Persoonlijk

Mijn verhaal: ‘Achteraf besef ik dat ik hunkerde naar affectie en ervoor openstond’

mijnverhaal1.jpg

Masha: “Seks was al lang niet meer belangrijk voor ons. In de 25 jaar dat mijn man en ik getrouwd zijn, kwam het vrijen op een steeds lager pitje te staan. Sinds hij een hersenbloeding heeft gekregen knuffelen we nog wel, maar ik moet er niet aan denken dat het meer zou worden. Door zijn hersenletsel 
is mijn man geestelijk en voor een deel ook lichamelijk afhankelijk geworden. Ik verzorg hem, voel vertedering voor hem, maar ik zie hem niet meer als ‘man’. Dat ik iets miste had ik niet in de gaten, totdat ik Bas ontmoette, nu drie jaar geleden. Ik was niet bezig met andere mannen, ik was bijna vijftig. Eigenlijk dacht ik dat het hoogtepunt van mijn leven wel voorbij was, ook door de gebeurtenissen met mijn man. Achteraf besef ik dat iets in mij hunkerde naar affectie en dat maakte dat ik openstond voor Bas. Ik leerde hem kennen via mijn werk als journalist; wauw, dacht ik meteen, wat een leuke man. Bij de tweede ontmoeting belandden we al in bed samen. Zonder twijfels gaf ik me aan hem over, wetend dat hij getrouwd was en geen plannen had om bij zijn vrouw weg te gaan. Als ik in zijn ogen keek, was ik weg. Zo was het gewoon.

Sinds die eerste keer zijn we blijven afspreken. Gemiddeld zien we elkaar eens in de twee weken, altijd stiekem, bij hem thuis of in een hotel. Ik wil niets meer van Bas dan dit: ook ik ben gebonden en ik zal mijn man nooit in de steek laten. Maar intussen geniet ik enorm van Bas: ik vind hem leuk, interessant, ontzettend lief. En mooi ook. Hij heeft een buik en is heel fors, terwijl ik juist tenger ben. Toch past het perfect.
Bas neemt de tijd voor me, vindt niks raar, ik vertrouw hem. Daardoor kan ik me laten gaan als we vrijen. Wat hij me geeft is pure verwennerij, ik heb nooit geweten dat seks een mens zo kan bevrijden. Ik leer na mijn vijftigste een nieuwe kant van mezelf kennen: beleef hoogtepunt na hoogtepunt, ik wist niet dat ik dat kon. Vaak heb ik het gevoel te zweven als we vrijen. Bas tilt me op en stuurt me voor een uurtje de hemel in. Na afloop ben ik ontzettend vrolijk en kan ik er weer tegen. Alle stress en spanningen zijn dan van me afgegleden. Het voelt lichamelijk en geestelijk als een grote schoonmaak. Schuldig voel ik me nooit. Bas heeft een grote seksdrive. Zijn vrouw alleen kan hem niet bevredigen, zegt hij. Wat mijn eigen man betreft: ik vind dat ik hier recht op heb in mijn situatie. Ik zal mijn man nooit verlaten, blijf tot het einde 
voor hem zorgen. Maar dankzij de afspraakjes met Bas houd 
ik dat vol.”

Productie | Laura Kraeger
Beeld| iStock

Dit interview stond in Margriet 2017-37. Je kunt deze editie nabestellen via magazine.nl.

Meer lezen?

Kijk voor meer openhartige verhalen op Margriet.nl/interviews.

Lees ook

Kijk ook

Artikelen van Margriet.nl ontvangen in je mailbox? Schrijf je in op Margriet.nl/nieuwsbrief

Ook interessant