Persoonlijk

Anita Witzier: ‘Binnen horen we gedraai, gepiep, gelik, gesnurk, geschud en geslobber’

anita-witzier.jpg

Anita Witzier is presentatrice, getrouwd met Michel en moeder van Bram (24) en Julia (19).

Eindelijk is het zover: ons ‘samenwegweekend’ is aangebroken. Met lezen, lekker eten en drinken (zonder zelf de boodschappen te doen, achter het fornuis te staan, op te ruimen en daags erna naar de glasbak te fietsen), met een terrasje doen net zo lang als je daar zin in hebt, met uitslapen, luieren en lummelen en last but not least, met romantiek. Normaliter staat het weekend voor: de tuin, de schuur, een buitenkraantje, een vergeten lamp, een fietsband die op een reparatie wacht. De kranten die gelezen, filmpjes die gezien en mails die beantwoord moeten worden. Dat soort weekenden vlíégen voorbij. Dus. Het. Is. Hard. Nodig. Dit weekend met ‘even niks’. Ik verheug me ook op de bonus na afloop ervan, uitgerust en opgeladen zijn. Daar doe je het tenslotte óók voor. Anders dan voorheen is dat de hond meegaat.Haar vaste logeeradres is geen optie en het logeeraanbod van vrienden hebben we afgeslagen, want hoe gezellig is het om de hond mee te nemen! Het hotel voorziet zelfs in een hondenverrassingswelkomstpakket. Voor twee dagen hebben we niet veel nodig; een jeans en overhemd, een truitje, een leuk bloesje, wandelschoenen en een paar kekke hakken, klaar! Hebben we ook alles voor de hond? Haar kleed, speelgoed, brokken, kluifjes, knuffel, bal, medicijnen? De poetshanddoek, dweil, drink- en eetbak, keukenrol? Halsband en riem, poepzakjes? We constateren opmerkelijke paralellen met toen de kinderen nog klein waren. Onderweg, we komen er toch langs, verlenen we nog wat hand- en spandiensten als stofzuigen, dweilen en de weekendboodschappen doen voor een hulpbehoevende dierbare en dan zijn we nog voor het eind van de middag op de plaats van bestemming. Het grote genieten kan beginnen. Eerst is het natuurlijk hoog tijd om de hond uit te laten, maken we meteen die wandeling. Dat drankje op een terras doen we morgen wel, we moeten het hele eind nog terug en voordat wij straks zelf aan tafel kunnen, moet eerst de hond eten. Even opschieten dus. Na een verrukkelijk diner met dito wijn storten we ons ’s avonds laat op de uitnodigende matrassen. O nee! De hond moet nog haar rondje. Het is middernacht als de hond zich op haar slaapkleed krult en wij onze ogen dicht kunnen doen. Slapen, héérlijk slapen. Buiten is het doodstil. Binnen horen we gedraai, gepiep, gelik, gesnurk, geschud, en geslobber. Nét als we weer indommelen laat zij van zich horen. Om zeven uur kijken we elkaar gebroken en met dikke ogen aan; ‘Jij ook niet?’ En we moeten nóg een nacht. Een uur later gaat de telefoon; er is ingebroken en het is een rotzooi. Een kwartier later zitten we in de auto, thuis wacht ons een hele zaterdag met noeste arbeid. Dat ‘samen even niks’ doen, doen we een volgende keer anders. Zonder hond. Bewaakt zij het huis, laden wij ons op.

Fotografie | Ester Gebuis
Styling | Odette Simons en Nicky Groenewoud (assistent)
Visagie | Bettina Jager

Dit is afkomstig uit Margriet 2017-27. Deze editie kun je nabestellen via Magazine.nl.

Bekijk ook onderstaande video.

Lees ook: 

Artikelen van Margriet.nl ontvangen in je mailbox? Schrijf je in op Margriet.nl/nieuwsbrief

BewarenBewarenBewarenBewarenBewarenBewaren

BewarenBewarenBewarenBewaren

Ook interessant