Persoonlijk

Bartho Braat: ’25 jaar bij GTST heeft me veel opgeleverd, maar ook in mijn nadeel gewerkt’

bartho-braat.jpg

Dit jaar verruilde Bartho Braat de fictieve Meerdijkse kroeg De Koning in Goede tijden slechte tijden voor een onbewoond eiland in de Stille Zuidzee in het programma Expeditie Robinson. Met zijn 65 jaar is Bartho de oudste deelnemer in de geschiedenis van het survivalprogramma. 

“De programmamakers van Expeditie Robinson hadden hun twijfels. Het is best zwaar maar iedereen wordt gekeurd door een sportarts. Hij verklaarde mij kerngezond en bovendien heb ik me fysiek en mentaal goed voorbereid. Je hebt helemaal niets daar op dat eiland. Twee broeken, twee T-shirts, twee onderbroeken. Dat is het wel zo’n beetje. Geen zeep, geen tandenborstel, geen tandpasta maar ook geen telefoon, geen horloge, geen boek, geen pen, geen papier. Niets dus. Zware proeven bij meer dan veertig graden en met elkaar je eten zoeken. Kokosnoten, cassaves en bananen. Meer was er eigenlijk niet. Er kwam een soort overlevingsmechanisme in me op. Was steeds bezig met eten zoeken, hout sprokkelen en vuur maken. Natuurlijk werd er gezeurd over honger, over hoe lekker Snickers waren, over lekkere Amsterdamse restaurantjes. Ik had daar eigenlijk niet zo’n last van. Eten werd een abstract idee, je kunt met heel weinig eten toch functioneren. Je maag verkleint en je valt af. In mijn geval was dat niet zo slecht. Je bent weken lang 24 uur in elkaars gezelschap. Leeft met elkaar, slaapt met elkaar. Dat moet je kunnen. Waar praat je over? Over van alles en nog wat, ja ook over seks. Ik weet niet meer wie het was die zei dat hij naar z’n vriendin verlangde, alleen maar om even naast haar te liggen. Datzelfde gevoel had ik ook: even de geur van mijn liefste op te snuiven. Dat ik ouder was, werkte in mijn voordeel. Ik kon beter relativeren. Eerst dacht ik dat het leeftijdsverschil geen issue zou zijn, maar ik merkte wel dat ik ergens de aansluiting met al die 25-jarigen miste. Je staat op je 65ste toch anders in het leven. Dat kwam vooral ’s nachts in chaotische dromen terug. Dan zat ik ineens in de schoolbanken voor een examen wiskunde. Mijn onderbewuste gaf aan dat het me toch wat deed om niet helemaal deel uit te maken van de groep. Dat was niet de eerste keer dit jaar. Drie weken voor mijn laatste opnames in Goede tijden, slechte tijden was voor het eerst mijn bakje leeg. Geen nieuwe teksten meer. Het was voorbij. Ik heb wel een fantastisch afscheidsfeest gekregen. Maar stilzitten is niets voor mij. Drie dagen later had ik de eerste try-out van de klucht Prettig gestoord die ik met Arijan van Bavel heb gespeeld. Drie maanden later, de avond na de laatste voorstelling, had ik de eerste van try-out van Gare de Lyon dat ik samen met Jette van der Meij speel. Vanaf 3 maart 2017 gaan we daarmee het land in. Een liefdesverhaal dat zich in de Tweede Wereldoorlog afspeelt met een onverwachte wending aan het eind. Tragisch en toch hoopvol. Ook ga ik samen met Ernst Daniël Smid volgend seizoen het theater in. Rauw in Grouw gaat het heten en het wordt een komedie met een paar scherpe randjes over twee weduwnaars. En er komt een boek over me uit, Bartho praat. Over wat het met je doet om BN’er te zijn. Hoe het is om met een toiletrol onder je arm op een Franse camping vol Nederlanders te lopen. En dan is er ook nog mijn moestuin. Toen ik terugkwam van Robinson was alles overwoekerd. Dat ziet er inmiddels weer veel beter uit. Het heeft iets rustgevends, zo’n tuin. Ik heb daar altijd wel iets mee gehad. Je stopt een zaadje in de grond en er komt iets moois uit. Het blijft een wonder. En als je het dan ook nog op kunt eten! Courgettes, tomaten en allerlei soorten sla en bonen. Mijn grote trots is de aubergine. Dus ik kan zeggen dat ik in 2016 op meerdere gebieden een goede oogst heb gehad.”

Lees ook:

m52-coverDit is afkomstig uit de reeks ‘En toen was ik opeens in het nieuws’ uit Margriet 2016-52. Lees ook de andere interviews via Blendle. Je kunt editie 52 nabestellen via Tijdschrift365.nl.

Interviews: Bram de Graaf, Maaike Helmer, Annemarie van Looij, Ymke van Zwoll.
Fotografie: Marloes Bosch

Artikelen van Margriet.nl ontvangen in je mailbox? Schrijf je in op Margriet.nl/nieuwsbrief

Ook interessant