Word abonnee

Kies nú voor een abonnement met korting

Abonneer nú met korting

Persoonlijk

Annette: ‘Vrouwenvriendschappen bestaan uit gedeelde treurnis’

d2cd03cab80742a5a17a56c7f5b301a0anklo5nwd6joft89-0.jpg

“Gesprekken tussen mannen gaan meestal vooral over wat goed gaat en over hun prestaties. Gesprekken tussen vrouwen, gaan juist over wat misloopt en waar we onzeker over zijn. Niets is zo heilzaam bij tegenslag, onzekerheid of schuldgevoel, dan eindeloos hierover praten met vriendinnen. Want zij herkennen het, hebben het zelf ook, of erger. Vrouwenvriendschappen bestaan bij de gratie van gedeelde treurnis.”

Annette Heffels is psychologe. Ze is getrouwd en heeft een zoon, twee dochters en een kleinkind.

Opscheppen én klagen

“Leuke dingen mogen ook, maar werken toch minder verbindend dan gedeelde smart. Afhankelijk van de levensfase waarin we zitten, klagen we tegen elkaar over onze moeders, onze mannen, onze kinderen, ons werk, onze rimpels en verval en uiteindelijk (niet te lang) over onze kwalen. Opscheppen over hoe goed het gaat met ons of met onze kinderen is niet gepast. Onze gesprekken gaan soepel over van grote zorgen naar kleine roddels, naar weet je nog toen, met kom hoe heet ze ook alweer, heb jij dat ook dat je niet meer op namen komt.”

De verdediging

“Zij, van wie ons de naam straks weer te binnen schiet, had zo’n zelfverzekerdheid over zich waar wij alleen maar van konden dromen en had bovendien een superslim kind. Hoewel wij dat kind in al haar volmaaktheid eigenlijk best irritant vonden. Maar zij dus, vertelde laatst dat ze wel drie keer per dag werd gebeld door dat volwassen kind dat inmiddels een briljante toekomst zit te hebben in Japan. Echt? Drie keer per dag? Elke dag? Die van ons doen dat niet. Hooguit een of twee keer per week.”

“‘Maar is dat toch eigenlijk ook gezonder,’ start een van ons de verdediging. Ja, want ze is minstens dertig, dus dan moet je toch wat meer los zijn van je moeder, niet meer alles met haar bespreken. Dus waar zou ze het dan steeds over hebben met haar moeder? We zijn er stil van. Voor even. Daarna vertellen we elkaar waar die kinderen van ons zich aan storen bij ons. En dat we daar dan vol begrip naar luisteren en niet zoveel terugzeggen. Want we willen vooral niet dat er wrevel in onze gesprekken en dus vrouwenvriendschappen sluipt.”

‘Gelukkig zijn daar onze vriendinnen’

“We zijn te bang om geen goede moeder te zijn. We weten immers maar al te goed waar we steken lieten vallen. Dat durven we aan onszelf en elkaar wel toe te geven en onze kinderen wijzen ons daar ook af en toe op, zoals wij dat nooit durfden bij onze moeders. Dus hoe zij dat doet met die dochter die drie keer per dag belt? En hoe komt het toch dat wij eerst luisterden naar onze moeders en nu naar onze dochters, zonder hen te durven tegenspreken omdat we zo bang zijn het niet goed te doen. Gelukkig zijn daar onze vriendinnen die het ook niet weten, maar die ons wel begrijpen, omdat ze net zo zijn als wij en vooral niet beter.”

Tekst | Annette Heffels

Margriet 35

Margriet 35 ligt nu in de winkel! Met in dit nummer onder andere: drie keer ‘nog nooit verteld’, een interview met Paul de Munnik, 19 vragen over (vakantie)vouchers, dé zomertrends van dit moment,  koken met kokos en nog véél meer. Haal het nummer snel in huis of bestel ‘m online zonder verzendkosten.

Ook interessant