Anny Silva: 'Hoe ouder ik word, hoe minder ik m'n vitiligo verberg’ Beeld Anny Silva
Beeld Anny Silva

PREMIUM

Anny Silva: 'Hoe ouder ik word, hoe minder ik m'n vitiligo-vlekken verberg’

Ze was in haar dertiger jaren, toen ze een vlekje boven haar ooglid zag. Anny Silva bleek de huidziekte vitiligo te hebben. Heel wat obstakels later, is ze er op haar 54e trots op: verbergen, dat doet ze niet meer.

Al zitten er ook nog moeilijke dagen tussen.

Anny Silva vertelt openhartig over vitiligo

De huidaandoening vitiligo is zichtbaar door witte vlekken op de huid, waar pigment weinig tot niet aanwezig is. Maar het is veel meer dan dat: het uit zich ook in lichamelijke problemen, en jarenlange onzekerheid. Voor Anny Silva althans, die rond haar dertigste een eerste plekje zag. Het bleek vitiligo. Ze werd door de dermatoloog al snel naar huis gestuurd, want vitiligo is geen levensbedreigende ziekte. Toch is ze in de loop der jaren heel wat obstakels tegengekomen: “Vitiligo is niet alleen de buitenkant”, aldus Anny. Vitiligo is een auto immuunziekte, waarbij het lichaam antistoffen tegen bepaalde organen aanmaakt. In het geval van Anny is dat de huid -maar het uit zich ook in andere gezondheidsproblemen. Zo leggen internisten een link tussen Anny’s huidaandoening en haar bloedarmoede, en hebben anderen met vitiligo last van een traag werkende schildklier of lupus. Veel meer dan alleen het uiterlijk, dus.

Onzekerheid

De eerste jaren na haar diagnose merkte Anny het echter vooral mentaal: een grote onzekerheid nam de overhand. “Ik ben een Afrikaanse vrouw, en heb een mooie, donkere huid. Nu heb ik overal witte plekken. Dat was wennen voor mezelf, maar ook voor m’n omgeving. Op straat word je bekeken, en familieleden en vrienden kunnen vervelende opmerkingen maken.” Het resultaat? Een onzeker gevoel, wat er bij Anny toe leidt dat ze zich gaat bedekken. Anny: “Ik hield er altijd van mijn decolleté te laten zien, maar de vlekken verspreidden zich razendsnel in mijn hals. En dus begon ik met het dragen van verhullende kleding en sjaaltjes. Ook mijn voeten zijn wit -in de zomer droeg ik jarenlang geen sandalen of korte broeken om dit te verbergen.” Het zat ‘m voor Anny vooral in de reactie van anderen: keer op keer uitleggen wat die witte vlekken op haar huid waren, kostte zowel mentaal als fysiek te veel energie.

Niet meer verbergen

Tot ze 50 werd, en een grote ommezwaai in haar mindset opmerkte. “Het was voor mij de leeftijd waarop ik dacht: ‘Waarom trek ik me eigenlijk iets van anderen aan? Ik ben nu 50 en doe lekker wat ik wil.’ Sinds een jaar of 3, 4, verberg ik mijn vitiligo dus niet meer. Ook ik wil sandalen dragen in de zomer, en T-shirts met korte mouw aan. Ik besef dat ik het waard ben, en dat ik mezelf niet hoef te verbergen.” Die positieve gedachten resulteren bovendien in geweldige reacties uit Anny’s omgeving: doordat ze met een grote glimlach over straat gaat en veel zelfvertrouwen uitstraalt, complimenteren wildvreemden haar. “Ze zeggen dat ik zo’n mooie vrouw ben, en dat ik een geweldige uitstraling heb.” Moeilijke dagen, waarop Anny haar donkere huid mist, zitten er nog altijd bij. Maar langzaamaan maken ze plek voor iets positiefs. Vitiligo is niet langer iets naars, maar juist een imperfectie die perfect op haar eigen manier is. En de kers op de taart voor Anny? “Zonder m’n vitiligo zou ik misschien niet in Margriet zijn gekomen!”

Leonie CollombonAnny Silva
Meer over

Op alle verhalen van Margriet rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven. Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@margriet.nl.
© 2022 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden