Word abonnee

Kies nú voor een abonnement met korting

Abonneer nú met korting

Persoonlijk

Annette: ‘Wie heeft ooit bedacht dat het leven eerlijk zou zijn?’

hr_margriet-annette-heffels_0447.jpg

“Het is niet eerlijk,” huilt ze, “waarom moet mij dit nu weer overkomen? Het is ook niet eerlijk,” zeg ik en denk: maar wie heeft ooit bedacht dat het leven eerlijk zou zijn? Alsof er ergens in het heelal of in de cloud wordt bijgehouden hoeveel geluk of verdriet ieder van ons heeft gehad, zodat de zaak in evenwicht blijft. Geluk en ongeluk worden willekeurig en oneerlijk over mensen uitgestrooid.

Daar is ze boos over. Boos op de arts die haar klachten niet serieus neemt, boos op haar man die failliet is gegaan, boos op haar kinderen die geen tijd voor haar hebben, boos op haar familie die er niet voor haar is, boos op vrienden die niet meer willen luisteren.

Stress in haar leven

Ze zegt het niet met zoveel woorden, maar ze is ook boos op mij. Omdat ik er niet voor kan zorgen dat ze minder pijn heeft en minder ongelukkig is. Ze is onwillig naar mij gestuurd omdat er geen lichamelijke oorzaak werd gevonden voor haar pijn. Dus moest het stress zijn en moest ze naar een psycholoog. Want in onze tijd gelooft niemand meer dat pijn en verdriet onoplosbaar kunnen zijn.

Natuurlijk is er stress in haar leven. Er zat veel tegen. Ze verloor jong haar moeder. Haar vader kreeg snel een nieuwe vrouw die al kinderen had en haar met tegenzin erbij nam. Ze heeft voortdurend pijn, kan haar werk niet aan, ze zit in de schuldsanering. En nu blijkt er iets mis te zijn met het zoontje van haar dochter. Dat heeft zij weer. Het gaat alleen maar slechter en het komt nooit meer goed. 

Meer van Aaf:

Annette: ‘Zij herinneren zich dat ik er vaak niet was’

Boosheid

Ik begrijp best dat onder al die boosheid verdriet en eenzaamheid zit. De gedachte dat het leven eerlijk zou moeten zijn, helpt daarbij niet. 
Ze heeft altijd hard gewerkt en haar best gedaan voor anderen en voelt zich nu onterecht behandeld omdat ze daar niets voor terug heeft gekregen. Want niemand heeft begrip en iedereen laat haar in de steek. Ik luister en probeer af en toe voorzichtig te zeggen dat ze echt veel pech heeft gehad, maar dat vechten tegen de oneerlijkheid van het leven het misschien nog erger maakt. Dat haar strijd met alles en iedereen over het onrecht dat haar is aangedaan er mogelijk voor zorgt dat haar isolement groter wordt.

Ze wordt daar bozer van. Ze heeft geen behoefte aan adviezen en antwoorden. Die helpen toch niet. Ze wil van mij slechts begrip. Wat ik waarschijnlijk niet heb, want ik hoor bij de mensen die oneerlijk veel geluk hebben gehad. Soms is er te veel tegenslag en verdriet in het leven van mensen. Ik zou willen dat ik dan kon voorzien in geluk. Maar dat is niet zo. Zo treurig is het dat wij soms tegen betaling aandacht en begrip moeten geven aan mensen die dat niet vinden bij familie of vrienden. En dat dan therapie wordt genoemd zonder dat er oplossingen zijn voor al dat begrijpelijk verdriet.

Annette Heffels is psychologe. Ze is getrouwd en heeft een zoon, twee dochters en een kleinkind.

Tekst | Annette Heffels

Ook interessant