me echt het vertrouwen’

anneke-van-dijk-werd-in-2020-belbuddy-ze-gaven-me-echt-het-vertrouwen.jpg

Anneke van Dijk (57) was een van de belbuddy’s van Margriet. Ze ging het gesprek aan met eenzame jongeren. “Het meest ontroerende vond ik dat ze mij echt het vertrouwen gaven, alles zo eerlijk durfden te vertellen.”

Steentje bijdragen

“De vraag om belbuddy te worden kwam voor mij eigenlijk op het perfecte moment. Eerder dit jaar had ik al het plan om als vrijwilliger te gaan helpen bij De Kindertelefoon, tot corona roet in het eten gooide. Dit was voor mij een mooie manier om alsnog – vanuit huis – mijn steentje bij te kunnen dragen. Ik heb zelf twee jongvolwassen kinderen, een dochter van 25 en een zoon van 28 jaar. Ze hebben een heel goede vriendenkring en staan altijd voor elkaar klaar. Dat is ontzettend belangrijk voor ze. Maar om me heen merk ik ook dat zo’n fijne vriendengroep niet voor iedereen even vanzelfsprekend is en sommige jongeren zich zelfs heel eenzaam voelen. Die jongeren wil ik met alle liefde helpen. Voordat ik als belbuddy aan de slag ging, heb ik met een aantal anderen de campagnevideo van Margriet opgenomen.”

Belbuddy’s gegrepen door het verhaal

Anneke van Dijk werd in 2020 belbuddy: 'Ze gaven me echt het vertrouwen'

“Het gesprek dat ik toen had met Virgil, een van de jongeren, is me heel goed bijgebleven. Het was best intiem. We zaten recht tegenover elkaar, keken elkaar continu aan en vergaten even de camera’s om ons heen. Hij vertelde me hoe moeilijk hij het vond geen vrienden te hebben. Hij was zo open en eerlijk. Niet alleen ik, maar iedereen die daar was, werd gegrepen door zijn verhaal. Het besef dat iemand zich zo alleen voelt, kwam echt bij me binnen. Hij ziet zo veel mensen tijdens zijn werk in de supermarkt, maar er is niemand die in de gaten heeft hoe eenzaam hij is. Meteen in dat eerste gesprek merkte ik hoe belangrijk het voor hem was om daarover te kunnen praten. Net zoals voor de jongeren die ik aan de telefoon sprak.”

Lees ook:
Margriet Belbuddy’s: er is altijd iemand om mee te praten

Buiten de persoonlijke kring

“Ze willen zo graag hun verhaal kwijt en het liefst bij iemand buiten hun persoonlijke kring. De eerste keer dat ik werd gebeld, vond ik het best wel spannend. Er zit iemand aan de andere kant van de lijn die je helemaal niet kent. Dat is even onwennig en er vielen wat stiltes. Zodra ik vragen begon te stellen verliep het eigenlijk heel soepel. Het ontroerendst vond ik dat ze mij echt het vertrouwen gaven, alles zo eerlijk durfden te vertellen. Een van de jongens vroeg zelfs of hij de volgende dag weer mocht bellen. Van tevoren had ik me niet gerealiseerd dat luisteren zó waardevol kon zijn.”

Het besef

“Na de gesprekken moest ik het wel altijd even laten bezinken. Dan dacht ik jemig hoe is het mogelijk, zo veel mensen op aarde en tóch voelt iemand zich zo alleen. Natuurlijk weet je wel dat er eenzaamheid is. Het is ook iets wat ik uit mijn eigen leven ken, dat het af en toe wel iets socialer en leuker mag zijn. Maar dan spreek ik weer met iemand af en komt het wel weer goed. Sommige mensen kunnen dat niet. Nu in deze tijd al helemaal niet. Juist dan is het fijn dat ze via zo’n luisterlijn bij iemand terechtkunnen en iemand écht naar ze luistert. Voor hen wil ik graag dat luisterende oor blijven.”

Artikelen van Margriet.nl ontvangen in je mailbox?
Schrijf je in op margriet.nl/nieuwsbrief.   

Dit artikel verscheen eerder in Margriet 2020-53. Je kunt deze editie nabestellen via magazine.nl.

Tekst | Tara Beck
Fotografie | Paul d. Scott

Ook interessant