null Beeld Feriet Tunch. Styling: Ora Bollegraaf. Visagie: Judith Pronk
Beeld Feriet Tunch. Styling: Ora Bollegraaf. Visagie: Judith Pronk

PREMIUM

Angela Groothuizen: ‘Ik ben eigenlijk een deel van mijn jeugd aan het inhalen’

Zangeres en presentatrice Angela Groothuizen (62) is Margriets nieuwe online columnist en heeft een turbulente periode achter de rug. Haar grote liefde Rob ging weg en zij ging daten. “Dit hebben we nodig om samen oud te worden.”

Haar gemoedstoestand? Ze moet er even over nadenken. “Tja, hoe voel ik me?” We bellen, ze zit in quarantaine, een paar dagen nadat het nieuws over de schandalen van The Voice of Holland naar buiten zijn gekomen. “Verward en boos, dat vat het wel zo’n beetje samen. Ik ben heel druk geweest om al mijn talenten die ik destijds bij The Voice heb begeleid te benaderen. Dat zijn er zo’n honderddertig. De meesten hebben gelukkig geen vervelende dingen meegemaakt, maar er zaten er ook een paar tussen die zich niet altijd veilig hebben gevoeld. Dat vind ik echt verschrikkelijk. Ik heb altijd met mijn talenten, jongens en meisjes, vooraf een gesprek gevoerd waarin ik ze aanspoorde om alert te blijven en meteen naar me toe te komen als er voor hun gevoel iets niet klopte. Ondertussen denk ik na over de vraag of ik wel genoeg heb gedaan. Ben ik alert genoeg geweest?”

Heb je daar een antwoord op?

“Dat vind ik een lastige vraag. Het feit dat er toch drie meisjes zich niet senang hebben gevoeld, trek ik me zeer aan. Ik weet ook hoe intimiderend het kan zijn als iemand, bijvoorbeeld, ongevraagd aan je komt. Ik heb het zelf ook meegemaakt toen ik jong was. En hoe moeilijk het is om daar iets over te zeggen. Vaak denken vrouwen, geheel onterecht overigens, dat het hun schuld is. De schaamte is groot. Ik hoop dat de ophef rondom The Voice zorgt voor een cultuuromslag. En dat er een cultuur ontstaat waarin seksueel grensoverschrijdend gedrag niet meer wordt gedoogd of wordt weggewuifd onder het mom van ‘moet toch kunnen’.”

Je bent de nieuwe columnist van Margriet, ga je ook over dit soort onderwerpen schrijven?

“Absoluut. Ik vind het belangrijk om te laten zien wat er in mijn leven speelt en hoe ik erover denk. Dus lastige of ingewikkelde onderwerpen zal ik niet uit de weg gaan. Wat ik vooral wil laten zien, is dat mijn leven overeenkomsten heeft met dat van andere vrouwen. Ik ben moeder, partner, ik werk; de struggles die daar soms bij komen kijken herkennen, denk ik, veel vrouwen.”

null Beeld

Was jij als kind veel aan het schrijven? Had je, bijvoorbeeld, een dagboek?

“Ik had geen dagboek, maar ik vond vroeger op school opstellen schrijven ontzettend leuk. Ik was er ook best goed in en haalde vaak een negen of een tien. Maar ik zie mezelf niet als schrijfster, eerder een verhalenverteller. Dat is ook de rode draad door mijn werk. De dingen die ik heb gedaan, zowel in de muziek, als theater, als mijn programma’s, gaan eigenlijk over: welk verhaal zit erachter? Welke verhaal moet worden verteld? Ik heb als kind wel veel getekend en geschilderd. Daar had ik verder in willen gaan, maar ik koos toch voor de muziek. Ik kon mezelf daarin meer en beter uitdrukken, zonder dat ik zoveel hoefde te lijden. Want dat is wat schilders doen.

Ik kom uit een familie van kunstschilders. Mijn vader, opa, ooms; allemaal kunstschilders. Mijn jongste dochter Nona heeft het talent van haar opa geërfd. Ze is heel zuiver in haar kunstenaarschap, dat vind ik zo mooi aan haar. Ik probeer een klankbord voor haar te zijn. Ze is nu drie heel grote schilderijen aan het maken en als ze dat zat is, gaat ze even op piepkleine doekjes andere dingen maken. Ze woont nog steeds thuis bij mij, dus ik kan zien waar ze mee bezig is. Ik ben de voorzitter van haar fanclub zeg maar.”

Het nest is dus nog niet leeg.

“Het is weer halfvol. Toen corona uitbrak is ze hiernaartoe meeverhuisd. Ik zat alleen in een groot huurhuis, ze kon er makkelijk bij. En het was ontzettend gezellig tijdens de lockdowns om samen te zijn. Overdag deden we ieder ons eigen ding, ’s avonds kropen we onder een dekentje, we wonen in een oud, tochtig en koud huis, op de bank om een serie te kijken. Over een tijdje moeten we hier weer uit en verhuizen we naar een ander ‘tussenhuis’. Rob en ik zijn anderhalf geleden uit elkaar gegaan en hij woont in ons familiehuis in Vinkeveen. Al onze spullen staan hier, die hebben we midden in de crisis hier op zolder gezet. Ik had destijds niet de energie om dat allemaal uit te zoeken en op te ruimen, dat ben ik nu aan het doen.”

null Beeld

Waarom zijn jullie uit elkaar gegaan?

“Het ging niet goed met Rob. Hij raakte in een diepe depressie, ik kon hem niet meer bereiken. Alsof hij weg was uit wie hij is. Ik wil er niet te veel over zeggen, over waarom hij zo in de war was, want dat is aan hem. Uiteindelijk konden we maar een ding doen: elkaar loslaten. Rob had tijd voor zichzelf nodig, zei hij. En dat was ook zo. Hij moest aan zichzelf gaan werken, dat lukte niet als we samen waren.”

Waarom lukte dat niet?

“Omdat we terugschoten in oude patronen. Rob zorgde voor mij en voor de kinderen en voor het huis, en dat deed hij fantastisch. Toen hij wegging, viel ik ook enorm af. Voor mezelf koken? Dat deed ik helemaal niet. Ik was zo gewend dat hij dat deed. Ik zorgde op mijn beurt voor zijn zielenheil. En dat werkte heel lang heel goed voor ons, maar nu was het belangrijk dat hij dat zelf ging doen. Terugkijkend zie ik de val waarin we zaten: ik wilde hem gelukkig maken, maar dat kun je niet voor een ander doen. Rob moest dat zelf doen. We besloten dat hij in ons recreatiehuis bleef en ik in Amsterdam.

Ik vond dat vreselijk. Rob is mijn allerbeste vriend, nog steeds, en hem te zien lijden was in- en inverdrietig. Ik ben een enorme optimist, maar dit was niet mijn beste periode. Ik heb ook echt gerouwd. Ik moest afscheid nemen van het leven dat we gehad hadden. En dat deed ongelooflijk veel pijn. Ook, of vooral, omdat we zo’n sterke band hebben. We kijken elkaar aan en we weten precies hoe het zit bij de ander. We kunnen elkaars gedachten bij wijze van spreken lezen. Waar ik heel blij mee ben, is dat we nog steeds het gezin zijn en we met z’n vieren bij elkaar kunnen zijn. Rob helpt me ook met het opruimen van de zolder. Het zijn tenslotte onze spullen. Dat is bijna een soort therapie als we door al die oude foto’s en spullen gaan. Het is ook emotioneel opruimen: welke lessen halen we uit het verleden en hoe passen we die nu toe in ons leven nu?”

Hoe was dat voor jullie dochters?

“Het scheelt misschien dat ze al volwassen zijn en een eigen leven hebben. Lola is 26 en Nona 23. Lola werkt als cameravrouw en is een sterke, slimme vrouw. De alpha female, heel zachtaardig, maar een geboren leider. Ik herken veel van mezelf in haar en hoe ze haar werk doet. Mijn meiden hebben goed gereageerd op de breuk. Ze waren er voor mij, maar ook voor hun vader. Ze hebben het eigenlijk heel goed gedaan. Het zijn dan ook heel wijze vrouwen.”

null Beeld

Hoe was dat voor jou, om na de breuk net Rob ineens alleen te zijn?

“Ik lag er in die periode echt af. Ik was zo verdrietig, het deed zo veel pijn. Ik voelde een soort onmacht dat ik Rob niet kon helpen en ik miste hem. Dus ja, hoe dat was? Nou, ronduit klote. Ik ben na een halfjaar gaan daten, met het idee dat ik het snelst zou opknappen als ik veel aandacht zou krijgen. Lieve woorden, geknuffeld worden, goede seks; het is op een bepaalde manier helend. En voor het eerst in mijn leven heb ik een balboekje met allemaal leuke mannen.”

Hoe ben je aan die leuke mannen gekomen? Tinder?

“Ja. En dat is in het begin natuurlijk gek, want wanneer vertel ik wie ik ben? Er stond een foto van een pet op mijn profiel, zodat ze niet zouden aanslaan op de artiest Angela. Ik was eerlijk gezegd ook wel sceptisch, dat hele online daten had ik nog nooit gedaan. Maar ik heb toch maar mooi een aantal leuke mannen leren kennen. Met een paar heb ik ook afgesproken en daar heb ik nu al een jaar leuk contact mee. De een is mijn vaste uitlaatklep, die bel ik als ik vastloop in mijn gedachten, met de ander kan ik ontzettend lachen, we delen dezelfde humor, en met weer een ander heb ik intensieve gesprekken over hoe we in het leven staan.

En ja, ik heb ook seks met ze. Laten we dat idee, dat vrouwen boven de zestig geen seksleven meer hebben, ook maar meteen uit de wereld helpen. Ik geniet er volop van. En het is geen geheim hè, ze weten dat ik ook andere mannen zie. Ik ben daarin heel open. Met Rob heb ik ook een open relatie gehad. Ik heb nooit gedacht: jij mag alleen maar met mij zijn. En dat is heus niet altijd makkelijk geweest, maar het is wel de manier waarvoor het voor ons werkte. Hij is een vrije geest, een vogel, die moet je niet kooien. Door hem die vrijheid te geven, bleef hij niet alleen bij mij, maar had ik ook de beste versie van hem. Het gaat nu overigens heel goed met Rob. Ik durf heel voorzichtig te zeggen dat hij uit die diepe put waar hij in zat omhoog aan het kruipen is. Ik zie weer die man die hij was. Dat maakt me blij en gelukkig. Laatst zei ik tegen hem dat als het zo goed blijft gaan, ik ook met hem ga daten.”

Omdat je hem opnieuw wilt leren kennen?

“Weet je, door die ellende waar ik in zat omdat Rob weg was, ben ik gaan daten. Ik realiseerde me daardoor dat ik iets in mijn leven heb gemist. Die fase dat je onbevangen als jong volwassene uitgaat en mensen leert kennen heb ik overgeslagen. Ik was, doordat ik bij de Dolly Dots zat, al op jonge leeftijd bekend. Ik zat met die meiden in een soort bubbel. Ik vind het heerlijk om nu in een bepaalde luwte nieuwe mensen te leren kennen. Ik leer daardoor ook mezelf beter kennen. Wie ben ik? En hoe verhoud ik me tot deze persoon? Ik ben eigenlijk een deel van mijn jeugd aan het inhalen. Dat daten geeft me bovendien een onafhankelijke positie in mijn relatie met Rob. En dat hebben we nodig, daardoor hebben we veel meer kans om samen oud te worden. En dat is wel mijn bedoeling, om straks met hem in een schommelstoel te zitten en mijmeren over ons leven.”

null Beeld

Angela’s favorieten

AppWhatsapp.”

Gerecht “Geen specifiek gerecht, maar voor de Italiaanse keuken kun je me wakker maken.”

Vak op school “Tekenen.”

Serie “Ik kijk samen met mijn dochters fantasyseries, zoals Dare Devil. Ik kan me verliezen in iets wat heel onwerkelijk is.”

Televisieprogramma “Ik probeer elke avond het nieuws te kijken. En ik vind Beau leuk om de avond mee af te sluiten.”

Angela in het kort

Tijdens de middelbare school kwam ze via haar oudere broer in de muziek terecht. In 1979 werd ze gevraagd om in de Dolly Dots te komen zingen. Na tien jaar stopte de groep en combineerde Angela muziek met televisie. Ze schreef onder meer zeven soloalbums, elf theatershows en presenteerde programma’s als De uitdaging en Wie is de mol? En Five days inside. Daarnaast was ze coach-jurylid voor onder andere X factor, The voice of Holland en Holland’s got talent. In het theater trad ze op met haar solovoorstellingen, waaronder Ikigai en Lueke binge. In het najaar staat ze met de Dolly Dots in Ziggo Dome.

Saskia SmithFeriet Tunch. Styling: Ora Bollegraaf. Visagie: Judith Pronk

Op alle verhalen van Margriet rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven. Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@margriet.nl.
© 2022 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden