Persoonlijk

Andrea (55): ‘Veel mensen dachten dat ik de moeder was van mijn kleinkinderen’

andrea-1825.jpg

Omdat iedereen een bijzonder verhaal heeft, vertelt in deze rubriek om de week een lezeres over haar leven. Deze keer de avontuurlijke Andrea Christofi (55), die niet bij de pakken neer ging zitten toen zij kanker kreeg.

Andrea is getrouwd met Christakis Christofi (71). Ze hebben twee kinderen, Nadia (32) en Dion (27) en twee kleinkinderen Donna (7) en Lizzy (5). Ze werkt als manager op de afdeling Customer Experience op Schiphol. Andrea is iemand die niet snel opgeeft. Zo ook niet toen ze een jaar geleden te horen kreeg dat ze eierstokkanker had.

“Als kind had ik altijd het gevoel dat ik alles voor m’n 21ste wel zo’n beetje moest hebben gedaan. Een gedachte die was ingegeven door mijn moeder, die op haar 21ste een kind kreeg. Alsof het leven daarna stopte. Zo reed ik al op mijn zestiende met mijn broer en vrienden op de brommer van Haarlem naar het Brabantse Cromvoirt. En op mijn negentiende reisde ik in m’n eentje door Zuid-Afrika. Nog geen halfjaar later vertrok ik naar Amerika, waar iemand een au pair nodig had. Dat bleek niets voor mij en dus ging ik op de bonnefooi naar New York. Daar vond ik een baan bij Citybank en vlak voor ik 21 werd, ontmoette ik mijn man Chris. Ondanks een leeftijdsverschil van zestien jaar voelde hij meteen vertrouwd. Vrij snel gingen we samenwonen, eerst in New York, daarna in zijn vaderland Cyprus om te eindigen in Nederland, waar we twee kinderen kregen en trouwden. In tegenstelling tot wat ik altijd dacht, stopte het leven hier geenszins. Een gezin geeft immers ook uitdaging, bovendien is het ’t rijkste wat een mens kan hebben. Ook heb ik altijd kunnen werken, omdat mijn ouders graag op de kinderen pasten. Dertig jaar werk ik alweer op Schiphol. Ik werkte op verschillende afdelingen en in diverse functies. En waar mogelijk studeerde ik bij. Maar toen de jongste achttien was en iedereen thuis voor zichzelf kon zorgen, had ik behoefte aan een nieuw avontuur. Ik vertrok naar Nepal, waar ik tweeënhalve maand Engelse les gaf aan kinderen. Ik wilde zien hoe ik nog in mijn eentje functioneerde. Het was geweldig. Vier jaar later ben ik teruggegaan. Dit keer naar de Namasté Foundation, een instantie die microkredieten uitgeeft. Met een lening van een paar honderd euro geef je moeders en hun kinderen een nieuwe toekomst. Vorig jaar zou ik weer gaan, maar in april 2016 hoorde ik dat ik eierstokkanker had. De ziekte waaraan mijn moeder twaalf jaar geleden overleed. Ook was mijn broer toen net overleden aan kanker. Na de diagnose zijn we met het hele gezin naar Griekenland gegaan, waar we samen de eerste klap hebben verwerkt. Het werd een fantastische vakantie. Eenmaal thuis ben ik via een natuurarts  met het Gersondieet in aanraking gekomen: een levensstijl waarbij je eet als een veganist. En ook al ben ik niet heel streng in die Gersonleer, toch voel ik me krachtig. Ook tussen de chemo’s en operatie door was ik redelijk sterk. Inmiddels ben ik schoon verklaard, maar mijn leven is totaal veranderd. Een tijdje terug dachten veel mensen dat ik de moeder was van mijn kleinkinderen ineens iedereen ‘u’ tegen me. En hakte ik vroeger met gemak een paar biertjes weg, nu drink ik vooral biologische groentesappen. Maar hoe anders mijn leven ook is, ik kijk vooruit. Inmiddels heb ik een fantastische nieuwe baan, ik sport en pas op mijn kleindochters. En binnenkort vertrek ik gewoon weer naar Nepal.”

Tekst | Irma Puma
Fotografie | Ester Gebuis (en privé bezit)
Visagie | Nicolette Brøndsted

Bekijk de andere foto’s van vroeger van Manja in Margriet 2017-23. Je kunt editie 23 nabestellen via Magazine.nl, ook kun je het artikel lezen via Blendle.

cover

Ook in Dit ben ik?

Ben je 40+ en wil je in Margriet over je leven vertellen? Stuur een mail naar redactie@margriet.nl o.v.v. ‘Dit ben ik’ en doe er flink wat leuke foto’s bij van vroeger en nu.

Bekijk dit filmpje van deze schattige baby

Ook interessant om te lezen

Artikelen van Margriet.nl ontvangen in je mailbox? Schrijf je in op Margriet.nl/nieuwsbrief

Ook interessant