Word abonnee

Kies nú voor een abonnement met korting

Abonneer nú met korting

Achter de schermen Persoonlijk

Alexandra: ‘Heerlijk, éven in die wereld van verbeelding stappen’

lezen.jpg

In november staan de scholen en bibliotheken in het teken van de CPNB-campagne Nederland Leest. Er lijkt namelijk een generatiekloof te ontstaan wat betreft het lezen van boeken, zo las ik laatst in de krant. En daar moet wat aan gedaan worden.

Ouderen en vooral 65-plussers lezen het meest, tot wel anderhalf uur per dag. Flink verschil met jongeren tussen de 13 en 19 jaar, die lezen zo’n tien minuten per dag. ‘De fascinatie voor de smartphone en Netflix’, lees ik, ‘doodt in menig gezin het gesprek en weerhoudt veel ouders van het voorlezen van hun kinderen’.

Stemmetjes

Mijn gedachten dwalen af naar toen onze kinderen klein waren. Mijn man en ik lazen de kinderen heel veel voor. En met ontzettend veel plezier! Er waren een heleboel favorieten: de boekjes van Kikker en Pad van Arnold Lobel. Het Grimm-sprookje: De stukgedanste schoentjes, en natuurlijk Over een kleine mol die wil weten wie er op zijn kop gepoept heeft. Oh en Floddertje, Pluk van de Petteflet en natuurlijk de gouden boekjes. We hadden ook van die mini’s die fijn waren om mee op vakantie mee te nemen. Gezellig lezen in de tent. Mijn man deed altijd allerlei stemmetjes en grappige accenten met het voorlezen, de kinderen vonden dat superleuk. Het dierenhotel, Henkie met de hoorn, Hoep zei de chauffeur, De Kladderkatjes, allemaal waren ze leuk. Het meisje dat alleen maar witte chocola lust vond mijn oudste zo leuk! En nog een favoriet: Het Koekemannetje, vooral vanwege de voorleesskills van manlief.

Wereld van verbeelding

Het is zelfs weleens voorgekomen dat we allemaal heerlijk rustig met een boek op schoot op onze campingstoeltjes zaten. Dat gebeurde alleen maar op vakantie. Hoe ouder ze worden, hoe minder ze gaan lezen. Want dan moet het van school en is het niet zo leuk meer. Je moet er ook de rust voor hebben, en vooral de rust voor némen. In het artikel dat ik las, staat dat door het steeds minder lezen, de positie van de Nederlandse leerlingen op internationale ranglijsten daalt als het gaat om leesniveau.

Maar, ik citeer, ‘belangrijker is wat wij kinderen en mensen ontzeggen als ze geen toegang krijgen tot wat vroeger de wereld van de verbeelding heette: de formidabele kracht van taal en boeken om je aan het denken te zetten, je te verplaatsen in anderen, een andere wereld of een ander perspectief te ontdekken en dan het gevoel te hebben volledig te leven’. En daar ben ik het helemaal mee eens.

Pinkeltje

Als kind vond ik het al heerlijk me volledig te verliezen in boeken. Bijvoorbeeld in die van Annie M.G. Schmidt. Abeltje onder andere. Het was net of ik er zelf bij was, alsof ik ook in die lift zat. ’s Avonds als mijn moeder me voor. En als ze me ingestopt had en naar beneden was gegaan, deed ik stiekem mijn bedlampje weer aan en las ik stiekem verder. De Vijf natuurlijk ook, van Enid Blyton. Toen ik jonger was las mijn vader vaak voor uit Pa Pinkelman met zijn tante Pollewop en ook Pinkeltje van Dick Laan, die met de vijf muizen in het grote huis woonde: Knabbeltje, Grijshuidje, Zwartsnoetje, Kraaloogje en Langstaartje. (Ken je ze nog?) In mijn tienerjaren was ik gek op de Bob Evers-serie, over de avonturen van de jongens Jan, Bob en Arie, met heerlijk tot de verbeelding sprekende titels als Kabaal om een varkensleren koffer, Heibel in Honolulu en Hoog spel in Hongkong. Spannend!

Herinnering

Toen ik wat van mijn eigen kinderboeken terugvond bij mijn moeder, heb ik nog geprobeerd om ze te slijten aan mijn kinderen. Maar dat werkt niet, tenminste, niet bij die van mij. Dat is het dan niet meer. En het hoeft ook eigenlijk niet. Er zijn zó veel leuke nieuwe boeken geschreven! En mijn mooie herinneringen aan die oude boeken blijven toch wel bewaard. Dus blijf ik lezen. Heerlijk, éven in die wereld van verbeelding stappen. Tuurlijk, het komt er ook weleens niet van. Wekenlang. Maar die herinnering oproepen van vroeger, hoe fijn ik het altijd vond, werkt wel. Hoe is dat bij jullie? Kom je toe aan lezen? Of doe je het alleen in de vakanties?

Als je meer wilt weten, kun je kijken op deze site van Stichting Lezen

Alexandra Holscher (53), eindredacteur, is getrouwd en moeder van drie kinderen (16, 19 en 21). Naast haar werk is ze mantelzorger voor haar moeder van 93. Om te ontspannen doet ze aan yoga, bootcamp en zingt ze in een koor. Ze houdt van films kijken en ‘met haar handen bezig zijn’.

Meer blogs van Alexandra lezen?
Dat kan hier!

Ook interessant