Persoonlijk

Anke zat in lockdown op Gran Canaria: ‘Ik weet nu hoe een gevangene zich voelt’

anke-zat-in-lockdown-in-spanje-ik-weet-nu-hoe-een-gevangene-zich-voelt.jpg

Anke en haar man Jan vlogen op 11 maart naar het Spaanse Gran Canaria voor een welverdiende vakantie. Op dat moment was er al veel onrust door het coronavirus, maar de reisorganisatie gaf aan dat het veilig was om toch te gaan. Een paar dagen na hun aankomst op het zonnige eiland kondigde Spanje een lockdown aan, waarbij mensen alleen nog de deur uit mochten om boodschappen te doen of als ze een medische reden hadden.

“We hadden ons enorm verheugd op de vakantie en annuleren was voor eigen rekening. Dus toen de reisorganisatie aangaf dat het gewoon veilig was om te gaan, zijn we toch naar Gran Canaria gevlogen”, vertelt Anke aan Margriet.nl.

‘De sfeer was grillig’

Samen met haar man verbleef Anke in een hotel in Meloneras. Maar het vakantiegevoel was ver te zoeken, vooral nadat de Spaanse overheid besloot over te gaan tot een lockdown. “De sfeer was heel grillig. Er was veel onrust en onduidelijkheid en mensen waren geëmotioneerd. Telefonisch was de reisorganisatie onbereikbaar en de app was overbelast, net als de website van het ministerie van Buitenlandse Zaken.”

Lockdown

Uiteindelijk kreeg het stel via een sms van de reisorganisatie een update waarin werd aangegeven dat de maatregelen van de Spaanse overheid minimaal tot 29 maart van kracht zouden zijn. Dit betekende voor toeristen dat ze hun hotel niet mochten verlaten en dat alle openbare plekken werden gesloten: van restaurants tot stranden.

“In ons hotel waren overal beeldschermen te zien waarop stond: ‘STAY IN YOUR ROOM’. En dat was dus ook het enige dat we konden doen… Op onze hotelkamer zitten en wachten op nieuws van de reisorganisatie. We zeiden tegen elkaar: we weten nu hoe een gevangene zich voelt. Je wordt wakker, doet je gordijnen open. De zon schijnt, je ziet een prachtige tuin met zwembad voor je neus en je mag er niet heen.”

“De kamer mochten we alleen uit om te gaan eten in het restaurant. En daar werd streng gecontroleerd of er genoeg afstand werd gehouden. Er werd minimaal één lege tafel tussen restaurantgasten gehouden, om zo een veilige afstand te creëren. We mochten niet buiten wandelen of bij het zwembad zitten, de beveiliging hield goed in de gaten dat iedereen binnen op z’n kamer bleef.”

Gewapende militairen op straat

Als het stel naar buiten keek, zagen ze gewapende militairen over straat lopen. “Ik moet eerlijk bekennen dat het echt niet fijn voelde. Je bent bang, ongerust, je wilt terug naar huis, naar je familie, je kinderen.” De reisorganisatie was inmiddels bezig om een vervroegde terugvlucht te regelen. “Je merkte ook dat zowel het hotel als de Spaanse autoriteiten maar op één ding gefocust waren”, vertelt Anke. “Die toeristen zo snel mogelijk het land uit krijgen, want de ziekenhuizen waren al enorm overbelast.”

Besmetting met corona ineens dichtbij

“In het hotel naast ons waren mensen besmet met het coronavirus. We zagen dat zij werden weggebracht met ambulances naar een villa buiten het park en in quarantaine gingen. Ons resort hoorde bij dezelfde hotelketen en de twee hotels deelden ook hun wellnessfaciliteiten. Op zo’n moment wil je maar twee dingen: niet ziek worden in Spanje en zo snel mogelijk naar huis.”

‘We durfden het bijna niet te geloven’

Ondertussen gaf de reisorganisatie aan dat Anke en Jan er rekening mee moesten houden dat ze zouden moeten blijven tot 23 maart, hun laatste vakantiedag. “Gelukkig kregen we op dinsdag 17 maart een telefoontje dat er op woensdagmiddag een extra vliegtuig terug naar Nederland zou vliegen en dat daarin twee plekken vrij waren. Wat een opluchting! Wat waren we blij! We durfden het bijna niet te geloven.”

Doodstil tijdens lockdown

Woensdagochtend werd het stel opgehaald door een bus en naar het vliegveld gebracht. “Onderweg was het hele eiland stil. Er reden geen auto’s, er liepen geen mensen op straat – op een verdwaalde figuur met een tasje van de supermarkt na. Verder was alles doodstil. Een hele rare gewaarwording, zo’n lockdown.”

En een flinke tegenstelling tot de taferelen die op het vliegveld plaatsvonden: “Duizenden mensen, die dicht op elkaar liepen, duwend in de rij, want iedereen wilde naar huis. Er werd wel omgeroepen dat we afstand moesten houden. Maar dat deed niemand, want er werd aangekondigd dat het luchtruim die nacht zou sluiten.”

Lees ook:
Verpleegkundige over coronacrisis: ‘Je bent nu verpleging, therapeut en mantelzorger in één’

Dankbaar

“Na een vertraging op het vliegveld zijn we uiteindelijk ‘s avonds rond half zeven geland. Je kon de opluchting horen in het vliegtuig en ik zag zelfs mensen met tranen in hun ogen zitten. Wij hadden zelf dit gevoel van ontlading pas toen we echt thuis waren”, vertelt Anke. “Toen ik een paar dagen na thuiskomst een artikel las over een Nederlands stel dat op Tenerife in het ziekenhuis lag met corona, beseften wij des te meer hoe dankbaar we moeten zijn dat we weer veilig thuis zijn.”

‘In Nederland onderschatten we het coronavirus’

Wat Anke vooral heel opvallend vond is het gebrek aan instructies over een eventuele thuisquarantaine. Ook werd het stel op Schiphol niet gecontroleerd op eventuele symptomen van het virus. Zij hebben er daarom zelf voor gekozen om voorlopig de deur even niet uit te gaan, ‘gewoon voor de zekerheid’.

“Maar ik verbaasde me er sowieso over hoe we er in Nederland mee omgaan. Als je zo’n volledige lockdown hebt meegemaakt en je ziet dat in Nederland mensen gewoon een strandwandeling maken… Heel onwerkelijk. Ik denk dat de mensen het hier echt nog onderschatten.”

Beelden| iStock & privéfoto’s Anke

M14

Meer lezen over het coronavirus? In de nieuwe Margriet vind je alles wat je erover wilt weten: van het laatste nieuws tot mooie initiatieven en cijfers. Margriet 14 ligt nu in de winkel, maar je kunt ‘m ook hier online bestellen. Je krijgt ‘m gratis thuisbezorgd!

Ook interessant