Word abonnee

Kies nú voor een abonnement met korting

Abonneer nú met korting

Persoonlijk

Anneke (65) is pleegmoeder: ‘De volgende die komt, blijft, zei mijn man’

anneke-is-pleegmoeder-de-volgende-die-komt-blijft-zei-hij.jpg

Het is verdrietig als een kind om welke reden dan ook niet thuis kan opgroeien. Pleegzorg kan dan voor een veilige gezinssituatie zorgen. Anneke van Straaten (65) is pleegmoeder. Ze heeft een biologische dochter van 41 en een pleegdochter van 12, die vanaf vlak na haar geboorte permanent bij hen woont.

Anneke (65) is pleegmoeder: ‘De volgende die komt, blijft, zei mijn man'

“Ik zag een pleegzorgadvertentie in de krant en wist meteen: dat moeten wij doen. Mijn man en ik hadden beiden op latere leeftijd nog een studie gedaan. Ik was 27 toen ik naar het conservatorium ging en mijn man deed op z’n 32ste een studie geneeskunde. Dat kostte de gemeenschap veel geld en daarom wilden we wat terugdoen.”

Anneke is pleegmoeder

“Toen ik, inmiddels vijftig jaar oud, de oproep van Parlan (jeugdhulp, red.) zag, was het alsof er een kwartje viel. We zijn beiden dol op kinderen en het voelde alsof we het allemaal nog een keer over mochten doen. Ook mijn man was meteen enthousiast. We begonnen met crisisopvang. Net voordat de eerste twee kinderen kwamen, was mijn schoonvader overleden. Best een beetje ingewikkeld en heftig meteen, maar we wilden het wel laten doorgaan.”

Zestien kinderen opgevangen

“We zaten geen minuut meer stil met een kind van anderhalf en een jongetje van drie met zwaar autisme, maar wat genoten we van die twee! Ik vond het geweldig. Je zag ze zich met de dag ontwikkelen. Na drie maanden moesten we afscheid nemen en dat viel ons zwaar. Het autistische jongetje konden we echter niet de speciale zorg bieden die het nodig had en de jongste mocht volgens de regels nou eenmaal niet langer blijven. Ik vond het vreselijk om ze te moeten loslaten en niet te weten waar ze terecht gingen komen. Dat was niet goed voor mijn moederhart. Nog geen week later hadden we alweer een volgend kindje in huis en uiteindelijk hebben we in totaal zestien kinderen opgevangen.”

Kortdurende pleegzorg

“We stapten al snel over van de crisisopvang naar kortdurende pleegzorg, omdat we drie maanden te kort vonden, en niet veel later bleven kinderen soms wel zeven jaar bij ons. Het was fijn om wat langer de tijd te hebben, want je werkt er samen hard aan om het kind zich beter te laten voelen. Toch was het ook in de kortdurende pleegzorg schrijnend om te zien hoe beschadigd een kind soms al was door een foute start. En ook het afscheid viel ons nog steeds zwaar.”

Pleegdochter

“Toen hebben mijn man en ik er goed over nagedacht en gezegd: ‘De volgende die komt, blijft.’ En zo zat ik niet veel later met een minimeisje in m’n armen. Ze keek omhoog en zei ‘ta-ta’ tegen me. Daar kan ik nu nog om huilen als ik het vertel. Dát gevoel, díé liefde. Inmiddels is zij twaalf en ben ik fitter dan ooit, want kinderen houden je écht jong.”

Heb je net als Anneke ook interesse om pleegmoeder of -ouder te worden? Op openjewereld.nu vind je meer informatie over pleegzorg en de eisen waaraan je als pleegouder moet voldoen.

Artikelen van Margriet.nl ontvangen in je mailbox?
Schrijf je in via margriet.nl/nieuwsbrief.   

Tekst | Mirjam Rosema-Verhulst
Beeld | iStock

M47

Dit artikel verscheen ook in Margriet 2020-47. Dit nummer ligt nu in de winkel, met naast dit dossier onder andere een interview met Twan Huys, hoe te dealen met snack attacks en de heerlijkste najaarsrecepten uit de oven.

Ook interessant