Word abonnee

Kies nú voor een abonnement met korting

Abonneer nú met korting

Persoonlijk

Annette is niet zo gecharmeerd van de krijsende paal in haar tuin

annette-je-hart-wordt-gewoon-groter-als-er-een-kind-bij-komt.jpg

Met zijn handen op zijn rug en met gebogen hoofd tuurt mijn man zorgelijk in het water. “Ik zie er niet een,” zegt hij. Mijn man houdt van vissen. Niet om ze te vangen met een hengel, maar om naar ze te kijken en ze te voeren. Volgens hem hebben vissen gevoel en hechten ze zich aan de hand die hen voedt. Om hun te leren dat die hand van hem is, fluit hij zachtjes voor hij visvoer strooit.

“Eerder hadden we al een vijver met vissen die inderdaad naar hem toe zwommen als hij dat deed. Daarna hadden we jarenlang geen vijver, maar nu, na onze laatste verhuizing, hebben we weer een tuin met een vijver. In die vijver staan waterplanten en er zwemmen goudvissen in. Of zwommen.”

De reiger

“Ik denk dat de reiger weer is geweest,” zegt mijn man. In onze tuin landt namelijk geregeld een reiger die imponerend groot is en ook houdt van vissen. Daarom zat er geen vis in de vijver toen wij hier kwamen wonen. De vorige bewoners hadden geaccepteerd dat vissen vangen in de natuur van de reiger zit.

Mijn man wil echter leven in zijn vijver. Allereerst zorgde hij voor zuurstof in het water via een soort watervalletje en daarna kocht hij vissen. De reiger volgde hem waarschijnlijk aandachtig en liet zich een paar keer wegjagen, waarna hij als een dief in de nacht terugkwam. Geen vis meer te zien.”

Een net voor de vissen én de kleinkinderen

““We moeten een net over de vijver spannen,” zei mijn man. Dat leek me geen mooi gezicht en ook nogal ingewikkeld. “Ook voor de kleinkinderen,” bedacht mijn man, want hij leest tussen mijn zinnen door. Dat veranderde de zaak inderdaad, maar maakte die niet eenvoudiger. Het hek moest een constructie worden die bestand was tegen de reiger en kleinkinderen. Intussen verdween ook de tweede lichting vissen. Mijn man werd er verdrietig van.”

Lees ook:
Annette: ‘Wie heeft ooit bedacht dat het leven eerlijk zou zijn?’

Een krijsende paal in de tuin

“Hij overlegde met de medewerker van het tuincentrum die alles van vis en vijver weet en door mijn man ‘Leiding Water’ wordt genoemd. Een titel die hij waardig draagt. Leiding Water bleek een grondige oplossing te hebben: een paal die op gezette tijden lichtflitsen en een akelig dierengekrijs uitstootte. “Dan had ik misschien nog liever een net,” twijfel ik.

Maar goed, alles went, zelfs gekrijs zodra iets of iemand de vijver nadert. Desondanks ziet mijn man geen vis. Ik ook niet, als ik uit loyaliteit mee speur.”

‘De krijsende paal blijft voor de zekerheid’

““Dus die krijspaal helpt ook niet,” merk ik neutraal op, maar probeer hem toch op te beuren door te bedenken dat ze misschien in de modder waren gedoken. Hij dacht van niet, maar strooide toch nog maar wat voer. Enige tijd later ziet hij er twee. Mijn man is nu een waterlelie met grote bladeren aan het kopen, waaronder zijn visjes kunnen schuilen.

De krijsende paal blijft voor alle zekerheid ook. Voorlopig.”

Ook interessant