Persoonlijk

Anita Witzier: ‘Zo’n griezelspin loopt nu ergens in ons huis rond. U leest het goed: ergens. Hij kan dus overal zijn…’

anita-witzier.jpg

Anita Witzier is presentatrice, getrouwd met Michel en moeder van Bram (24) en Julia (19).

The spiders are coming. De omineuze titel van een boekje in de brugklas. Vak: Engelse taal- en letterkunde. En ik had het al niet op spinnen, een afkeer die ik erfde van mijn vader. Plukte mijn moeder doodkalm zo’n beest van de muur, mijn vader zette het op een lopen. Het liefst had hij erbij gegild. Deze fantasie, want dat was het, overtrof mijn ergste nachtmerries over de achtpotige engerds zonder welke ik de schepping volmaakt had gevonden. In dat geval waren ook vliegen en muggen ons bespaard gebleven, overbodig als ze als voedselbron waren geweest. Voor vogels was dan wel een andere oplossing gekomen. Ach, een wereld zonder spinnen… Laten we het erop houden dat de Schepper hier een steekje heeft laten vallen. Met alle respect overigens. Dat stomme boekje wakkerde de angst voor de griezels natuurlijk alleen maar aan. Het ging hier om exemplaren formaatje middenklasser met een stalen gebit waar geen ontkomen aan was. Ach, denkt u nu, dat boekje berust op fantasie én is al ruim veertig oud. Get a grip! Dat zeg ik ook tegen mezelf, maar zo’n zelfde exemplaar loopt nu ergens in huis rond. U leest het goed: ergens. Ergens betekent: ‘kan overal zijn’. En dat houdt dan weer in dat de griezel zich op elk willekeurig moment aan eenieder van ons kan manifesteren. Hier in de werkkamer, bij mijn voeten of achter mijn rug! Op het plafond, in het gordijn. Of onder mijn bodywarmer die hier al twee dagen ligt. Denk niet dat het om een antoomspin gaat. Hij bestaat. Toen wij een paar dagen geleden in het theater zaten, stuurde mijn dochter ons een verontrustend filmpje van het keukengordijn waarin het monster gestaag afdaalde. ‘De grootste ever, mam!’ Arm kind. ‘Dóódmaken!!’ appte ik. Dat bleek bij thuiskomst niet te zijn gelukt. De stofzuiger stond klaar, maar het kreng had zich snel onder een bankje teruggetrokken. Ik legde meteen maar uit dat de stofzuigerdood een schijndood is; daar kruipen ze op den duur gewoon weer uit! Griezelig én betrouwbaar. Dat wil je toch niet in je huis? Manlief probeerde ons met zachte dwang, hij wilde naar bed, te herinneren aan de vermeende onschuld en het grote nut van de soort, maar zo zijn we natuurlijk niet getrouwd. Ik op mijn beurt herinnerde hem eraan dat het nu weliswaar om een spin ging, maar dat het een volgende keer weleens een múís kon zijn en wie zou dan haar zwaard trekken? Precies. (Een magisch woord, ‘muis’.) Ineens wist-ie weer dat vrouwen en kinderen moeten worden gered én beschermd en werd de keuken, ondanks het inmiddels middernachtelijk uur, binnenstebuiten gekeerd. Veel gezweet en gefoeter, maar geen spin. Ik loop, zit, eet, slaap, douche, stofzuig, kook en werk nu dus al drie dagen met mijn ogen op steeltjes.

Fotografie | Ester Gebuis
Styling | Odette Simons en Nicky Groenewoud (assistent)
Visagie | Bettina Jager

Dit is afkomstig uit Margriet 2017-21. Deze editie kun je nabestellen via Magazine.nl.

Bekijk ook onderstaande video.

Ook leuk om te lezen

Ook interessant