Persoonlijk

Andrea (32) over eenzaamheid: ‘Alleen zijn voelt niet meer als de veilige haven van vroeger’

hooggevoelig-eenzaam.jpg

Andrea Dronk (32) is hooggevoelig, waardoor ze zich vaak eenzaam voelt in sociale situaties. Op drukke feestjes voelt ze zich het meest eenzaam.

“Als kind had ik met twee broers en een zus aan aandacht niks te klagen. Maar ik was liever zelfstandig, ik had veel fantasie en zat graag alleen op mijn kamer. Vanaf de middelbare school begonnen mensen in mijn omgeving dat raar te vinden. Die kritiek kwam hard binnen. Het ging in mijn hoofd zitten en maakte dat ik me slecht ging voelen over mijn gedrag als einzelgänger. Ik wilde niet raar worden gevonden en trad dus toch maar naar buiten. Probeerde vrienden te maken.

Dysthemie

Maar er was al zó veel twijfel ontstaan – Is het gek wat ik doe? Wat vinden anderen van mij? Kan ik op een feestje wel een gesprek gaande houden? – dat het helemaal niet werkte. Ik ging erover praten met familie, de huisarts en een psychotherapeut. Ik kreeg het label dysthemie ‘opgeplakt’; langdurige periodes van sombere gevoelens waarbij je nog wel kunt functioneren, maar dat loste niets op.

Geen verbinding

Ik weet inmiddels dat ik ook door mijn hooggevoeligheid moeite heb met bepaalde sociale situaties. Krijg ik een uitnodiging voor een feestje, dan maak ik daar in mijn hoofd zoiets groots en engs van dat ik vaak niet meer durf te gaan. En ga ik wél, dan voel ik totaal geen verbinding met de mensen in die drukke ruimte. Heb ik geen zin om een praatje te maken of mijzelf te introduceren. Hoe uitbundiger mijn omgeving, hoe kleiner en angstiger ik me voel. Weggaan is dan het enige wat ik nog wil.

Lees ook:
Nazrien (44) is eenzaam: ‘Vooral als het mooi weer is, voel ik me eenzaam’

Niet in het plaatje passen

Maar thuis op de bank voel ik me eenzaam. Dat alleen-zijn voelt niet meer als de veilige haven van vroeger. Het voelt zwaarder, leger. Alsof ik ver weg sta van alles en iedereen. Een roep om hulp wordt snel van tafel geveegd, heb ik gemerkt. Hoe is het mogelijk dat zo’n jonge vrouw van 32 het niet gezellig kan hebben? Ik hoor het toch leuk te hebben met een fijne baan, een huis en misschien de droom om een gezin te starten. Ik weet dat ik niet in dat plaatje pas en wil leven op mijn eigen voorwaarden. Eén-op-één contact opzoeken als ik dat wil. In een rustige setting kletsen met een vriendin. Een latrelatie waarbij ik de liefde en verbinding opzoek als ik er behoefte aan heb, lijkt mij haalbaar.

Ook mijn werk geeft me een mate van vrijheid: in plaats van in loondienst werk ik als schrijver op freelancebasis. Voor het platform Stressed out schreef ik een blogreeks over eenzaamheid. Ik voel me geen slachtoffer en probeer het onderwerp zeker niet uit de weg te gaan. Eerder wil ik het ombuigen naar iets wat voor mij kan werken. Dat ik bijvoorbeeld leer mijn grenzen aan te geven. Hopelijk kan ik steeds meer met zachte blik naar mijzelf kijken en berust ik erin dat dit bij mijn manier van leven hoort.”

Yeah, Margriet is genomineerd voor Website van het Jaar 2020!
Help jij ons winnen? Stem dan snel!

Eenzaamheid is niet alleen een groot probleem onder ouderen, maar ook onder jongvolwassenen. Daarom heeft Margriet het initiatief Margriet Belbuddy’s in het leven geroepen: Margriet-vrijwilligers bieden een luisterend oor aan iedereen die wel een praatje kan gebruiken. Van maandag t/m vrijdag van 18.30 tot 22.00 zitten onze Margriet Belbuddy’s voor je klaar via 088 076 77 00. Kijk voor meer informatie op Margriet.nl/belbuddys.

Ook interessant