Word abonnee

Kies nú voor een abonnement met korting

Abonneer nú met korting

Persoonlijk

Anita Witzier: ‘Voor mijn moeder was ik het centrum van haar bestaan. Niet dat ik daar toen bij stilstond, dat besefte ik veel later pas’

anita-witzier.jpg

Anita Witzier is presentatrice, getrouwd met Michel en moeder van Bram (24) en Julia (19).

‘De dag waarop je moeder sterft en jij wordt losgelaten. En al haar eigenschappen erft, in meer of mindere mate.’ Met dank aan Jan Boerstoel en Karin Bloemen. Het is dit jaar veertien jaar geleden dat mijn moeder overleed. Veertien jaar is belachelijk lang en tegelijkertijd zijn de jaren voorbijgevlogen. Het was twee dagen voor de elfde verjaardag van mijn oudste. Die nu 24 is en al een paar jaar in Amsterdam woont, werkt, studeert, leeft. In die veertien jaar is mijn moederschap veranderd van heel dichtbij tot op afstand. Ik ben er inmiddels aan gewend maar mis nog weleens de vanzelfsprekendheid van het dagelijkse bij elkaar onder één dak wonen. Het fysieke, het stoeien, het knuffelen. Het anker in zijn bestaan te zijn. Moeder op afstand zijn. Net zoals dat tussen mij en míjn moeder ook ging. Niet dat wij stoeiden of knuffelden, daar had ik mijn vader voor, maar we waren een vaste waarde in elkaars bestaan. Dus dat moederschap op afstand heeft zij natuurlijk ook gevoeld. Niet dat ik daar ook maar één moment bij heb stilgestaan destijds, ben je gek, ik had namelijk een ‘léven’, weet je. Maar voor haar was ik het centrum van haar bestaan en ik vertrok. Voor haar was het moment dat ik het huis uit ging veel moeilijker dan het voor mij als moeder was om zoonlief te zien vertrekken. Dat kwartje is inmiddels wel gevallen. Wat moeten haar dagen leeg hebben aangevoeld zonder ons geklets en gekibbel. Zonder het boodschappen doen, samen een serie kijken, een appeltaart bakken, bij een tante op bezoek gaan… Voor mij bijverschijnselen in mijn leven van toen, voor haar, haar leven. Besefte ik veel later, veel te laat, pas. Gelukkig heeft m’n vader tot zijn 78ste gewerkt waarvoor zij de randvoorwaarden schiep, zodat haar hoofd en handen bezig konden blijven. Maar toch, het werd een stuk stiller om haar heen. En ikzelf? Ach, ik had ook wel een slikmomentje bij de mededeling: ‘Zeg mam, ik kan een kamer krijgen in Amsterdam, wat vind je ervan?’ maar ik hield er nog eentje thuis én mijn leven zat en zit van vroeg tot laat boordevol afwisseling. Dus: ‘Natúúrlijk jongen, hartstikke leuk voor je!’ Slik. Ook al was het dan naar Amsterdám, de stad die ik niet had aangedurfd wegens te groot en te veelomvattend. Dat moederen op afstand stelt niet zo veel voor, hij regelt zo’n beetje alles zelf, en ook het kuiken thuis is allang ondemijn vleugels vandaan gekropen. Het werd daar toch te benauwd. Heel soms mis ik het nog wel, in het besef dat die periode echt nooit meer terugkomt, maar ook in het besef dat het gaat zoals het gaat en dat dat goed is. Dus op naar de volgende fase, zonder kinderen in huis! En met Moederdag hoef ik niet meer te liegen over de schoonheid van een spuuglelijk kleiwerkje, maar gaan we, heel volwassen, met elkaar ergens lunchen. Wat had ik mijn moeder daar ook graag voor uitgenodigd.

Fotografie | Ester Gebuis
Styling | Odette Simons en Nicky Groenewoud (assistent)
Visagie | Bettina Jager

Dit is afkomstig uit Margriet 2017-19. Deze editie kun je nabestellen via Magazine.nl.

Bekijk ook onderstaande video.

Ook leuk om te lezen

Artikelen van Margriet.nl ontvangen in je mailbox? Schrijf je in op Margriet.nl/nieuwsbrief

Ook interessant