Word abonnee

Kies nú voor een abonnement met korting

Abonneer nú met korting

Persoonlijk

Acteur en auteur Rik Launspach: ‘toneel is mijn redding geweest’

rik-launspach.jpg

Acteur en auteur Rik Launspach (58) kreeg als kind niet wat hij nodig had. En juist daarom wil 
hij het voor zijn twee tienerdochters zo graag 
goed doen. “Als ouder moet je je kind een cadeau 
meegeven en niet een rugzakje met stenen.”

“Sorry dat ik wat laat ben, maar ik moest mijn oudste dochter nog uitzwaaien,” zegt Rik Launspach, als hij tien minuten te laat op de afgesproken locatie arriveert; een prachtig oud landgoed in het bos, om de hoek van zijn huis. Bijna twintig jaar geleden verhuisde de schrijver/acteur samen met zijn vrouw van Amsterdam naar de Achterhoek, omdat hij behoefte had aan meer rust. Het bevalt goed, al is het dus wel even wennen dat zijn oudste dochter Robin (18) sinds kort op kamers woont. Gelukkig is er nog genoeg reuring in huis, met vrouw Marjolein, jongste dochter Ollie (16) en vrolijke hond Dinges, een kruising tussen een schapendoes en een stabij. En is hij nog elke dag blij met het prachtige koetshuis achter het huis, waar hij dagelijks schrijft. De laatste maanden vooral aan zijn nieuwe roman. Haardvuur aan, wijntje erbij….

Je legt je al jaren toe op het schrijven van romans en hebt lang geen acteerklussen aangenomen. Toch speel je nu in de tv-serie Brussel.
“Mijn collega-auteur Leon de Winter heeft de serie geschreven, alle afleveringen. Dat vond ik bijzonder. Bovendien mis ik het soms wel, zo’n filmset; die samenballing van creativiteit en energie. Dus toen ik hoorde dat er nog mensen werden gezocht, zei ik: ‘Jullie moeten de grote rollen 
natuurlijk door heel goede acteurs willen bezetten. Maar als er nog een rol is voor een heel matige acteur, moet je mij maar bellen.’ En dat hebben ze gedaan.”

Je ziet jezelf niet als een goed acteur?
“De souplesse gaat er een beetje vanaf als je lang niet hebt geacteerd. En ik ben niet meer zo eager als vroeger, ik voel de noodzaak veel minder.”

Op welk punt in jouw leven is dat 
veranderd?
“Toen mijn eerste dochter was geboren, achttien jaar geleden, ben ik gaan 
afbouwen. Samen met Marjolein (scenario- schrijfster en actrice Marjolein Beumer, red.) begon ik een schrijfbedrijf. We 
hebben ons echt moeten invechten in die markt, maar dat is gelukt. Dat ik vanuit huis kon werken was me veel waard. Nu zitten we heerlijk elke dag in ons koetshuis te schrijven.”

Vind je jezelf een goede schrijver?
“Nee, ik vind mezelf helemaal niet zo goed; noch op acteer-, noch op schrijfgebied. Nu is dat ook lastig meetbaar, want: wat is goed? Ben je goed als anderen dat zeggen? Hebben zij altijd gelijk? 
Ook ontwikkel je jezelf. Soms kijk ik 
terug en denk ik: dat heb ik toch niet goed gedaan.”

Een goede vader?
“Ik doe mijn uiterste best.”

Hoe doe je dat?
“Ik ben bewust laat aan kinderen 
begonnen, wilde in eerste instantie geen kinderen. Ik voelde lange tijd intuïtief aan dat ik er nog niet klaar voor was. Dat liep samen met de meer theoretische overtuiging dat wij het krijgen van kinderen 
simplificeren. We beschouwen het als iets waar we recht op hebben en vergeten het grotere belang, namelijk dat als wij onze kinderen niet goed opvoeden, de kans groot is dat zij onevenwichtige mensen worden die de samenleving geen goed doen. Ik ben pas aan kinderen begonnen toen de basisvoorwaarden goed waren: er was tijd, geld en ik wist zeker dat Marjolein een goede moeder zou zijn. Toen ik er eenmaal aan begon, wilde ik het ook heel serieus doen. Ik denk veel na over het ouderschap en praat met Marjolein over opvoeding. We zitten niet altijd op één lijn. Ik ben vrij 
serieus, soms iets te. Zo hebben we onze dochters de eerste zeven jaar van hun leven zo veel mogelijk opgevoed zonder suiker. Omdat suiker een sluipmoordenaar is en heel verslavend. Waren we met vrienden op vakantie en zei ik tegen een vriend: ‘Ik wil niet dat jij jouw kinderen snoep geeft als mijn kinderen daarbij zijn.’ Dat gaf wrijving, zowel bij hem als bij mijn dochters.”

Nu zijn je dochters achttien en zestien jaar…
“En vinden ze me streng. Als het gaat om drank en drugs bijvoorbeeld. De sociale dwang is onder adolescenten vrij groot en het is statusverhogend om dronken te worden. Maar net als met die aandacht voor suiker hebben wij nooit gedacht dit helemaal uit het leven van de kinderen te kunnen houden. Het gaat erom bewustzijn te kweken en het bespreekbaar te maken: waarom doe je dit? Wat levert het je op? Toen ik eind twintig was, heb ik zelf zo ongeveer alles gedaan wat verboden was: drank, cocaïne. In groepsverband, met acteurs ja. Het moment waarop ik merkte dat het niks meer bijdroeg aan wie ik was en wat ik wilde, ben ik gestopt. Het product mag nooit de baas worden, dat zeg ik ook tegen de kinderen: ‘Als je zelf maar aan het stuur blijft.’”

tekst: marijke kolk
fotografie: iris planting

Dit is een gedeelte uit het interview met acteur en auteur Rik Launspach. Het volledige interview lees je in Margriet 05-2017. Dit nummer nabestellen? Dat kan via Tijdschrift365.nl. Je kunt het hele interview ook online lezen via Blendle.

Lees ook:

Artikelen van Margriet.nl ontvangen in je mailbox? Schrijf je in op Margriet.nl/nieuwsbrief

Ook interessant