Word abonnee

Kies nú voor een abonnement met korting

Abonneer nú met korting

Persoonlijk

Annick Boer: ‘Ik viel op spannende mannen met wie je eigenlijk beter geen relatie kunt beginnen’

annick-boer-ik-viel-op-spannende-mannen-met-wie-je-eigenlijk-beter-geen-relatie-kunt-beginnen.jpg

Actrice Annick Boer raakte door corona een flink deel van haar werk kwijt en toen kwam haar partner Rob ook nog eens in het ziekenhuis aan de beademing te liggen. Nu staat ze weer te popelen om er met haar cabaret-voorstelling vol voor te gaan: “Na een koel coronajaar volgde een heerlijk warm bad.”

Als kind trad ze al op tussen de schuifdeuren. Soms samen met haar nichtje Plien van Bennekom. Het was dus al vroeg duidelijk welke richting Annick beroepsmatig uit zou gaan. Omdat ze ook graag pianospeelde, deed ze op haar zestiende auditie voor het Conservatorium. “Ze zeiden: ‘Je moet maar eens terugkomen als je wat ouder bent. Je kunt mooi pianospelen, maar je studeert te weinig.” Ik had in het voorafgaande gesprekje namelijk verteld dat ik niet de hele dag achter de piano zat. O, dacht ik, als dat de maatstaf is, kan ik beter auditie doen voor de Kleinkunstacademie. Want ik was wél de hele dag grappen aan het maken en aan het optreden. Vanaf het moment dat ik daar werd toegelaten, voelde ik me er op mijn plek.”

In je cabaretvoorstelling zing je ook een nummer waarin je niet onderdoet voor een operazangeres.

“Twee keer per jaar ga ik naar mijn zangpedagoge in Limburg. Zij is operalerares en zegt dat ik dat met mijn stem ook had kunnen worden. Althans, als ik daarvoor had gestudeerd. Heel kort is die optie ook wel voorbijgekomen, want ik houd van klassieke muziek. Dat werd vroeger bij ons thuis veel gedraaid, omdat mijn moeder recensent was van klassieke muziek. Maar de draak met mezelf steken, past toch net iets beter bij mij. Dat operalied in mijn show zorgt voor een onverwachte twist.”

Anderen aan de schandpaal nagelen, zoals andere cabaretiers graag doen, doe jij niet?

“Nee, die behoefte heb ik niet. Bovendien blijkt dat als ik grappige situaties uit mijn eigen leven uitvergroot die voor mijn publiek bijna altijd herkenbare elementen bevatten. Zo was ik ooit vijf jaar achtereen vrijgezel. Eigenlijk vond ik dat best leuk, ik vermaakte me uitstekend. Behalve op familiefeestjes, waar ik dan de enige alleenstaande was. Als iedereen met elkaar zat te praten, voelde ik me zo’n sukkel. Ik kon daar moeilijk openlijk vertellen over de wilde capriolen die ik allemaal uithaalde.”

“Ik weet nog goed dat ik tegen mijn moeder zei: ‘Als ik volgend jaar kerst nog alleen ben, kom ik niet hoor.’ Daar heb ik een conference over geschreven. Na afloop kwamen mensen naar me toe die zich erin herkenden en een man zei me zelfs dat hij zijn dochter die ook al langer vrijgezel was naar mijn voorstelling zou sturen. Als mensen om mij – en indirect om zichzelf – kunnen lachen en dan ook nog ontroerd raken door mijn liedjes, heb ik mijn doel bereikt.”

Annick Boer: 'Ik viel op spannende mannen met wie je eigenlijk beter geen relatie kunt beginnen'

Uit je lied Ik had een man krijg je de indruk dat je er een handje van had om op foute mannen te vallen.

“Nou, foute mannen is misschien net iets te sterk uitgedrukt, maar ik viel inderdaad op die zogeheten spannende mannen met wie je eigenlijk beter geen relatie kunt beginnen. Tenminste, als je niet regelmatig teleurgesteld wilt worden, haha. Maar dat lied heeft een happy end en dat is in mijn eigen leven ook zo gegaan. Ik ben ondertussen al ruim vijftien jaar heel gelukkig met Rob, de beste man die ik me kon wensen.”

“Achttien jaar geleden kwam ik hem tegen in de kroeg. Een kennis van me stelde me aan hem voor met de mededeling: ‘Dit is de leukste man van Amsterdam.’ Ik gaf Rob een hand en dacht: jazeker, hartstikke leuk, ja. Er ging een weldadige rust van hem uit. Echt zo’n stabiel iemand die zijn draai in het leven helemaal heeft gevonden. Daardoor ging ik er automatisch van uit dat hij getrouwd was.”

En dat was hij niet?

“Nee, zó jammer dat je soms van aannames uitgaat en niet navraagt. Overigens gold dat voor Rob ook. Hij dacht dat ik een relatie had met de acteur met wie ik binnenkwam. Ik zei de volgende dag nog tegen een vriendin dat ik zo’n leuke man had ontmoet, maar ja, vast getrouwd. Toen we elkaar drie jaar later opnieuw tegenkwamen, vroeg ik hem: ‘Ben je nog steeds getrouwd?’ Waarop hij reageerde: ‘Getrouwd? Ik ben helemaal niet getrouwd. Maar ben jij nog met die acteur samen?’ ‘Nee, ik ben helemaal niet met die acteur.’ Vanaf dat moment was het aan. Had ik ineens toch een spannende man, maar ook betrouwbaar en lief. Ik ben rustiger geworden sinds ik met Rob samen ben. Hij ziet niet overal beren op de weg. Die neiging heb ik wel, al is dat geleidelijk minder aan het worden sinds we samen zijn.”

Lees ook:
Actrice Maike Meijer: ‘Mijn moeder kan geweldig grappig vertellen over de seksuele revolutie’

Je hebt geen kinderen, is dat een bewuste keuze?

“Nee, dat is geen bewuste keuze en daar wil ik het thema ook meteen mee afronden. Daarover praten, vind ik een beetje te privé. Overigens heb ik wel een bonusdochter van Rob en een bonuszoon uit een eerdere relatie. De dochter van Rob is bloedmooi. Als ik met haar over straat loop, dan strekken de mannen hun nek uit om, om mij heen, naar háár te kijken. Daar heb ik in mijn show ook een sketch van gemaakt.”

Als je zo’n scène in je hoofd hebt, hoe werk je die dan uit?

“Ik heb een paar vrienden bij wie ik dat dan voordraag. En ik heb een regisseur. Zij gaat in mijn woonkamer op een stoel zitten en dan moet ik mijn grappen op haar uitproberen. Best gênant natuurlijk, maar je kunt maar beter met het moeilijkste beginnen. Dan valt het daarna met publiek reuze mee. Zodra er tijdens een try-out hard gelachen wordt, voelt dat zo heerlijk!”

Heb je nooit last gehad van podiumangst?

“Jawel. Vroeger dacht ik heel vaak dat ik niet solo zou durven zingen. Of nooit in een programma als Kopspijkers zou durven optreden. Maar als ik er dan voor werd gevraagd, bleek ik het toch te durven. Je zou dus zeggen dat ik door ervaring steeds zekerder word van mezelf, maar helaas is dat niet zo. Een paar jaar terug moest ik ergens een lied zingen met heel hoge tonen en die gingen niet zo goed.”

“Vervolgens ging ik mij extra concentreren op wat er fout ging, met als resultaat dat ik op een gegeven moment helemaal blokkeerde. Had ik een soort zangangst ontwikkeld. Niet zo handig als zingen je vak is. Ik heb toen hulp gezocht bij Marleen Drewes. Zij is psychotherapeut en coach en heeft heel wat artiesten en topsporters geholpen om met angst en stress om te gaan. Sinds ik daar een keer of vier ben geweest, gaat het weer goed.”

Wat heb je daar geleerd?

“In de eerste plaats heb ik afgeleerd om met angstgedachten een soort monster te creëren dat steeds groter wordt. Als ik nu in een talkshow moet optreden en de impuls voel: ‘o, wat eng!’ spreek ik mezelf toe. En wel zó overtuigend en kalmerend, dat mijn lichaam niet meer in de stress schiet. Dat werkt heel goed.”

Veel mensen zagen je dit jaar in De TV kantine. Hoelang zat je daarvoor in de schmink?

“Afhankelijk van het typetje zo’n twee tot drie uur. Voor Dolly Parton heb ik drie uur gezeten, voor Eva Jinek ongeveer twee uur. Bij haar heb ik het voordeel dat ik ook een hoog voorhoofd en blauwe ogen heb. Maar dat neemt niet weg dat ik thuis heel goed naar haar talkshow heb zitten kijken om haar mimiek en gebaren na te doen. Soms mislukt er ook weleens een typetje. Zo schaam ik me er achteraf een beetje voor hoe ik Erica Meiland speelde. Iedereen keek naar de Meilandjes, behalve ik. Iemand zei tegen me dat ze nogal een bot type was, dus heb ik haar zo neergezet. Later zag ik haar en dacht: o nee, ze is in werkelijkheid veel sprankelender. Zoiets overkomt me geen tweede keer!”

Je theatervoorstellingen werden door corona stopgezet. Hoe ben je die tijd doorgekomen?

“Als je 27 jaar speelt en je werk ineens stopt, voelt dat heel beangstigend. Al mijn houvast verdween. Zeker toen het steeds langer ging duren, heb ik er wel van wakker gelegen. Een groot deel van mijn inkomen viel weg, dus dan vraag je je onrustig af: hoe lang houd ik dit nog vol? Gelukkig deed ik af en toe nog televisie, maar tachtig procent verdien ik in het theater. Toch ben ik niet in een depressie gegleden, omdat ik mezelf aan de slag hield. Ik heb elke dag een uur gezongen om mijn stem op peil te houden, ik ging een uur wandelen en daarna ging ik zitten schrijven aan mijn tweede cabaretvoorstelling. Zo had ik toch structuur in mijn dagen”

“Dat ik zo veel thuis was, heeft mijn relatie niet geschaad. Rob is kunstenaar, dus overdag was hij in zijn atelier, maar ’s avonds hadden we het knotsgezellig samen. Ook vond ik het wel relaxed dat ik meer tijd had voor familie en vrienden. Normaal gesproken schitter ik meestal door afwezigheid, omdat ik ergens in het land moet spelen, maar nu kon ik alles op mijn dooie akkertje doen. Dat was eigenlijk heel lekker.”

Je werd dit jaar vijftig.

“Klopt. Het werd een heel speciale verjaardag, maar wel totaal anders dan ik me van tevoren had voorgesteld. Wat overigens ook opgaat voor mijn 49ste verjaardag vorig jaar. Toen zat ik in mijn eentje thuis en lag Rob met Covid-19 aan de beademing in het ziekenhuis. Dat was best naar, want ik mocht hem natuurlijk niet bezoeken. Als partner van een coronapatiënt moest ik zelf ook in quarantaine. Omdat ik geen boodschappen mocht doen, zetten vrienden een pannetje eten voor me op de stoep. Heel lief, maar nadat ze aanbelden, maakten ze zich uit de voeten. Daardoor voelde ik me wel een beetje een melaatse.”

“Hoofdzaak was uiteraard dat Rob weer helemaal herstelde. Toen ik hem na vijf dagen uit het ziekenhuis mocht ophalen, was hij nog behoorlijk beroerd, maar een paar dagen later knapte hij op. Nee, hij heeft er niks aan overgehouden. Hij is er dertien kilo door afgevallen, maar dat misstaat hem niet. Na die eenzame verjaardag troostte iedereen me door te zeggen: ‘Volgend jaar halen we het in!’ Rob had er zelfs al een zaal voor gehuurd. Helaas heeft hij die weer moeten annuleren, want ook dit jaar zaten we in maart in een lockdown.”

Dus je hebt het in intieme kring gevierd?

“Ja, maar mijn vrienden hadden een fantastische verrassing voorbereid. De dag voor mijn verjaardag zou ik bij mijn ouders gaan eten. Ik stond op het punt om naar ze toe te gaan, toen ik werd gebeld door mijn vriendin Anne-Marie Jung (actrice en zangeres, red.). Met een gekke stem zei ze: ‘Ga naar je fiets!’ Ik spartelde tegen en zei dat ik onderweg was naar mijn ouders. Dat weerhield haar er niet van om te herhalen: ‘Ga naar je fiets!’ Wat bleek? Mijn vrienden hadden een fantastische fietstocht voor me georganiseerd. Een route langs al mijn vrienden die stuk voor stuk een verrassing voor me hadden.”

“De één had buiten een tafeltje met een wijntje en een hapje voor me klaargezet, de ander zong een lied voor me, weer een ander droeg een gedicht voor, nog een ander had een cadeautje voor me neergelegd. Zo ontzettend leuk! De tocht eindigde bij mijn broer, waar we een etentje hadden. Ze hadden een enorm bord met ‘50’ op mijn fiets bevestigd, dus onderweg werd ik ook nog eens door iedereen gefeliciteerd. Na zo’n koel coronajaar viel ik onverwacht in een heerlijk warm bad.”

De favorieten van Annick Boer

Stad:“Amsterdam. Ik woon vlak bij de Amstel waar ik ook graag een duik in neem. En verder gaan Rob en ik graag naar Malaga. We hebben daar vrienden gemaakt, dus die zoeken we dan op.”
Muziek: “De ballades van Chopin vind ik heerlijk om in de auto naar te luisteren. Vorig jaar heb ik zelf een cd gemaakt van mijn voorstelling Dat is goed gelukt! en daar zit ik – deels als studiemateriaal – ook met plezier naar te luisteren.” (lacht)
Bezit: “Mijn piano en mijn hangmat. Als ik die twee in de buurt heb, ben ik tevreden.”
TV-programma: Married at first sight. Daar kijk ik met veel plezier naar. Al is het jammer dat mijn man wegloopt uit de kamer zodra ik het aanzet. Haha.”
Guilty pleasure: “Mijn stappenteller. Als iemand heel veel stappen heeft gezet, vraag ik: wat is je stapwijdte? Als iemand namelijk een andere stapwijdte heeft, kan ik stiekem denken: ja, maar dan heb ik toch méér gelopen.”

Tekst | Mieke van Wijk
Fotografie | Iris Planting

Dit interview met Annick Boer staat ook in Margriet 40 – 2021, nú in de winkel. Met daarin onder andere ook: een openhartig interview met Edwin Spee over zijn leven zonder Bibian, de lekkerste traktaties om van door te blijven eten, vrouwen over hun eetgewoontes, dé nieuwe modetrends en nog véél meer.  Haal het nummer snel in huis of bestel ‘m online zonder verzendkosten.

Ook interessant