null Beeld

Annette: ‘Was ze echt zo opofferingsgezind dat ze hem zijn geflirt gunde?’

"Mijn opa van moederskant was een beetje een schuinsmarcheerder. Hij keek graag naar andere vrouwen en soms bleef het niet bij kijken alleen. Dat vertelde mijn moeder mij. Ze voegde eraan toe dat haar moeder, mijn oma, de jaloezie daarover voorbij was. ‘Weet je, kind,’ zei ze tegen mijn moeder: ‘Ik vind het niet zo erg, maar die meisjes vinden dat helemaal niet fijn.’"

"Ik vond dat een uitspraak om over na te denken. Was mijn oma echt zo opofferingsgezind dat ze mijn opa zijn geflirt gunde, maar het sneu vond voor de vrouwen op wie hij zijn pijlen richtte?"

'In het Limburgs klinkt dit nog erger'

"Of was het juist het tegenovergestelde: hield ze niet meer echt van hem, maar had ze het opgegeven om hem te veranderen? Want wat moest ze anders? Ze kon moeilijk bij hem weggaan met haar negen kinderen en zonder inkomen. Dus moest ze wel haar eigen behoeften opzijzetten en zich voegen. Ze beklaagde zichzelf daarover wel tegenover het zorgelijke kind dat mijn moeder was. Handenwringend liep ze door de kamer als mijn opa weer eens te laat thuiskwam en verzuchtte: ‘Ach, nam Onze Lieve Heer me toch in zijn goddelijke schoot.’ Geloof me: in het Limburgs klinkt dit nog erger."

Lief zijn voor anderen

"Zo leerde mijn moeder dat het pad van vrouwen niet over rozen gaat, al zorg je nog zo goed voor anderen. Zij leerde ons vervolgens dat je lief moest zijn voor anderen. Zelf was ze dat ook: voor ons, voor mijn vader, voor haar ouders en voor iedereen die een beroep op haar deed. Assertiviteit kwam pas later in de mode voor vrouwen. Desondanks zit diep in ons nog de opofferingsgezindheid van de vrouwen die ons voorgingen. We hebben geleerd voor onszelf op te komen, maar voelen ons vervolgens schuldig omdat diep in ons, naar het voorbeeld van onze moeders of grootmoeders, nog de overtuiging schuilt dat we vooral lief moeten zijn."

Meer van Annette:

Annette: ‘Vrouwenvriendschappen bestaan uit gedeelde treurnis’

Meer geven dan nemen

"En lief zíjn we. De meeste vrouwen die ik ken, privé of in therapieën, vinden dat ze meer geven dan nemen. Dat geldt zeker in de relatie met onze kinderen, maar dat vinden we normaal. Lastiger ligt het in de relatie met andere volwassenen. Daarin hebben we, tamelijk verongelijkt, ook vaak het gevoel dat we te veel geven. Maar het geven gaat ons niet meer zo natuurlijk af als onze moeders. We worden er boos van als we te weinig terugkrijgen. Als de ander ook vindt dat ze te veel geeft kun je lang wachten voor je iets terugkrijgt. Het klopt bovendien rekenkundig niet: als je alles optelt en aftrekt kan de conclusie niet zijn dat beiden in een relatie minder terugkrijgen dan ze geven. Minstens een van de twee ziet dat dan toch niet goed, zou je denken. Maar dat is niet zo, want het gaat om een gevoel en dat kun je niet uitrekenen in cijfers."

null Beeld

Margriet 38 ligt nu in de winkel! Met in dit nummer onder andere: dag extra kilo’s (ook boven de vijftig), een pluktuin aan huis, de mooiste natuurfoto’s met je smartphone, interviews met virer grappige Nederlandse vrouwen en nog véél meer. Haal het nummer snel in huis of bestel ‘m online zonder verzendkosten.

Annette Heffels

Op alle verhalen van Margriet rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven. Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@margriet.nl.
© 2022 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden