Word abonnee

Kies nú voor een abonnement met korting

Abonneer nú met korting

Persoonlijk

Annette verdwaalt regelmatig in de moderne wereld

annette-was-ik-maar-vader.jpg

Regelmatig, of nou ja, soms, verdwaal ik in de moderne wereld. Dat gebeurt vooral als mijn kompas mijn mobiele telefoon is en ik daarop QR-codes moet tonen. Ik heb wel een mobiel, maar verdedig al sinds jaar en dag dat ik die niet gebruik. Want nee, ik wil niet altijd bereikbaar zijn en de wereld binnenkrijgen op een klein schermpje en ben al behoorlijk bereikbaar via telefoon met voicemail en via e-mail.

“Dus toen ik op reis ging naar mijn dochter die in Schotland woont, had ik een keurig mapje bij me met geprinte papieren: negatieve coronatest, gezondheidsverklaring, verzekering dat ik in quarantaine zou gaan bij mijn dochter en het bewijs van de afspraken voor een coronatest op dag twee en op dag acht tijdens mijn verblijf.”

Een stempel op Schiphol

“Verder had ik een QR-code op mijn telefoon, die ik na enig oefenen snel kon tonen, als bewijs dat ik gevaccineerd was. In die code of map was de mevrouw van de incheckbalie op Schiphol niet geïnteresseerd. Ik moest die elders bij een testcentrum laten controleren en dan zou ik een soort stempel krijgen. Ik dus op zoek naar een testcentrum. Nergens te vinden. Uiteindelijk zag ik een tent, bemand met in plastic gehulde Japanners met wie ik in wederzijds gebrekkig Engels geagiteerd besprak dat ik niet getest hoefde omdat ik dat al was, maar wel een bewijs daarvan nodig had, omdat ik absoluut naar mijn dochter wilde.”

“Uit compassie plantte de Japanse meneer uiteindelijk twee forse stempels op mijn testbewijs. In het Japans, dus wat erop stond kon ik niet lezen. Vervolgens stuitte ik voor mijn gate op een lange rij van wachtenden met telefoon of mapje in de hand, waar alle verklaringen werden getoetst. Niemand zei iets over mijn Japanse stempels.”

Lees ook:
Annette schrijft haar zoon Christopher: ‘Ik had liever gehad dat je uit mijn buik was gekomen’

‘Intussen bereidde ik een ‘hulpeloze oude dames’-act voor’

“De terugreis verliep vergelijkbaar. Ik moest een dag voor vertrek worden getest en daarna nog een keer, op het vliegveld, vlak van tevoren. De uitslag van die test zou na dertig minuten op mijn telefoon binnenkomen. Alleen kwam er niets binnen omdat mijn internet het niet deed. Op telefonische aanwijzingen van mijn schoonzoon tikte ik allerlei dingen aan, terwijl ik in de rij voor mijn instapkaart vorderde. Intussen bereidde ik een ‘hulpeloze oude dames’-act voor, die op Schiphol zelfs in het Japans had gewerkt. Want ik móést op dat vliegtuig.

‘Ouder zijn heeft zo zijn voordelen’

“Voor mij werden twee mensen onverbiddelijk teruggestuurd. Toen gebeurde er een wonder. Ineens kwam een serie berichten binnen, waaronder mijn negatieve coronatest. Nabibberend hield ik mijn telefoon voor de neus van de controleur die, om op te schieten, de mobiel van me overnam. Alles bleek in orde, waarna hij lief mijn koffer op de bagageband tilde na er een prioritysticker op te hebben geplakt. Had ook zo’n moeder natuurlijk. Wat ik leerde van deze reis is dat ik ouder ben dan ik dacht en dat dat zo zijn voordelen heeft.”

Margriet 38 ligt nu in de winkel! Met in dit nummer onder andere: dag extra kilo’s (ook boven de vijftig), een pluktuin aan huis, de mooiste natuurfoto’s met je smartphone, interviews met vier grappige Nederlandse vrouwen en nog véél meer. Haal het nummer snel in huis of bestel ‘m online zonder verzendkosten.

Ook interessant